Իրավիճակի վատացումը Լիբիայում Էմանուել Մակրոնի համար գերակա արտաքին քաղաքական հարց է: Բայց վերադասավորելով խաղաքարտերը՝ Փարիզը ստիպված է այդ ճգնաժամին տալ «բարդության բարձրագույն աստիճան»՝ Թուրքիայի հզորության աճի ու մարշալ Խալիֆա Խաֆթարի ռազմական պարտությունների պատճառով, ում վրա Ֆրանսիան խաղադրույք էր դրել՝ գրում է Իզաբել Լասերը Le Figaro-ում:

ՈՒԵ­ՖԱ-ն փոր­ձում է ա­վար­տին հասց­նել Չեմ­պիոն­նե­րի լի­գա­յի եզ­րա­փա­կիչ հատ­վա­ծի կազ­մա­կեր­պա­կան աշ­խա­տանք­նե­րը։ Բանն այն է, որ կո­րո­նա­վի­րուսն ար­մա­տա­պես խմ­բագ­րել է նախ­կի­նում ե­ղած աշ­խա­տան­քա­յին ըն­թա­ցա­կար­գը։ Ըն­թա­ցիկ մր­ցաշր­ջա­նը, ինչ­պես գի­տենք, ընդ­հատ­վել է թի­մե­րի 1/8 փուլ դուրս գա­լու ճա­նա­պար­հին։

Նի­դեր­լանդ­ցի գիտ­նա­կան­ներն ա­պա­ցու­ցել են, որ Լիո­նել Մե­սին եր­կու ան­գամ ա­վե­լի լավն է Քրիշ­տիա­նու Ռո­նալ­դուից՝ տե­ղե­կաց­նում է Sport.es-ը։

Մինչ եվ­րո­պա­կան ֆուտ­բո­լա­յին գեր­տե­րու­թյուն­նե­րը պատ­րաստ­վում են կո­րո­նա­վի­րու­սի պատ­ճա­ռով ընդ­հատ­ված ա­ռաջ­նու­թյուն­նե­րը վեր­սկ­սե­լուն, բուն­դես­լի­գան այս ըն­թաց­քում ար­դեն չորս տուր է անց­կաց­րել՝ գու­մա­րած երկ­րի գա­վա­թի խա­ղար­կու­թյան կի­սաեզ­րա­փա­կի­չյան եր­կու հան­դի­պում­նե­րը։

Բա­նաս­տեղծ, թարգ­մա­նիչ ԼԵ­ՎՈՆ ԲԼ­ԲՈՒ­ԼՅԱ­ՆԻ հետ զրույ­ցի ա­ռի­թը նրա 70-ա­մյա հո­բե­լյանն էր, որ վեր­ջերս շու­քով նշ­վեց «Ա­րամ Խա­չատ­րյան» մեծ հա­մեր­գաս­րա­հում։

Կո­ռուպ­ցիա­յի դեմ մղ­վող ան­զի­ջում պայ­քա­րը կեն­սա­կան նշա­նա­կու­թյուն ու­նի հա­յոց պե­տա­կա­նու­թյան պահ­պան­ման և հայ ժո­ղովր­դի ֆի­զի­կա­կան գո­յու­թյու­նը ա­պա­հո­վե­լու տե­սա­կե­տից, ո­րով­հետև կա­շա­ռա­կե­րու­թյան ու կո­ռուպ­ցիա­յի ներ­կա­յիս տա­րած­վա­ծու­թյան և բարձր մա­կար­դա­կի պայ­ման­նե­րում հնա­րա­վոր չէ պատ­շաճ ձևով կազ­մա­կեր­պել տն­տե­սու­թյան զար­գա­ցու­մը, բա­րե­լա­վել մարդ­կանց սո­ցիալ-տն­տե­սա­կան վի­ճա­կը, երկ­րի ար­դյու­նա­բե­րու­թյու­նը շա­րու­նա­կե­լու է դո­փել տե­ղում, ա­վե­լա­նա­լու է ար­տա­գաղ­թը և, որ­պես այդ ա­մե­նի ան­խու­սա­փե­լի հետևանք, եր­կի­րը շա­րու­նա­կե­լու է կորց­նել ինք­նա­պաշտ­պա­նա­կան պո­տեն­ցիա­լը, նա­հանջ է ապ­րե­լու և տա­կա­վին պատ­րաստ չի լի­նե­լու դի­մա­կա­յե­լու ժա­մա­նա­կի մար­տահ­րա­վեր­նե­րին ու, ա­ռա­ջին հեր­թին, սպաս­վե­լիք հայ-թուր­քաադր­բե­ջա­նա­կան պա­տե­րազ­մին:

