Գործող վարչապետն արեց այն, ինչն ամենավտանգավորն էր այս պահին։ Հայտարարելով, որ պատրաստ է Արցախը ճանաչել Ադրբեջանի կազմում, Հայաստանը ներքաշեց աշխարհքաղաքական սուր մրցակցության մեջ։
Աստղերը կամ մոլորակները, բնական է, որ աննյութական չեն և, նյութական լինելով էլ, ազդեցություն պիտի ունենան նյութական այլ մարմինների վրա, ինչպես տաքությամբ ու սառնությամբ, նույնպես էլ, եթե զանգվածով մեծ են` ձգողականությամբ:
Ռուսաստանը ոչ մի տեղ չի պատրաստվում գնալ: Ռուս խաղաղապահները Արցախում են ու ոչ մի տեղ չեն գնացել, 102-րդ ռազմաբազան ևս իր տեղում է: Ինչ վերաբերում է ուկրաինական կրիզիսին, ապա չեմ տեսնում հիմքեր, որ այդ ամենը կարող է խանգարել հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման առումով ՌԴ-ի դերակատարմանը:
Աստված մարդուն բանական ստեղծեց և լեզու շնորհեց, որպեսզի տարբերվի անբաններից։ Իսկ եթե լեզուն չլիներ, մեծ պակասություն կլիներ, ինչպես համրերի պարագայում է։ Սակայն Աստծո այս մեծագույն պարգևը մարդիկ ոչ միշտ է, որ բարուն են ծառայեցնում։
Այն, որ ռուս-ուկրաինական ճգնաժամը եվրասիական տարածաշրջանում անխուսափելիորեն բերելու էր նոր սպառնալիքների տարափի, ռազմական գործողությունների հենց մեկնարկին էր նկատելի:
Սատանայապաշտները որքան էլ ջանացին գաղտնի լինել, այնուամենայնիվ, Աստված իր մարդկանց ուղարկեց նրանց մեջ և նրանց գրքերով ու խոսքով զգուշացրեց իր ժողովրդին չարի բոլոր գործերի և ծրագրերի մասին, որ իր զավակները լսեն ու չգայթակղվեն դրանցով:
Պատմությունը վկայում է, որ պայքարով պարտված ազգերը վերականգնվում են, հանձնվող ազգերը՝ վերանում: Արցախի մեր հայրենակիցները խորհրդարանի հայտարարությամբ վերահաստատեցին, որ չեն հանձնվում։ Իսկ ինչ է, Հայաստանը հանձնվո՞ւմ է։
Մինչ Երևանում և այլուր հայկական շրջանակները ջանքեր էին թափում ազգային փրկության համար, տարածաշրջանում և միջազգային հարաբերություններում կատարվեցին անցքեր, որոնք է՛լ ավելի ծանրացրին հայ ժողովրդի կացությունը:
Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրներում՝ Հորդանանում, ԱՄԷ-ում, Բահրեյնում, Քուվեյթում, Իրաքում, Սաուդյան Արաբիայում, Իսրայելում, ԱՄՆ դեսպանատները տարածել են անվտանգության սպառնալիքների վերաբերյալ նախազգուշացումներ...