ԿԳՄՍ նա­խա­րար Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյա­նի հրա­ժա­րա­կա­նի շուրջ զար­գա­ցում­նե­րը հե­տաքր­քիր ըն­թացք են ար­ձա­նագ­րում։ Սկզ­բում Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը նրան սե­փա­կան «մարմ­նով» ծած­կեց՝ հայ­տա­րա­րե­լով, թե ողջ պա­տաս­խա­նատ­վու­թյունն իր վրա է վերց­նում, հի­մա, սա­կայն, լռում է։

«Ազ­գա­յին ար­ժեք­նե­րի պաշտ­պա­նու­թյուն» նա­խա­ձեռ­նու­թյան հա­մա­կար­գող խմ­բի ան­դամ ՀԱՅԿ ՆԱՀԱ­ՊԵ­ՏՅԱ­ՆԸ Հա­յաս­տա­նում կա­տար­վող զար­գա­ցում­նե­րը վտան­գա­վոր ու կոր­ծա­նա­րար է հա­մա­րում, քա­նի որ խե­ղա­թյուր­վում են ազ­գա­յին նկա­րա­գիրն ու բա­րո­յա­կան ար­ժեք­նե­րը։

Կար­ծում եմ, ժա­մա­նակն է՝ Սահ­մա­նադ­րու­թյամբ հս­տակ ամ­րագ­րել, որ հո­գե­կան լուրջ խն­դիր­ներ ու­նե­ցող ան­ձինք ի­րա­վունք չու­նե­ն զբա­ղեց­նե­լու քա­ղա­քա­կան բարձ­րա­գույն պաշ­տոն­ներ՝ վտան­գե­լով երկ­րի և ՀՀ քա­ղա­քա­ցի­նե­րի անվ­տան­գու­թյու­նը:

…թե ԼՀԿ-ն նա­խա­ձեռ­նեց ԿԳՄՍ նա­խա­րա­րի հրա­ժա­րա­կա­նի պա­հան­ջը խոր­հր­դա­րա­նում, բայց «մուշ­տի» կե­րավ ԲՀԿ-ն՝ իր ղե­կա­վա­րով հան­դերձ։

Վար­չա­պետ Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի՝ ի ա­ջակ­ցու­թյուն կր­թու­թյան, գի­տու­թյան, մշա­կույ­թի և սպոր­տի նա­խա­րար Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյա­նի Facebook-ի գրա­ռու­մը, որն ուղ­ղա­կիո­րեն ուղղ­ված էր «Բար­գա­վաճ Հա­յաս­տան» խմ­բակ­ցու­թյան ա­ռաջ­նորդ Գա­գիկ Ծա­ռու­կյա­նին և նրա «մութ ան­ցյա­լին», վեր­ջի­նը չի լի­նի:

Ճա­նաչ­ված հրա­պա­րա­կա­գիր, տն­տե­սա­կան մշա­կու­թա­բան ԽԱ­ՉԱ­ՏՈՒՐ ԴԱ­ԴԱ­ՅԱ­ՆԻ «Ա­յո, այ­սօր տե­րը ես եմ` հաղ­թա­նա­կած հա­յը ու չեմ ու­զում, որ վա­ղը թշ­նա­մին տեր դառ­նա» հոդ­վա­ծը («Ի­րա­տես» թիվ 57 (2020 թ.) հայ­կա­կան կյան­քի հա­րյու­րա­մյա վա­ղե­մու­թյան մի դր­վագ է, ո­րը հա­մա­հունչ է մեր օ­րե­րին։

Քա­ղա­քա­կան բա­նա­վե­ճի նշա­ձողն այս իշ­խա­նու­թյունն այն­քան է ի­ջեց­րել, որ հասց­րել է մարդ­կանց անձ­նա­կան կյան­քը քրք­րե­լու և այդ ա­մե­նը ան­վր­դով հան­րայ­նաց­նե­լու աս­տի­ճա­նի։ Ե­թե այս ա­մենն ի­րա­կա­նաց­նի կա­ռա­վա­րու­թյան մի­ջին օ­ղա­կի մի չի­նով­նիկ, կա­րե­լի է «գյուղ չկա, որ շուն չլի­նի» տրա­մա­բա­նու­թյան մեջ հաս­կա­նալ, սա­կայն երբ դա ա­մե­նա­բարձր մա­կար­դա­կով (վար­չա­պետ, նա­խա­րար) է ի­րա­կա­նաց­վում, հաս­կա­նում ես, որ գործ ու­նես բո­լոր տա­բու­նե­րը, բա­րո­յա­կան ար­ժեք­նե­րը ան­տե­սող, ա­վե­լի ճիշտ՝ դրանք չու­նե­ցող և մարդ­կանց անձ­նա­կան տա­րած­քը ներ­խու­ժող խմ­բա­կի հետ։

Իշ­խող ուժն Ազ­գա­յին ժո­ղո­վում ա­պա­ցու­ցեց, որ ար­դեն վա­ղուց կտր­վել է հան­րու­թյու­նից, ժո­ղովր­դից ու, առ­հա­սա­րակ, ի­րա­կա­նու­թյու­նից, այլևս հակ­ված չէ լսե­լու քա­ղա­քա­ցու ձայ­նը. ԱԺ-ում կր­թու­թյան, գի­տու­թյան, մշա­կույ­թի և սպոր­տի նա­խա­րար Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյա­նին ան­վս­տա­հու­թյուն հայտ­նե­լու գոր­ծըն­թա­ցի հար­ցի քվեար­կու­թյան ա­վար­տից հե­տո «Ի­րա­տե­սի» հետ զրույ­ցում ա­սաց «Լու­սա­վոր Հա­յաս­տան» խմ­բակ­ցու­թյան քար­տու­ղար ԳԵ­ՎՈՐԳ ԳՈՐ­ԳԻ­ՍՅԱ­ՆԸ:

Գու­ցե Խաչ­վե­րա­ցի տոնն էր պատ­ճա­ռը, գու­ցե հա­սել եմ նիր­վա­նա­յի, գու­ցե հան­րա­հայտ «հո­գե­խան­գար­մուն­քի» փու­լին, կամ՝ պայ­ծա­ռա­տե­սու­թյան, չգի­տեմ: Գի­տեմ, որ արթ­նա­ցա ու հաս­կա­ցա, որ սի­րում եմ Ար­սեն Թո­րո­սյա­նին, ան­պա­րա­գիծ սի­րում եմ: