Չգի­տեմ՝ ոս­տի­կա­նը մերն է, թե ոչ, բայց մի բան հս­տակ է՝ նրա գոր­ծե­լաո­ճը չի փոխ­վում: Ա­րա­րա­տի մարզ­պետ Գա­րիկ Սարգ­սյա­նի ա­կան­ջը կան­չի` «ոս­տի­կա­նու­թյու­նը միշտ էլ օր­վա իշ­խա­նու­թյանն է ծա­ռա­յում»:

Որ­քան էլ Գա­գիկ Ծա­ռու­կյա­նի ա­ջա­կից­նե­րը պն­դեն, թե ԲՀԿ խմ­բակ­ցու­թյան ղե­կա­վա­րի դեմ ի­րա­կա­նաց­վող գոր­ծըն­թաց­նե­րը մի­միայն քա­ղա­քա­կան հե­տապն­դում են, իսկ իշ­խա­նու­թյան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներն էլ կաշ­վից դուրս գան հա­մո­զե­լու, թե այդ ա­մենն ի­րա­վա­կան հար­թու­թյու­նում է, միևնույն է, հա­սա­րա­կու­թյու­նը եր­կու կող­մի փաս­տարկ­նե­րին էլ թեր­հա­վա­տու­թյամբ է մո­տե­նա­լու, ո­րով­հետև եր­կու կող­մում էլ ազն­վու­թյան պա­կաս կա։

Որ­քան շատ է Ա­լիևն իր ռազ­մա­տենչ հայ­տա­րա­րու­թյուն­նե­րի չա­փա­բա­ժի­նը մե­ծաց­նում, այն­քան ադր­բե­ջան­ցի­նե­րի հետ բաց ու ան­կեղծ խո­սե­լու Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պե­տի ոգևո­րու­թյու­նը ա­վե­լա­նում է։ Բայց մեծ հարց է, թե հա­յաս­տան­ցի­նե­րի ու ար­ցախ­ցի­նե­րի հետ ղա­րա­բա­ղյան հիմ­նախ­նդ­րի շուրջ բաց ու ան­կեղծ խո­սե՞լ է Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը, որ հի­մա էլ հեր­թը հա­սել է ադր­բե­ջան­ցի­նե­րին։

Եվ իմ կողմ­նա­կից­նե­րի, և՛ մարդ­կանց կող­մից, ո­րոնք ինձ չեն ըն­դու­նում, կա մի ձևա­վոր­ված կար­ծիք, բո­լոր դրա­կան, բա­ցա­սա­կան կող­մե­րով, որ խոս­քի տեր մարդ եմ և եր­բեք պա­տաս­խա­նատ­վու­թյու­նից չեմ խու­սա­փում։

...թե ՀՀԿ-ի պա­սի­վու­թյու­նը ԲՀԿ-ի հար­ցում պայ­մա­նա­վոր­ված է նրա­նով, որ ԲՀԿ-ն վեր­ջի­նիս խնդ­րել է՝ այս փու­լում ՀՀԿ օ­ժան­դա­կու­թյու­նը երևա­ցող չլի­նի:

Հա­յաս­տա­նում նոր կո­րո­նա­վի­րու­սի հե­տա­գա տա­րած­ման դեմ պայ­քա­րի ձա­խող­ված լի­նելն օ­րերս, ըստ էու­թյան, խոս­տո­վա­նեց ին­քը` ՀՀ վար­չա­պե­տի պաշ­տո­նը զբա­ղեց­նող Նի­կոլ Փա­շի­ն­յա­նը:

Չնա­յած Նի­կոլ Փա­շի­նյանն այն­քան թեթևու­թյամբ է փչաց­նում հա­րա­բե­րու­թյուն­նե­րը գոր­ծըն­կեր եր­կր­նե­րի, մի­ջազ­գա­յին կա­ռույց­նե­րի հետ, որ հա­զիվ թե ևս մեկ նման բան նրան շատ հու­զի։

Ի­րադ­րու­թյու­նը շի­կա­ցած է ոչ միայն Մեր­ձա­վոր Արևել­քում, այլև Հա­յաս­տա­նի ան­մի­ջա­կան մեր­ձա­կայ­քում։ Օ­րի­նակ, Հա­րա­վա­յին Օ­սիա­յի Հան­րա­պե­տու­թյան կա­ռա­վա­րու­թյու­նը հայտ­նել է, որ վրա­ցի­ներն սկ­սել են «ա­նօ­դա­չու թռ­չող սար­քե­րով» (ԱՕԹՍ) «հար­ձակ­վել» Հա­րա­վա­յին Օ­սիա­յի սահ­մա­նա­մերձ տա­րած­քի վրա։

Վեր­նա­գի­րը հան­րա­հայտ «Մի­մի­նո­յի» դա­տա­կան տե­սա­րա­նից է, որ­տեղ շար­քա­յին վա­րորդ Ռու­բիկ ջա­նը հան­դես է գա­լիս ի պաշտ­պա­նու­թյուն... Սա­կայն ին­չո՞ւ «Մի­մի­նո», որ­քան էլ Դա­նե­լիա­յի կա­տա­կեր­գու­թյու­նը փա­ռա­հեղ է դար­ձել նաև ի հա­շիվ մեր հան­ճա­րեղ Ֆրուն­զի ան­զու­գա­կան կեր­պա­վոր­ման, նրա ան­կան­խա­տե­սե­լի իմպ­րո­վիզ­նե­րի։

Երբ Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը զար­մա­նում է, թե ինչն են սխալ ա­նում, որ քա­ղա­քա­ցի­նե­րը քա­մահ­րան­քով են վե­րա­բեր­վում ի­րենց և ի­րենց շր­ջա­պա­տող­նե­րի ա­ռող­ջու­թյա­նը, մի՞­թե չի հի­շում, թե այդ քա­մահ­րան­քի աղ­բյու­րը որ­տե­ղից է, ինչ­պե՞ս ստաց­վեց, որ օր ու գի­շեր հա­սա­րա­կու­թյա­նը ներ­կա­յաց­վող իշ­խա­նու­թյան հա­սա­րակ պա­հան­ջը չի կա­տար­վում։ Երբ մի քիչ հետ գնա ու հի­շո­ղու­թյունն էլ թար­մաց­նի, կհաս­կա­նա, թե ով է հան­րու­թյան մեջ նման վե­րա­բեր­մունք սեր­մա­նել, նախ­կի­նում ինչ էին ա­սում, հի­մա ինչ են դար­ձել։