ՌԴ ղե­կա­վա­րը, տա­րե­վեր­ջյան մեծ ա­սու­լի­սի ըն­թաց­քում անդ­րա­դառ­նա­լով ար­ցա­խյան պա­տե­րազ­մին և ստո­րագր­ված փաս­տաթղ­թին, հս­տակ նշեց, որ վի­ճե­լի հար­ցերն այս պա­հին բա­նակ­ցու­թյուն­նե­րով պետք է ո­րոշ­վեն։

Արա­հետ­նե­րը բաց են ու կա­նաչ. գա­լիս եմ Քեզ մոտ` Տուն, Տեր իմ, կր­կին: Ծի­ծեռ­նակ­նե­րը եր­գերն են եր­գում վա­ղուց մո­ռաց­ված. Այդ երբ էր, Տեր իմ, որ մա­նուկ էի` գր­կումդ նս­տած:

Ես ու­զում եմ, որ Նի­կոլն ապ­րի եր­կար ու դժ­բախտ, որ­պես­զի այդ տա­րի­նե­րի ըն­թաց­քում ա­մեն հայ նրա ե­րե­սին թքի այն ա­մեն ին­չի հա­մար, որ ա­րել է հայ ժո­ղովր­դի հան­դեպ։

...թե այս իշ­խա­նու­թ­յան օ­րոք միակ ար­դ­յու­նա­վետ աշ­խա­տող կա­ռույ­ցը՝ ՄԻՊ-ը, վեր­ջին շր­ջա­նում թր­քա­սեր իմ­քայ­լա­կան­նե­րի ու­ղիղ նշա­նա­ռու­թ­յան տակ է հայտն­վել Փա­շի­ն­յա­նի հրա­հան­գով։ Ար­ման Թա­թո­յա­նը, որ պա­տե­րազ­մի ու դրան հա­ջոր­դած օ­րե­րին այս չկա­ռա­վա­րու­թ­յան գոր­ծա­ռույթ­ներն ան­գամ իր վրա էր վերց­րել ու ակ­տիվ աշ­խա­տում էր նաև դր­սի կա­ռույց­նե­րի հետ, ան­ցան­կա­լի անձ է դար­ձել իշ­խա­նա­կան շր­ջա­նակ­նե­րի հա­մար, քա­նի որ ընդ­դի­մու­թ­յա­նը չի քար­կո­ծում, իր լիա­զո­րու­թ­յուն­նե­րի շր­ջա­նա­կից դուրս չի գա­լիս և իշ­խա­նու­թ­յան «պո­չը չի բռ­նում»։ Ա­սում են նաև՝ սո­րո­սա­կան հա­տուկ ուղ­ղորդ­ված այս հար­ձակ­ման շա­հա­ռու­նե­րը մի քա­նիսն են, սո­րո­սա­կան հայտ­նի հիմ­նադ­րա­մին ու նրա հո­վա­նա­վոր­նե­րին Թա­թո­յա­նի խիստ պրո­ֆե­սիո­նալ ու հա­յաս­տա­նա­կենտ­րոն աշ­խա­տան­քը նյար­դայ­նաց­նում է։

Ար­դեն ա­վե­լի քան մեկ ա­միս է՝ ա­կա­նա­տես ենք դրա­մի ար­ժեզ­րկ­ման։ Մաս­նա­գետ­նե­րը դա բա­ցատ­րում են նրա­նով‚ որ Հա­յաս­տան ա­վե­լի քիչ քա­նա­կու­թյամբ ար­տար­ժույթ է մտ­նում։ Բա­ցի այդ‚ մա­մու­լում տե­ղե­կու­թյուն­ներ տա­րած­վե­ցին‚ թե մեծ քա­նա­կու­թյամբ դրամ է հայ­տն­վել ո­մանց ձեռ­քում‚ և սկ­սել են ար­տար­ժույթ գնել‚ ինչն էլ ա­ռա­ջաց­րել է ար­տար­ժույ­թի դե­ֆի­ցիտ և արժևո­րում։ Ստեղծ­ված ի­րա­վի­ճա­կը տն­տե­սու­թյու­նում հան­գեց­նե­լու է բա­ցա­սա­կան հետևանք­նե­րի և գնա­ճի։

Ար­դեն մի քա­նի օր է, ինչ «Ֆեյս­բուք» սո­ցի­ա­լա­կան ցան­ցում բազ­մա­թիվ ան­ձինք ս. թ. դեկ­տեմ­բե­րի 27-ին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջ­մի­ած­նում նա­խա­պատ­րաստ­վող հան­ցա­գոր­ծու­թյան` Ամե­նայն Հա­յոց Կա­թո­ղի­կո­սի և հայ հոգևորա­կան­նե­րի, Մայր Աթո­ռի սպա­սա­վոր­նե­րի դեմ բռ­նու­թյան կո­չեր են հրա­պա­րա­կում:

Քրիս­տո­նյա աշ­խար­հում այ­սօր սկս­վե­ցին Սուրբ Ծնն­դյան տո­նե­րը, քրիս­տո­նեու­թյու­նը ա­ռա­ջի­նը պե­տա­կան կրոն ըն­դու­նած Հա­յաս­տա­նում ռազ­մա­կան դրու­թյուն է, տոն չկա: Հա­յաս­տա­նը ապ­րում է նո­րա­գույն պատ­մու­թյան դա­ժա­նա­գույն օ­րե­րը:

60-ա­կան թվա­կան­նե­րի Երևա­նի տա­րեգ­րու­թյու­նից մի փրց­ված էջ է ՋՈՒ­ԼԻԵՏ ԳՐԻ­ԳՈ­ՐՅԱ­ՆԻ կեն­սագ­րու­թյու­նը: Բա­նաս­տեղ­ծի նրա կո­չումն ու ճա­կա­տա­գի­րը ի­րա­րից ան­ջա­տել, մե­կու­սաց­նել անհ­նա­րին է, որ­քան իր ման­կու­թյան, պա­տա­նե­կու­թյան Երևա­նը, քա­ղաք, ո­րի շն­չա­ռու­թյու­նը իր կրծ­քի տակ է ընդ­միշտ՝ ման­կա­նը գուր­գու­րող սի­րա­սուն մոր հան­գույն:

Սիմ­վո­լիկ թվե­րին մեր սր­տով սուր ան­ցավ. 88` երկ­րա­շարժ, 99` հոկ­տեմ­բե­րի 27… 2020… որ շու­տով կհե­ռա­նա: Ծանր է ա­ռա­ջի­նը քրիս­տո­նեու­թյուն ըն­դու­նա­ծի ԽԱ­ՉԸ: Այն­տեղ մեղ­քերն ա­ռանց ա­պաշ­խա­րու­թյան չեն ներ­վում, ա­պաշ­խա­րու­թյունն էլ մե­կան­գա­մյա չէ, հա­յոց է­ներ­գիան ու ա­ռա­քե­լու­թյու­նը այլ են, և շա­տերն են ու­զում այն կլ­լել, մա­նա­վանդ, երբ այն ճիշտ չի գե­նե­րաց­վում թող­նե­լով հա­յին կես­ճամ­փին:

Լիբանանի նորանշանակ վարչապետ Ռաֆիկ Հարիրին նախազգուշացրել է Լիբանանի արագ փլուզման վտանգի մասին՝ շեշտելով, որ կառավարությունը ստիպված կլինի արագ և բարդ որոշումներ ընդունել՝ այդ հետընթացը կասեցնելու նպատակով, հայտնում է alarabiya.net-ը: