Ժո­ղո­վուր­դը լավ խոսք ու­նի. «Եր­կա­թը տաք-տաք են ծե­ծում»։ Ընդ­դի­մու­թյու­նը կորց­րեց Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նին հե­ռաց­նե­լու ճիշտ ժա­մա­նա­կը, ու, դրա­նից օգտ­վե­լով, այ­սօր իշ­խա­նու­թյունն է ան­ցել հա­կա­հար­ձակ­ման։

Հա­յաս­տա­նի տն­տե­սու­թյունն ա­րագ տեմ­պե­րով գա­հա­վի­ժում է ու դժ­վար է պատ­կե­րաց­նել, թե մի քա­նի ա­միս հե­տո ինչ է սպա­սում մեր երկ­րին: Որ­պես­զի խոսքն ա­վե­լի պատ­կե­րա­վոր ստաց­վի, ըն­դա­մե­նը վկա­յա­կո­չենք 2019-ի և 2020-ի պե­տա­կան ե­կա­մուտ­նե­րի հա­վա­քագ­րու­մը:

Այժմ, երբ շատ է քն­նարկ­վում խոր­հր­դա­րա­նա­կան մե­ծա­մաս­նու­թյան՝ «Իմ քայ­լի» ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րի ման­դա­տից հրա­ժար­վե­լու կամ խմ­բակ­ցու­թյու­նից դուրս գա­լու հար­ցը, ո­րոշ պատ­գա­մա­վոր­ներ ըն­դու­նում են՝ ման­դատն ի­րենց վար­չա­պետ Նի­կոլ Փա­շի­նյանն է ըն­ծա­յել:

Հար­ցազ­րույ­ցը Գո­րի­սի տա­րա­ծաշր­ջա­նի հոգևոր հո­վիվ տեր Ա­ՀԱ­ՐՈՆ քա­հա­նա ՄԵԼ­ՔՈՒ­ՄՅԱ­ՆԻ հետ սկ­սենք նրա փոք­րիկ պա­տու­մով.

Ա­ռա­ջին ձյան հետ հեր­թա­կան ան­գամ երևան ե­կավ այն փաս­տը‚ որ են­թա­կա­ռուց­վածք­ներն ամ­բողջ հան­րա­պե­տու­թյու­նում կաթ­վա­ծա­հար են։ Եվ Երևա­նում‚ և հան­րա­պե­տու­թյան մար­զե­րում սա­ռած ճա­նա­պարհ­նե­րով անվ­տանգ երթևե­կե­լու հույ­սը լրիվ մա­րել է։

Եր­կու­սու­կես տա­րի իշ­խա­նա­կան ա­թոռ­նե­րը զբա­ղեց­նող­ներն այդ­պես էլ չեն կողմ­նո­րոշ­վում՝ ի վեր­ջո ի՞նչ են ու­զում դա­տա­կան հա­մա­կար­գից: Ա­մե­նա­տար­բեր դա­տա­կան գոր­ծե­րի մա­սով դա­տա­րա­նի՝ վար­չա­պետ Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի հա­մար ան­ցան­կա­լի ո­րո­շում­նե­րից հե­տո իշ­խա­նու­թյան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը տա­րաբ­նույթ ո­րա­կում­ներ են տա­լիս դա­տա­րան­նե­րին ու դա­տա­վոր­նե­րին, ընդ­հուպ՝ դա­տա­րան­նե­րի շր­ջա­փա­կում:

Հայ­րե­նա­դավ Նի­կո­լը… Նա Հա­յաս­տա­նում իշ­խա­նու­թյու­նը զավ­թեց 2018 թվա­կա­նին, շա­րու­նա­կեց իշ­խա­նու­թյան ու­զուր­պա­ցիան (դա­տա­րան­նե­րը շր­ջա­փա­կե­լը և ՍԴ-ի նկատ­մամբ կա­տար­վա­ծը դրա ա­մե­նա­ցայ­տուն օ­րի­նակ­նե­րից են), ժո­ղովր­դին իր դրա­ծո­նե­րի, քա­ղա­քա­կան թի­մի, մանկ­լա­վիկ­նե­րի, ա­ջա­կից­նե­րի հետ բա­ժա­նեց նախ­կին­նե­րի ու ներ­կա­նե­րի, սևե­րի ու սպի­տակ­նե­րի, ղա­րա­բաղ­ցի­նե­րի և հա­յաս­տան­ցի­նե­րի, պա­ռակ­տեց նրան, ժո­ղովր­դի տար­բեր մա­սե­րին, նույ­նիսկ հա­րա­զատ­նե­րին թշ­նա­մաց­րեց ի­րար հետ, թու­լաց­րեց ժո­ղովր­դին ու պե­տու­թյու­նը:

«Ի­րա­տե­սի» զրու­ցա­կիցն է Օ­ձու­նի և են­թաշր­ջա­նի հոգևոր հո­վիվ տեր ՎՐ­ԹԱ­ՆԵՍ քա­հա­նա ԲԱ­ԴԱԼ­ՅԱ­ՆԸ։

Զրու­ցա­կիցս հայ կեր­պար­վես­տի ջա­տա­գով, հա­վա­քորդ և հան­րահռ­չա­կող ՌՈ­ԲԵՐՏ ՍՄԻՌ­ՆՈՎՆ է, ո­րի հետ շո­շա­փե­ցինք հիմ­նա­կա­նում հայ ժա­մա­նա­կա­կից կեր­պար­վես­տի զար­գաց­մա­նը և մի­ջազ­գայ­նաց­մա­նը առ­նչ­վող հար­ցեր։

Կար­միր ե­ղեգ­նի­կը, Հայկ Նա­հա­պե­տի ա­ղեղն ու նե­տը, Սա­սուն­ցի Դավ­թի Թուր կե­ծա­կին Հայ­կա­կան աշ­խար­հի քա­ղա­քակր­թա­կան նե­րու­ժի փայ­լա­տա­կում­ներն են։ 2020-ին փայ­լա­տա­կող հու­րը լքեց մեր լեռ­նաշ­խար­հը, բայց չէ՞ որ մեր երկ­րի եր­կն­քում եր­կունք էր, երբ աշ­խար­հը նոր էր զա­տել խա­վարն ու լույ­սը։