Վեր­նագ­րով ար­տա­հայտ­ված հար­ցը հենց այն­պես չէ, որ ա­ռա­ջա­ցել է, այս­պի­սի հար­ցադր­ման հա­մար ար­դեն կան բա­վա­րար հիմ­քեր: Ե­թե ԱԱԾ-ում (սույն մար­մի­նը պաշ­տո­նա­պես այդ­պես է հան­դես գա­լիս և այդ­պես է ներ­կա­յաց­վում) գլ­խի չեն ընկ­նում, թե ինչ նկա­տի ու­նենք ու բա­ցատ­րու­թյան կա­րիք ու­նեն, սի­րով կբա­ցատ­րենք ու կման­րա­մաս­նենք:

Քայ­քայ­ված տն­տե­սու­թյուն, ա­ռող­ջա­պա­հա­կան կո­լապս, սո­ցիալ-տն­տե­սա­կան անմ­խի­թար վի­ճակ, պա­տե­րազ­մի սար­սա­փե­լի հետևանք­ներ, ա­վեր­ված պե­տա­կան ինս­տի­տուտ­ներ, ար­տա­գաղ­թե­լու ցան­կու­թյուն հայտ­նած հա­զա­րա­վոր քա­ղա­քա­ցի­ներ, զին­ված ու­ժե­րը սպա­ռա­զի­նու­թյամբ ու մարդ­կա­յին ռե­սուր­սով զի­նե­լու մեծ անհ­րա­ժեշ­տու­թյուն, ար­տա­քին հա­րա­բե­րու­թյուն­նե­րը հիմ­նա­հա­տակ ոչն­չաց­րած պե­տու­թյուն... Այս­պի­սի ժա­ռան­գու­թյա­նը ո՞վ կու­զե­նա տեր կանգ­նել։

Խոս­քը, այս­պես կոչ­ված, մար­դա­սի­րա­կան ար­ձա­գանք­ման միջ­գե­րա­տես­չա­կան կենտ­րո­նի մա­սին է, ո­րը պետք է զբաղ­վի Ար­ցա­խի խն­դիր­նե­րի լուծ­մամբ, ո­րոնք ա­վե­լա­ցել են հա­կա­մար­տու­թյան գո­տում վեր­ջին պա­տե­րազ­մի հե­տևան­քով։

Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի դի­մադ­րու­թյան և իշ­խա­նու­թյու­նը պա­հե­լու ա­մեն օրն ակն­հայ­տո­րեն ժա­մա­նա­կի լուրջ կո­րուստ է։ Նրա պաշ­տո­նա­վար­ման յու­րա­քան­չյուր օրն ան­դառ­նա­լի վնաս­ներ է տա­լիս պե­տու­թյա­նը։

Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը պար­բե­րա­բար ի­րա­վա­պահ կա­ռույց­նե­րի ղե­կա­վար­ներ էր փո­խում մի պարզ պատ­ճա­ռով՝ այդ մար­մին­նե­րում պետք է լի­նեն ա­նօ­րի­նա­կան ո­րո­շում­ներն ան­վե­րա­պահ կա­տա­րող մար­դիկ։ Այդ նպա­տա­կով էլ ոս­տի­կա­նու­թյան ղե­կա­վա­րու­մը վս­տա­հեց իր ըն­կե­րո­ջը՝ Վա­հե Ղա­զա­րյա­նին, որն այս օ­րե­րին ա­մեն ինչ ա­նում է, որ ար­դա­րաց­նի իր նշա­նա­կու­մը։

«Ի­րա­տե­սի» հար­ցե­րին պա­տաս­խա­նում է կա­ռա­վար­ման փոր­ձա­գետ, ԱԺ «Լու­սա­վոր Հա­յաս­տան» խմ­բակ­ցու­թյան տն­տե­սա­կան հար­ցե­րով հանձ­նա­ժո­ղո­վի քար­տու­ղար ԿԱ­ՐԵՆ ՍԱՐԳ­ՍՅԱ­ՆԸ։

Չնա­յած ընդ­դի­մու­թյունն ար­դեն ու­նի միաս­նա­կան թեկ­նա­ծու, բայց Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը չի պատ­րաստ­վում հե­ռա­նա­լու։ Ըստ քաղ­տեխ­նո­լոգ ԱՐ­ՄԵՆ ԲԱ­ԴԱ­ԼՅԱ­ՆԻ, ե­թե ընդ­դի­մու­թյու­նը չկա­րո­ղա­ցավ Փա­շի­նյա­նին հե­ռաց­նե­լու հարցն ան­գամ լու­ծել, ինչ­պե՞ս է պատ­րաստ­վում Ադր­բե­ջա­նի ու Թուր­քիա­յի հետ կռիվ տա­լու, այ­սօր մեր առջև ծա­ռա­ցած բար­դա­գույն խն­դիր­նե­րը լու­ծե­լու։

Ա­սել եմ ա­ռա­ջին օ­րից, պատ­րաստ եմ կրկ­նե­լու ա­մեն օր. ան­ձամբ ինձ հա­մար սա ար­ժա­նա­պատ­վու­թյան հարց է։ Մեզ բո­լո­րիս ա­ռա­ջին հեր­թին զր­կել են ար­ժա­նա­պատ­վու­թյու­նից և բա­րո­յա­պես հա­վա­սա­րաց­րել հո­ղին։ Մեր սր­բու­թյուն­ներն են հան­ձն­վել թշ­նա­մուն՝ դա­վա­ճա­նու­թյամբ, ամ­բար­տա­վա­նու­թյամբ, ան­կա­րո­ղու­թյամբ։

...թե վար­չա­պե­տի անվ­տան­գու­թյան հար­ցե­րով խոր­հր­դա­կա­նի պաշ­տո­նից ՊՆ նա­խա­րար նշա­նակ­ված Վա­ղար­շակ Հա­րու­թյու­նյա­նը ոչ միայն նա­խա­րա­րու­թյու­նում չի ըն­դուն­վում, այլև օ­տար մարդ է դի­տարկ­վում զին­վո­րա­կան­նե­րի շր­ջա­նում։

Չնա­յած ընդ­դի­մու­թյան միաս­նա­կան թեկ­նա­ծուի՝ Վազ­գեն Մա­նու­կյա­նի շուրջ կա ո­րո­շա­կի փոխ­հա­մա­ձայ­նու­թյուն, սա­կայն ինչ­պես ընդ­դի­մու­թյան ո­րոշ ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ, այն­պես էլ դր­սում վե­րա­պա­հում­ներ ու­նեն։ Ռու­սաս­տա­նում քա­ղա­քա­կան շր­ջա­նակ­նե­րը Մա­նու­կյա­նի թեկ­նա­ծու­թյանն այն­քա­նով են կողմ, որ այլ ընդ­գծ­ված թեկ­նա­ծու Հա­յաս­տա­նում չեն տես­նում։