Ի՞նչ կապ ունի այս խորհրդարանը Հայաստանի հետ, այս ժողովրդի հետ։ Ի՞նչ կապ ունի այստեղ ապրող մարդկանց հետ։ Ի՞նչ կապ ունի մեր առջև կանգնած պատմական ռիսկերի հետ։ Ոչ մի։
Եթե Ադրբեջանը հասել է նրան, որ ԵՄ դիտորդական առաքելությունը Հայաստանում տեղակայվում է զուտ ՀՀ-ՌԴ հնարավոր «ագրեսիան» կանխելու համար` Փաշինյանն է պնդում, ապա սա նշանակում է, որ Ադրբեջանին հաջողվել է արտաքին աշխարհին համոզել, որ ՀՀ-ի դեմ իր հարձակումները «պաշտպանվելու» նպատակ են ունեցել:
Արժանահիշատակ Պերճ Զեյթունցյանը մի հիանալի հոդված ունի՝ «Ցուլերը դեռ այնտեղ են» վերնագրով, որ հարապարակել էր 1989 թվականին: Թեպետ խորհրդային վարչակարգը բավականաչափ թուլացած էր այդ ժամանակ, ամբողջ ճշմարտությունը բարձրաձայնելը դեռևս համարձակություն էր պահանջում, ինչով և աչքի էր ընկնում գրողը իր հրապարակագրության մեջ:
Բռնապետիկը շարունակում է քաղաքական հետապնդումները։ Երեկ, նրա գրպանային դատախազուհու պահանջով, անձեռնմխելիությունից զրկվեց Սեյրան Օհանյանը, վաղը՝ Արմեն Չարչյանը, որոշ ժամանակ անց՝ մեկ ուրիշը, հետո..., և այսպես շարունակ։
Թուրքիայում ու Սիրիայում տեղի ունեցած աղետալի երկրաշարժից անցել է ընդամենը երկու օր, դեռ փլատակների տակից հարյուրավոր մարդկանց են հանում, ժամ-ժամ ավելանում է մահացածների թիվը, իսկ Թուրքիան արդեն հրթիռակոծում է Սիրիայի հյուսիսային Թել-Ռիֆադ քաղաքը, որը ևս երկրաշարժի գոտում է (այս մասին տեղեկացնում են տելեգրամյան ալիքները)։
Թշնամու դժբախտությունն ուրախանալու առիթ չէ, և այդպիսի տրամադրությունները Հայաստանում, բարեբախտաբար, սակավ են: Մենք դեռ կունենանք ուրախանալու իրական առիթներ:
Ադրբեջանցիք ամեն օր վայրագ պահվածքով իրենց հեռացնում են Արցախից ու հայությունից ավելի ու ավելի հեռու` անհնարին դարձնելով բարիդրացիական որևէ հարաբերակցում:
Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրներում՝ Հորդանանում, ԱՄԷ-ում, Բահրեյնում, Քուվեյթում, Իրաքում, Սաուդյան Արաբիայում, Իսրայելում, ԱՄՆ դեսպանատները տարածել են անվտանգության սպառնալիքների վերաբերյալ նախազգուշացումներ...