Հաճախ ընդիմադիր դաշտից հնչում են կարծիքներ, որ տարիներ առաջ եկավ մի պահ, երբ Ռուսաստանի համար Ադրբեջանը ավելի կարևոր դարձավ, և Ռուսաստանը սկսեց ավելի մոտենալ Թուրքիային ու Ադրբեջանին։
Արդեն քանի օր է Արցախի պետնախարարի խորհրդական Արտակ Բեգլարյանը և օմբուդսմեն Գեղամ Ստեփանյանը ՄԱԿ-ի հայաստանյան գրասենյակի առջև շարունակում են նստացույցը. ՄԱԿ-ից ակնկալում են միջազգային երկարաժամկետ երաշխիքներ Արցախի անվտանգության համար։
Ադրբեջանը թշնամական պետություն է և իրեն պահում է այնպես, ինչպես պահում են թշնամիները։ Այսօր այդ թշնամությունը դրսևորվում է Հայաստան-Արցախ միջանցքը փակելու ձևով։ Բայց սա հարցի մի կողմն է։
Վերջին մի քանի օրերի ընթացքում, երբ Ադրբեջանը փակել է Բերձորի ճանապարհը, ադրբեջանցի «էկոլոգները» տարբեր ձևերով փորձեցին վարկաբեկել, ծաղրել և վիրավորել ռուսաստանցի զինվորականներին։
Եթե ժողովրդի մի ստվար զանգված նրան անվանում է՝ «Կապիտուլյանտ-Հողատու-Դավաճան», ապա իր իսկ աջակիցների, մոլի ֆանատների ու ալտրուիստ սատարողների կողմից վերջինս ստացել է՝ «Խեղճ» մականունը:
Հրապարակի ու ողջ մայրաքաղաքի լույսերից, ոստիկանապատ տոնածառից պլշած, հիացած ու հոտային հրճվանք ապրողներին ասեմ, որ Երևանը երբեք այսքան անճաշակ, գեղցու մակարդակի, թրքաոճ զարդարանք չի ունեցել։
Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրներում՝ Հորդանանում, ԱՄԷ-ում, Բահրեյնում, Քուվեյթում, Իրաքում, Սաուդյան Արաբիայում, Իսրայելում, ԱՄՆ դեսպանատները տարածել են անվտանգության սպառնալիքների վերաբերյալ նախազգուշացումներ...