Սե­բաս­տիա, Գյում­րի, Երևան։ Է­դուարդ Արծ­րու­նյանի ա­կուն­քը Սե­բաս­տիան էր։ Ջար­դե­րից մա­զա­պուրծ Արծ­րու­նյան­նե­րը 1920-ին հաս­տատ­վե­ցին Գյում­րի քա­ղա­քում։ 1929-ի տա­րե­վեր­ջին ծն­վեց 20-րդ դա­րի հայ գե­ղան­կար­չու­թյան ա­մե­նաանշ­փո­թե­լի վար­պետ­նե­րից մե­կը՝ Է­դուարդ Արծ­րու­նյա­նը. գե­ղար­վես­տա­կան մա­կա­նու­նը՝ Ա­ծան։ Այս յու­րօ­րի­նակ մա­կան­վա­նը դեռ կանդ­րա­դառ­նանք։

Զվարթ­նո­ցի եր­բեմ­նի վե­հա­շուք տա­ճա­րը գտն­վում է Վա­ղար­շա­պա­տից ե­րեք կի­լո­մետր դե­պի արևելք, Երևան-Էջ­միա­ծին խճու­ղու հա­րա­վա­յին կող­մում։ Կա­ռուց­վել է տե­ղան­քի նկատ­մամբ յոթ աս­տի­ճան (սա­լա­հա­տա­կի հետ) բարձ­րաց­ված հար­թա­կի վրա և ի­րե­նից ներ­կա­յաց­րել է ե­ռաս­տի­ճան, բազ­մա­նիստ, հետզ­հե­տե նվա­զող տրա­մագ­ծե­րով ե­րեք գլա­նա­յին ծա­վալ­նե­րի ներ­դաշ­նակ ամ­բող­ջու­թյամբ կենտ­րո­նագմ­բեթ հո­րին­վածք:

«Ի­րա­տե­սի» հյու­րը դե­րա­սա­նու­հի ԿԱ­ՐԻ­ՆԵ ՋԱՆ­ՋՈՒ­ՂԱ­ԶՅԱՆՆ է: 1992-ին՝ դժ­վա­րին ժա­մա­նակ­նե­րում, հայ հան­դի­սա­տե­սը նրան տե­սավ ու սի­րեց Սոս Սարգ­սյա­նի հիմ­նադ­րած Հա­մազ­գա­յին թատ­րո­նում: Թատ­րոն, որն ան­գամ զրկ­ված էր մշ­տա­կան տա­նիք ու­նե­նա­լու բա­րե­բախ­տու­թյու­նից:

Երևան քա­ղա­քի ընդ­հա­նուր ի­րա­վա­սու­թյան դա­տա­րա­նը (նա­խա­գա­հու­թյամբ`դա­տա­վոր Զա­րու­հի Նախշ­քա­րյա­նի), ինչ­պես ար­դեն տե­ղե­կաց­րել ենք, ՀՀ օ­րեն­սդ­րու­թյան պա­հանջ­նե­րից և ար­դա­րա­դա­տու­թյան հրա­մա­յա­կա­նից բխող ս. թ. հու­նի­սի 2-ի իր վճ­ռով, ա­ռա­վել քան բա­վա­րար հիմ­նա­վո­րում­նե­րով մեր­ժեց «Ի­րա­տես» թեր­թը հրա­տա­րա­կող «Տե­սա­կետ» ՍՊԸ-ի դեմ ի­րեն տրանս­գեն­դեր կին հա­մա­րող Լի­լիթ Մար­տի­րո­սյա­նի հայ­ցը: