…2016թ. հունվարի 9-ը, ժամը 21:00, Մարտունի 3 զորամաս. Արամայիս Ոսկանյանն իրականացնում էր հերթական մարտական հերթապահությունը: Հերոսը կանգնած էր դիրքում, զենքն ուսին հետևում էր ընդամենը մի քանի քայլ բաժանող սահմանագծի անցուդարձին:
Նեղությանը կարելի է համբերել, դժվարությանը՝ դիմանալ, խավարին՝ աղոթել․․․ Բայց անորոշությունը կոտրում է թևերդ ու ջարդուփշուր անում հույսդ։ Հայի ու Հայաստանի համար հիմա անորոշ ժամանակներ են:
Ադրբեջանը փորձում է դառնալ տարածաշրջանի ամենառազմականացված և ամենահզոր բանակներից մեկն ունեցող երկիրը։ Սրանով Ադրբեջանը տեսանելի ու անտեսանելի բազմաթիվ խնդիրներ է փորձում լուծել։
Խաղաղությունը՝ պատերազմի, պատերազմը` պարտության, պարտությունը` կործանման վերածած գերագույն գլխավոր թշնամու կողմից շարունակվում է ընդլայնվել Շուշին «հանձնողների» ցանկը.
Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրներում՝ Հորդանանում, ԱՄԷ-ում, Բահրեյնում, Քուվեյթում, Իրաքում, Սաուդյան Արաբիայում, Իսրայելում, ԱՄՆ դեսպանատները տարածել են անվտանգության սպառնալիքների վերաբերյալ նախազգուշացումներ...