Նա­խօ­րեին Ա­մուլ­սար տա­նող ճա­նա­պար­հին կր­կին լար­ված վի­ճակ էր։ Տե­ղի բնա­կիչ­ներն ի­րենց վր­դով­մունքն էին հայտ­նում պահ­նոր­դա­կան նոր ծա­ռա­յու­թյան աշ­խա­տա­կից­նե­րից։ Ա­վե­լի վաղ այն­տեղ հս­կո­ղու­թյուն էին ի­րա­կա­նաց­նում «Պան­տե­րա սե­քյու­րի­թի» ըն­կե­րու­թյան աշ­խա­տա­կից­նե­րը, սա­կայն նրանց նոր մարդ­կան­ցով են փո­խա­րի­նել, ին­չը հան­քար­դյու­նա­բե­րու­թյա­նը դեմ բնա­կիչ­նե­րին կաս­կա­ծե­լի է թվում, քա­նի որ բա­վա­կան մեծ թվով պահ­նորդ է այն­տեղ ե­կել։

«Ի­րա­տե­սի» հյու­րը գրող, սցե­նա­րիստ, դե­րա­սա­նու­հի, պրո­դյու­սեր ԱՐ­ՄԻ­ՆԵ ԱՆ­ԴԱՆ է:

Դա պար­զա­պես փաս­տե­րի ար­ձա­նագ­րում չէ, ո­րոնք հայտ­նի են և՛ հայ ժո­ղովր­դին, և՛ ամ­բողջ աշ­խար­հին։ Դա ա­մե­նաիս­կա­կան մա­հավ­ճիռ է, և ոչ այն­քան Ա­լիևներ-Փա­շաևնե­րի վար­չա­կար­գի, որ­քան «գո­ղաց­ված» «Ադր­բե­ջան» տե­ղա­նու­նով հան­րա­պե­տու­թյան նկատ­մամբ։

Հա­կա­ռու­սա­կան տրա­մադ­րու­թյուն­նե­րի խո­րա­ցումն ար­դեն լուրջ քայ­լե­րի է մղում Ռու­սաս­տա­նին։ Մեր տե­ղե­կու­թյուն­նե­րով, այս օ­րե­րին Հա­յաս­տա­նի ընդ­դի­մա­դիր դաշ­տում Ռու­սաս­տա­նը սկ­սել է մի քա­նի ուղ­ղու­թյուն­նե­րով ին­տեն­սիվ աշ­խա­տել, ընդ ո­րում ոչ միայն հայտ­նի քա­ղա­քա­կան միա­վո­րում­նե­րի, այլև բա­վա­կան քիչ հրա­պա­րա­կայ­նու­թյուն ու­նե­ցող շր­ջա­նակ­նե­րի հետ։ Այլ խոս­քով, որ­տեղ պա­րարտ հող է տես­նում, բաց չի թող­նում։

Հար­թա­գյու­ղում գտն­վող Սուրբ Հով­հան­նես ե­կե­ղե­ցու ուխ­տագ­նա­ցու­թյան հան­գա­ման­քից բար­կա­ցած՝ ա­ռող­ջա­պա­հու­թյան ա­թեիստ նա­խա­րարն այժմ էլ խո­սում է գի­տակց­ված, բայց ոչ պար­տադր­ված տո­տալ սահ­մա­նա­փա­կում­նե­րի մա­սին:

«Իր­ատե­սի» զրու­ցա­կիցն է ԱԺ «Լու­սա­վոր Հա­յաս­տան» խմ­բակ­ցու­թյան պատ­գա­մա­վոր ԱՆ­ՆԱ ԿՈՍ­ՏԱ­ՆՅԱ­ՆԸ:

Հա­յաս­տա­նի ներ­քին ու ար­տա­քին խն­դիր­նե­րի շուրջ «Ի­րա­տե­սը» զրու­ցել է մի­ջազ­գայ­նա­գետ ԱՆ­ՆԱ ԱԲ­ՐԱ­ՀԱ­ՄՅԱ­ՆԻ հետ։

Գտիր քո տա­րած­քից ըն­տր­ված պատ­գա­մա­վոր­նե­րին, ում 70 % ձայն ես տվել։ ՈՒ պա­հան­ջիր քեզ հա­սա­նե­լիք ա­ջակ­ցու­թյու­նը։ Նրանք քեզ լավ կյանք էին խոս­տա­նում, քան­զի նախ­կին «թա­լան­չի­նե­րին» վե­րաց­րել էին։

...թե խորհր­դա­րա­նա­կան «Իմ քայ­լը» խմ­բակ­ցու­թյու­նում շա­տե­րը, որոնք քչից-­շա­տից կա­յա­ցած են եղել, իրենց գործն են ու­նե­ցել, խիստ փոշ­մա­նել են, որ պատ­գա­մա­վոր են դար­ձել. հենց նրանք են, որ հայտն­վել են Նի­կոլ Փաշ­ին­յա­նի «ցու­ցա­կում»` որ­պես անհ­նա­զանդ­ներ:

Հա­մա­ճա­րա­կի դեմ պայ­քա­րը ոչ սկս­վում, ոչ էլ ա­վարտ­վում է դի­մակ բա­ժա­նե­լով, ին­չով զբաղ­ված են մեր կա­ռա­վա­րու­թյան ան­դամ­նե­րը։ Նրանք պետք է ի­րենց սե­նյակ­նե­րում նս­տած օր­նի­բուն աշ­խա­տեին, «քիթ սր­բե­լու» ժա­մա­նակ չու­նե­նա­յին, ոչ թե մեկ օր­վա մեջ տա­սը քա­ղա­քա­կան ստա­տուս գրեին, հեգ­նեին, ար­հես­տա­կան ճգ­նա­ժամ­եր ստեղ­ծեին։