Արդյոք մի բան հասկանո՞ւմ եք Հայից... Որքա՜ն տարօրինակ, հանելուկային արարած: Որքա՜ն խաբուսիկ: Երևույթը, ո՛չ ինքը: Բայց և ի՞նչ է ինքը, իր նկարագիրը: Զո՛ւտ աշխատանք, որոնում ես իր ինքնությունը, գտնում, բայց և իսկույն տեսնում ես, որ դա էլ նորից երևույթ էր: Անհանգիստ դեմք ունի, չի թողնում նկարես։ Իր ցեղային պատկերն էլ տարօրինակ է։ Թվով, գրեթե ամենափոքրն է, տառապանքով՝ ամենամեծը, ժամանակով ամենահինն է, վիճակով՝ ամենից անփոփոխը։ Ամենից աննպաստը իր երկրի դիրքն է, ինքը ամենի՛ց համառ կառչեց նրան։ Որքա՜ն անհույս է թվում իր ապագան, բայց և որքա՜ն հուսացող է նա։ Ասենք՝ իր կյանքում երկու բան բնավ չտեսավ. մեկ՝ բախտ, մեկ էլ հուսահատություն։ Ինչպե՞ս ճանաչես նրան, ինչպե՞ս չափես։ Իր չափը չափազանցն է. զարմանա՜լի հավասարակշռություն, որ ծայրահեղության մեջ է։ <...>

-Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց: -Օրհնյալ է Հարությունը Քրիստոսի, -կլինի պատասխանը: Շաբաթ օրը Հայաստանյայց Առաքելական բոլոր եկեղեցիներում մատուցվեց Հարության Ճրագալույցի Սուրբ և անմահ Պատարագ: Իսկ այսօր նշելու ենք Քրիստոսի հրաշափառ Հարության տոնը, եկեղեցիներում մատուցվելու է Ս. Պատարագ: Թո՛ղ որ Սուրբ և անմահ Պատարագի հնչյունները սփռվեն Հայոց աշխարհի վրա, և մենք կարողանանք մեր պատմական բնօրրանի այս վերջին փոքրիկ բեկորի վրա մեր արմատները զգալով` հաղթել գոյաբանական այս ծանր պայքարում։

Վեր կաց փայլիր, որովհետև լույսդ եկել է, և Աստծո Փառքը ծագել է քո վրա (Ես. Կ. 1.):

Պետք է անցնել դժբախտությունների միջով, կենցաղային տարատեսակ անախորժությունների միջով։ Սա կյանքի դպրոց է՝ դժվարությունները խաղաղությամբ և հանդարտությամբ հաղթահարել:

Այսօր իմ հայրենի ՏԵՂ գյուղում էի: Ականատես եղա այն սոսկալի իրավիճակին, որում հայտնվել են ՏԵՂ-ի գյուղացիները։ Առանց չափազանցնելու ասեմ` այս արհավիրքի մեղավորները բացառապես ներկայիս գործող ապիկար իշխանություններն են Նիկոլ կոչվածի գլխավորությամբ։

ՀՐԱՉՅԱ ՍԱՐՈՒԽԱՆԻ հիշատակի օրն է:

«Այնուհետև Հիսուս, գիտենալով, թե ահա ամէն ինչ կատարված է, որպեսզի կատարվի գրվածը, ասաց՝ ծարավ եմ… Երբ Հիսուս լեղախառն քացախը բերանն առավ, ասաց. «Ամեն ինչ վերջացած է»։ Եվ գլուխը կախելով՝ հոգին ավանդեց» (Հովհաննես 19:28-30)։

Թյուրքական կոշիկներ լիզելու սիրահար գործակալի համառ և հետևողական ջանքերի շնորհիվ արնաքամ Արցախի 120 000 բնակիչներ մնացել են հրի, սրի ու սովի արանքում...առանց որևէ օգնության ակնկալիքի:

Փաստորեն, էս լեհ բարեկամը` Թոմաս Բուչեկը, մութ կերպար է։ Ի դեպ, պատերազմի օրերին բոլոր մեդիաները իրենից խոսել են առանց հետաքրքրվելու։

ՌԴ առաջարկը ՀԱՊԿ դիտորդներ/խաղաղապահներ ՀՀ առաջնագծում տեղակայելու և ռազմատեխնիկական համագործակցության նոր փաթեթի վերաբերյալ ուշագրավ վիճակ է ստեղծել: