Այս օ­րե­րին Ար­ցա­խում մեծ ա­ռա­քե­լու­թյուն են ի­րա­կա­նաց­նում Հի­պոկ­րա­տի երդ­վյալ­նե­րը, ով­քեր պա­տե­րազ­մի ա­ռա­ջին իսկ օ­րից կազմ ու պատ­րաստ են՝ ա­մեն գնով փր­կե­լու մարդ­կա­յին կյան­քեր:

Թշ­նա­մին իր վար­քը ցույց տա­լով, օ­րեր շա­րու­նակ նշա­նա­ռու­թյան տակ ու­նե­նա­լով խա­ղաղ բնակ­չու­թյա­նը` հր­թի­ռա­կո­ծում է մայ­րա­քա­ղաք Ստե­փա­նա­կեր­տը, ինչ­պես նաև մի շարք գյու­ղեր և այլ քա­ղաք­ներ։

Ար­ցա­խում պա­տե­րազ­մի մեկ­նար­կից սկ­սած մեր քա­ջա­րի զին­վոր­նե­րի կող­քին գն­դե­րեց­ներն են՝ մի ձեռ­քով խաչ, մյու­սով՝ զենք բռ­նած: Զին­վոր­նե­րի հոգևոր աշ­խար­հի հաս­տա­տու­նու­թյու­նը և հա­վատքն առ Աստ­ված ամ­րապն­դե­լու հա­մար մեծ է զո­րա­մա­սե­րի գն­դե­րեց­նե­րի դե­րը։

Թշ­նա­մին մեր տղեր­քի ու­ժին չի դի­մա­նում, ճո­ղոպ­րում է, հաս­կա­ցել է և վա­ղուց է հաս­կա­ցել, թե ում հետ գործ ու­նի, իսկ ներ­սում նո­րից «սևե­րի» որս է սկս­վել։

Պա­տե­րազ­մը փո­խում է ոչ միայն մեր հա­րա­բե­րու­թյուն­ներն աշ­խար­հի հետ, վե­րա­դա­սա­վո­րում­ներ պա­հան­ջում ար­տա­քին հա­րա­բե­րու­թյուն­նե­րում, այլև ստի­պում նա­յել մեր ներ­սը, վե­րագ­նա­հա­տել ու վե­րաի­մաս­տա­վո­րել մեր ու­նե­ցա­ծը։

Օ­րերս շատ ու­շագ­րավ ու կարևոր հայ­տա­րա­րու­թյամբ հան­դես ե­կավ Ռու­սաս­տա­նի ար­տա­քին հե­տա­խու­զու­թյան ծա­ռա­յու­թյան ղե­կա­վար Սեր­գեյ Նա­րիշ­կի­նը: Ռու­սա­կան լրատ­վա­մի­ջոց­նե­րի փո­խանց­մամբ, Նա­րիշ­կի­նը հայ­տա­րա­րել է, որ Մեր­ձա­վոր Արևել­քի ա­հա­բեկ­չա­կան կազ­մա­կեր­պու­թյուն­նե­րի հա­զա­րա­վոր զի­նյալ­ներ են տե­ղա­փոխ­վում ղա­րա­բա­ղյան հա­կա­մար­տու­թյան գո­տի:

Երբ այս օ­րե­րին ողջ ընդ­դի­մա­դիր դաշ­տը, մա­մու­լը հա­նուն մեր զին­վո­րի ու հաղ­թա­նա­կի մի կողմ են դրել իշ­խա­նու­թյան հետ բո­լոր տա­րա­ձայ­նու­թյուն­նե­րը և միաս­նա­բար լծ­վել հայ­րե­նի­քի պաշտ­պա­նու­թյան գոր­ծին, կար­ծես նույն այդ իշ­խա­նու­թյու­նում ճիշտ չեն հաս­կա­ցել այս ու­ղեր­ձը։ Սահ­մա­նում թուրքն է կանգ­նած, իսկ սրանք ներ­քին թշ­նա­մի­նե­րի ան­վեր­ջա­նա­լի փնտր­տու­քի մեջ են, ու ինչ­պես միշտ թի­րա­խում ա­ռա­ջի­նը լրագ­րող­ներն են։

«Ի­րա­տե­սի» զրու­ցա­կիցն է Ազ­գա­յին ժո­ղո­վի «Լու­սա­վոր Հա­յաս­տան» խմ­բակ­ցու­թյան պատ­գա­մա­վոր Ա­ՆԻ ՍԱՄՍՈ­ՆՅԱ­ՆԸ:

Զուսպ մնա,- ասաց,- զսպաշապիկ Հագցրու զքեզ, մինչև բանա Քարտեզագիրը ձեռքի ափի Հեղափոխության խաթաբալան։

Նա­յե­ցի Ա­լիևի հար­ցազ­րույ­ցը և կր­կին ապ­շե­ցի նրա մտա­ծո­ղու­թյու­նից և պատ­մու­թյան չի­մա­ցու­թյու­նից։ Ա­լիևը զար­մա­նում է, թե ինչ­պե՞ս կա­րող է Ար­ցա­խը ան­կախ լի­նել։