Տա­վու­շի մար­զի ուղ­ղու­թյամբ հա­կա­ռա­կոր­դը, կա­րե­լի է ա­սել, ան­նա­խա­դեպ ակ­տի­վու­թյուն է ցու­ցա­բե­րում՝ օգ­տա­գոր­ծե­լով հրե­տա­նա­յին մի­ջոց­ներ, տան­կեր և այլն:

-Ձեզ պա­հեք ձեր սե­ռա­կան դաս­տի­ա­րա­կու­թյու­նը, ես հե­քի­ա­թի ժամ եմ ու­զում:

Կա­րող էի վեր­նագ­րել «Երկ­րի ա­ղը չպի­տի պա­կա­սի», բայց հաս­կա­ցող­նե­րը քիչ էին լի­նե­լու, ցա­վոք, Հրանտ Մաթևո­սյա­նի վե­պե­րը կար­դա­ցող­նե­րից ա­վե­լի քիչ են նրա հար­ցազ­րույց­նե­րը կար­դա­ցող­նե­րը, ու քչե­րը գի­տեն՝ ու՞մ էր Հրանտ Մաթևո­սյա­նը հա­մա­րում երկ­րի ա­ղը:

Տա­վու­շում տե­ղի ու­նե­ցա­ծը «նա­խեր­գանք է» մեծ գոր­ծըն­թաց­նե­րից ա­ռաջ. ե­րակ էր ստուգ­վում, Օ­վեր­տո­նի պա­տու­հան բաց­վում` Ա­յա Սո­ֆիա­յի տա­ճա­րը մզ­կիթ դարձ­նե­լու ֆո­նին, պան­թուր­քիս­տա­կան ծրա­գի­րը մեկ­նար­կե­լու ա­ռի­թով:

«Շի­րակ» ֆուտ­բո­լա­յին ա­կում­բը պաշ­տո­նա­կան հայ­տա­րա­րու­թյամբ է հան­դես ե­կել՝ անդ­րա­դառ­նա­լով ՀՖՖ-ի գոր­ծու­նեու­թյանն ու մի քա­նի կարևոր դր­վագ­ներ ա­ռանձ­նաց­նե­լով:

Ան­ցած օ­րե­րի կա­տա­րյալ զար­դը «Մի­լան»-«Յու­վեն­տուս» դի­մա­կա­յու­թյունն էր՝ չգր­ված օ­րեն­քի ուժ ու­նե­ցող իր այն հաս­տա­տու­մով, որ 2։0-ն ֆուտ­բո­լում ա­մե­նավ­տան­գա­վոր հա­շիվն է. ոչ այն է՝ քեզ կրած հաշ­վես, ոչ այն է՝ թու­լա­նաս ու խա­ղը վերջ­նար­դյունք գլո­րես։

Ռե­ժի­սոր ՆՎԵՐ ՀՈՎ­ՀԱՆ­ՆԻ­ՍՅԱ­ՆԻ հետ զրու­ցել ենք նրա «Հա­վեր­ժա­կան շար­ժում» (2020 թ.) ֆիլ­մի մա­սին։ Հա­մա­վա­րա­կի պատ­ճա­ռով նոր ֆիլ­մեր գրե­թե չեն ստեղծ­վում, ստեղծ­ված­ներն էլ փա­կու­ղու մեջ են։ Հու­սանք՝ ժա­մա­նա­կա­վոր։ Նվեր Հով­հան­նի­սյա­նը հե­ղի­նակ է մոտ մեկ տաս­նյակ ֆիլ­մե­րի, նրա նա­խորդ՝ «Ան­տա­ռա­պահ» (2018 թ.) ֆիլ­մը մաս­նակ­ցել էր փա­ռա­տո­նե­րի Հա­յաս­տա­նում և ար­տերկ­րում, ար­ժա­նա­ցել մի շարք մր­ցա­նակ­նե­րի։ «Ան­տա­ռա­պա­հը» ռե­ժի­սո­րի դիպ­լո­մա­յին աշ­խա­տանքն էր։

Հա­մազ­գա­յին թատ­րո­նի դե­րա­սան ԿԱ­ՐԵՆ ԽԱՉԱՏՐՅԱ­ՆԻ հետ զրու­ցել ենք նրա ծնն­դյան նա­խօ­րեին։ Մեր ա­ռա­ջին հար­ցը ան­ցած տա­րի­նե­րին էր վե­րա­բե­րում։ Անդ­րա­դար­ձել ենք նաև դե­րա­սա­նի բե­մա­կան գոր­ծու­նեու­թյա­նը, հա­մընդ­հա­նուր խն­դիր­նե­րին՝ մարդ­կու­թյա­նը սպառ­նա­ցող վտանգ­ներ, այս հա­մա­տեքս­տում՝ մշա­կույ­թի, հատ­կա­պես թատ­րո­նի դերն ու նշա­նա­կու­թյու­նը։

Ա­ռա­ջարկ­վող հրա­պա­րա­կու­մը իմ՝ 2009-ին կա­յա­ցած հա­ղոր­դու­մից է։ Այն նվիր­ված է գրող, ման­կա­վարժ ՄԿՐ­ՏԻՉ ԽԵ­ՐԱ­ՆՅԱ­ՆԻՆ, ո­րին մաս­նակ­ցե­ցին գրո­ղի որ­դին՝ ՀԵՆ­ՐԻԿ ԽԵ­ՐԱ­ՆՅԱ­ՆԸ, հար­սը՝ ԱԳ­ՆԵՍ ԽԵՐԱ­ՆՅԱ­ՆԸ և թո­ռը՝ Ե­ՂԻ­ՇԵ ԽԵՐԱ­ՆՅԱ­ՆԸ։

«Դիա­լոգ» ՀԿ-ի նա­խա­գահ ԱԼ­ՄԱՍՏ ՄՈՒ­ՐԱ­ԴՅԱ­ՆԻ հետ զրու­ցում ենք «Հայ ե­կե­ղե­ցու պատ­մու­թյուն» ա­ռար­կան դպ­րո­ցա­կան ծրագ­րից հա­նե­լու թե­մա­յի‚ դրա հնա­րա­վոր հետևանք­նե­րի և այլ հար­ցե­րի շուրջ։