Որ այսօրվա խեղափոխական փողոցային խմբակն իշխանության է եկել նաև հիմնովին փչացնելու հայ-ռուսական հարաբերությունները և երբեմնի բարեկամական միությունը վերածելու թշնամության, արդեն փաստ է. հետևելով պրոփաշինյանական ուժերի վարքին և գործելաոճին՝ նման պնդում անելը լիովին հիմնավորվում է, որքան էլ նրանք փորձեն իրենց իրական նկրտումները թաքցնել Ռուսաստանի հանդեպ բարեկամական վերաբերմունքի մասին ամպագոռգոռ հայտարարություններով: Այդպես վերջերս՝ ապրիլի 12-ին, ազգակործան պատուհասը՝ Փաշինյան ազգանունով, անդրադառնալով իր օրոք Ռուսաստանի Դաշնության հետ Հայաստանի Հանրապետության հարաբերությունների վերաբերյալ քննադատություններին՝ իրեն հատուկ մանիպուլյացիայով նորից մեղքը նախկին իշխանությունների վրա բարդեց:

«Զարթոնք» ազգային քրիստոնեական կուսակցության գործադիր մարմինը դատապարտում է իշխանության կողմից 3-րդ բանակային կորպուսի նախկին հրամանատար, գեներալ Գրիգորի Խաչատուրովի նկատմամբ հետապնդումներ իրականացնելու վարքագիծը:

Այստեղ համագործակցում են Տիկտոկն ու Քննչական կոմիտեն, իսկ Երևան-Կապան հավանական չվերթի, հնարավոր ավիատոմսն արժենալու է 80 000 ՀՀ դրամ:

Դեկտեմբերի 12 ին էկոնպատակներով ճանապարհը փակելով, Ալիևը փորձեց օգտվել 80-ականների վերջի ադրբեջանական զինանոցից ու ընկավ մի անհասկանալի իրավիճակի մեջ։

Վերջերս հրապարակված տեղեկատվությունիւց կարելի է այն տպավորությունը ստանալ, թե Տեղ գյուղի մոտ կատարվածի առնչությամբ Նիկոլն արդեն գտել է այդ քավության նոխազին ու նույնիսկ հասցրել զոհաբերել նրան՝ հասարակության աչքերին թոզ փչելու և կուտակված գոլորշին բաց թողնելու համար: Խոսքն «ԱԱԾ» կոչվածի սահմանապահ զորքերի հրամանատար Արման Մարալչյանի ու նրան պաշտոնից ազատելու մասին է:

Հայրը պատմում էր, և սենյակի մտերիմ լռության մեջ նրա պատմությունը հեքիաթի նման կախարդիչ էր դառել՝ թեև պատմում էր մեծ հայրենասերի մասին:

Նիկոլն ամեն ինչ արեց՝ ստիպելով փոշմանել նախկին իշխանություններին նրանց իշխանության ժամանակ մշտապես քննադատելու, երբեմն «քլնգելու» համար։

Հրապարակ դուրս եկած ու ճանապարհ փակած շատ տղերքի անունները մեկ տարի անց կա՛մ գրվեցին սև ժապավենների վրա, կա՛մ զոհվածների ցուցակներում, կա՛մ այդպես էլ անհայտ մնացին։

Փաստորեն, սուլթան Սուլեյմանից հետո՝ կես հազարամյակ ու ավելի, բան չի փոխվել Թուրքիայում, նա էլ էր թաքցնում իր հիվանդությունը՝ աշխարհակալ նպատակով, սա էլ:

Այսօր բոլորը պետք է ճանաչեն աշխարհակարգի ավելի արդար, բազմակենտրոն համակարգի ձևավորման անշրջելիությունը։ Ընդհանուր շահերից է բխում այնպես անել, որ բազմաբևեռ ճարտարապետությունը հենվի ոչ թե «վախի հավասարակշռության», այլ շահերի հավասարակշռության, միջազգային իրավունքի համընդհանուր ճանաչված նորմերի, տարբեր քաղաքակրթությունների, կրոնների և մշակույթների փոխադարձ հարգալից երկխոսության վրա։