Ստույգ ճղճիմություններ ասելուց, լսելուց հոգնեցինք: Վախենամ՝ մեր ստույգ վարքագիծը միայն այս տիրույթում է կենսունակ, ինչը շատ հնչելուց բթացնում է լսողությունը, վարժեցնում միալար թափվող անձրևի կտկտոցին:

2023թիվ, ապրիլ , Հայաստան: Աշխարհը կանգնած է միջուկային պատերազմի առաջ: Արցախը 3 ամիս շարունակ բացարձակ շրջափակման մեջ է Ադրբեջանի կողմից: 2020թ. նոյեմբերից թշնամին անընդհատ հարձակվում է Հայաստանի վրա՝ օկուպացնելով զգալի տարածքներ:

Եթե վաղը պատերազմ սկսվի, միակ ՄԱՐԴԸ, ով կարող է Հայաստանի պաշտպանությունը կազմակերպել, գեներալ-մայոր ԳՐԻԳՈՐԻ ԽԱՉԱՏՈՒՐՈՎՆ է։

Այս օրերին գործող վարչակարգը, Արցախը և հանրապետության սահմանները պաշտպանելու փոխարեն, երկրի ներսում սեփական ժողովրդի դեմ նոր ճակատ է բացել, մեկ փորձելով նրան մեղադրել համատարած դասալքության մեջ, մեկ փողոցում թքելով քաղաքացիների երեսին, մեկ անհեթեթ քրեական գործերով փորձելով ճնշել իր պարտվողական քաղաքականության դեմ պայքարող արժանապատիվ մարդկանց:

Հովհաննես Թումանյանի խոսքերով, դարեր անց, մենք` հայերս, այդպես էլ չհասկացանք, թե ով-ով է, և շարունակում ենք անվերապահորեն հավատալ նրանց, ում համար Հայ ժողովուրդ հասկացություն չկա, այլ կա տարածք, որը կենսական նշանակություն ունի իրենց շահերը պահպանելու համար: Եվ այսպես. «Հայկական հարցը մտավ եվրոպական օրակարգ»:

Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարմամբ Հայաստանի «բանկրոտ» լինելու հանգամանքն ապացուցող նոր տվյալներ են ստացվել բրիտանական Legatum Prosperity Index հետազոտության շնորհիվ, որը հրապարակվել է վերջերս և վերաբերում է 2023 թվականի՝ երկրների բարեկեցության ցուցանիշներին:

Նիկոլը կառավարության մարտի 30-ի նիստում ելույթ ունենալով, մասնավորապես ասել է. «Ինչպես տեղյակ եք, 2022 թվականի օգոստոսին Ադրբեջանի և Լեռնային Ղարաբաղի իշխանությունների միջև կայացած համաձայնության արդյունքում Լաչինի միջանցքի երթուղին փոխվեց նոր ճանապարհի գործարկմամբ, բայց քանի որ Լաչինի միջանցքը Հայաստանին կապող ճանապարհն ամբողջությամբ պատրաստ չէր, գործարկվեց ժամանակավոր երթուղի, որը մուտք էր գործում Հայաստանի Հանրապետության տարածք Կոռնիձորի կամրջով, ապա նորից Ադրբեջանի տարածք, ապա նորից Հայաստանի Հանրապետության տարածք»։

Այսօր Ավագ Չորեքշաբթի է, և Եկեղեցին հրավիրում է մեզ խորհրդածելու երկու կերպարների շուրջ՝ անծանոթ կնոջ, ով թանկարժեք յուղով օծեց Հիսուսին և տասներկու առաքյալներից Հուդայի, ով երեսուն արծաթով մատնեց Քրիստոսին:

Ներքաղաքական տոտալ ողբերգությունն ու տրագիկոմեդիան շարունակվում է, ավելին՝ նոր թափ ու երանգ ստանում:

Գուցե գրածս off-trend դիտվի, բայց հավատացեք, պակաս կարևոր հարց չէ: