«Այ­սօր «Ե­ռաբ­լուր» զին­վո­րա­կան պան­թեոն կայ­ցե­լի վար­չա­պետ Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը: Ա­զա­տա­մար­տիկ­ներն ու զին­ված ու­ժե­րի պա­հես­տա­զո­րի սպա­նե­րը հա­վաք­վել են՝ թույլ չտա­լու Փա­շի­նյա­նի մուտ­քը Ե­ռաբ­լուր: Նրանք վս­տահ են, որ պա­տե­րազ­մում պարտ­ված ա­ռաջ­նոր­դը, չհար­գե­լով ան­մեղ զո­հե­րի հի­շա­տա­կը, հեր­թա­կան շոու է կազ­մա­կեր­պե­լու»։

...թե Սյու­նի­քից ընտր­ված իմ­քայ­լա­կան պատ­գա­մա­վոր­ներ Ար­մեն Խա­չատ­ր­յա­նը, Կա­րեն Համ­բար­ձու­մ­յա­նը ե­րեկ ա­մեն ինչ ա­րել են, որ Փա­շի­ն­յա­նը կա­րո­ղա­նա ներ­խու­ժել մարզ, օ­ղու բա­ժա­կը ձեռ­քը վերց­նի ու ի­րեն վար­չա­պետ զգա։

Օ­րերս անվ­տան­գու­թյան խոր­հր­դի քար­տու­ղա­րի և «Իմ քայ­լը» խմ­բակ­ցու­թյան պատ­գա­մա­վոր­նե­րի՝ Ազ­գա­յին ժո­ղո­վում տե­ղի ու­նե­ցած հան­դիպ­ման մա­սին խոր­հր­դա­րա­նի մե­ծա­մաս­նու­թյան մի մա­սը տե­ղյակ չէր: Պատ­գա­մա­վոր­նե­րից ո­մանք լրագ­րող­նե­րից էին հե­տաքր­քր­վում, թե «ի՞նչ հան­դի­պում է ներ­սում»:

Մեկ ան­գամ չէ, որ ՌԴ ղե­կա­վա­րը հայ­տարա­րել է, թե հոկ­տեմ­բե­րի 19-ին ա­վե­լի լավ փաս­տաթղ­թով պա­տե­րազ­մը դա­դա­րեց­նե­լու ա­ռա­ջարկ է ա­րել Փա­շի­նյա­նին և մեր­ժում ստա­ցել։ Հի­շեց­նենք, որ այդ ա­ռա­ջար­կում չի ե­ղել Շու­շին հանձ­նե­լու հար­ցը, պետք է հանձ­վեր 5, հե­տո 2 շր­ջան և փախս­տա­կան­նե­րը վե­րա­դառ­նա­յին Շու­շի։

Մենք ոչ թե կորց­րել ենք մեր պե­տա­կա­նու­թյունն ու հայ­րե­նի­քը, այլ մեր հո­գու սյու­ներն են ա­վե­րակ, մենք ներ­սից ա­վե­լի մեծ պար­տու­թյուն ենք կրել։ Աբ­սուրդ է, բայց պա­տե­րազ­մի օ­րե­րին մենք ա­վե­լի լավ վի­ճա­կում էինք, քան հի­մա։

Մեր ձեռ­քում է փաս­տա­թուղթ, ո­րը ժա­մա­նա­կին (երբ դեռ «հպարտ» չէին ու պարգևավ­ճար­ներ էլ չէին լա­փում) ԿԸՀ են ներ­կա­յաց­րել բարձ­րաս­տի­ճան մի խումբ պաշ­տո­նյա­ներ, զո­րօ­րի­նակ, ՀՀ փոխ­վար­չա­պետ Տիգ­րան Ա­վի­նյա­նը և վար­չա­պե­տի աշ­խա­տա­կազ­մի ղե­կա­վար Է­դուարդ Ա­ղա­ջա­նյա­նը:

Պաշտ­պա­նու­թյան փոխ­նա­խա­րար­ներ Գաբ­րիել Բա­լա­յա­նի և Մա­կար Ղամ­բա­րյա­նի հրա­ժա­րա­կան­նե­րից հե­տո իշ­խա­նու­թյու­նը պաշտ­պա­նու­թյան փոխ­նա­խա­րար­ներ գտ­նել չի կա­րո­ղա­նում: «Ի­րա­տե­սին» հայտ­նի դար­ձավ, որ պաշտ­պա­նու­թյան նա­խա­րա­րու­թյան մի քա­նի վար­չու­թյուն­նե­րի ղե­կա­վար­նե­րի ա­ռա­ջարկ­վել է ստանձ­նել փոխ­նա­խա­րա­րի պաշ­տոն, բայց նրանք կտ­րուկ հրա­ժար­վել են:

Հան­րա­պե­տու­թյու­նում ստեղծ­ված ներ­քա­ղա­քա­կան լար­ված մթ­նո­լոր­տի պայ­ման­նե­րում պե­տա­կան կա­ռա­վար­ման մար­մին­նե­րում թեև ու­շա­դիր հետևում են սո­ցիա­լա­կան ցան­ցե­րում աշ­խա­տա­կից­նե­րի լայ­քե­րին‚ կի­սում­նե­րին‚ յու­րա­քան­չյուր քայ­լին, կազմ­վում են հա­մա­պա­տաս­խան «դո­սիե­ներ»՝ հասց­նե­լով դրանք ղե­կա­վա­րու­թյա­նը‚ սա­կայն ակն­հայտ է‚ որ աշ­խա­տա­կից­ներն այլևս չեն են­թարկ­վում ղե­կա­վա­րու­թյան ցու­ցում­նե­րին, ա­վե­լին, չեն էլ կաշ­կանդ­վում ու ի­րենց կար­ծիքն ա­զատ ար­տա­հայ­տում են։

Բա­րե­բախ­տա­բար Հա­յոց հոգևոր տու­նը Սի­սիա­նի ե­կե­ղե­ցու տեր ՊԱՐ­ԳԵՎ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱ ԶԵՅ­ՆԱ­ԼՅԱ­ՆԻ նման հոգևոր այր ու ան­կոտ­րում զին­վոր ու­նի, ով կա­րող է Երկ­րի տի­րոջ ի­րա­վուն­քով Աստ­ծո կա­ցա­րա­նը նե­ռի ա­ռաջ գո­ցել՝ հրա­վի­րե­լով դուրս, որ այս պա­րա­գա­յում ար­դեն սոսկ դուրս չէ, այլ ա­մե­նա­պարզ... չգո­յու­թյուն:

Մե­ծե­րին է տր­ված ժա­մա­նակ­նե­րի մի­ջով ա­ռաջ նա­յե­լու, ա­պա­գան կան­խա­տե­սե­լու ու­նա­կու­թյու­նը: 1998-ին, երբ ան­մո­ռաց Կա­րեն Դե­միր­ճյա­նը վե­րա­դառ­նում էր քա­ղա­քա­կա­նու­թյուն, նրա ստեղ­ծած կու­սակ­ցու­թյան մի խումբ հա­մա­կիր­նե­րիս հար­ցին՝ ին­չու՞ է հի­շել նախ­կին զբաղ­մուն­քը, պա­տաս­խա­նեց. «Հա­յաս­տա­նի խո­րա­ցող հե­տըն­թա­ցը կան­խե­լու հա­մար»: