«Դասավանդի՜ր, Հայաստան» կրթական հիմնադրամի ուսուցիչ-առաջնորդներ Հրաչյա Ափինյանը և Անի Մարտիրոսյանը որոշել են Լոռու մարզի Մեղվահովիտ գյուղական համայնքի երեխաների համար ստեղծել խաղահրապարակ։

Բազում սպառնալիքներից հետո նախագահ Դոնալդ Թրամփը, կարծես, լուրջ է տրամադրված՝ 9,5 հազար զինվոր պետք է հեռանա Գերմանիայից: Առավելագույն օգուտը դրանից կքաղի Ռուսաստանը, նաև՝ արևելաեվրոպական երկրները՝ գրում է Պաուլ-Անտոն Կրյուգերը Süddeutsche Zeitung-ում:

Մուամար Կադաֆին զանգվածաբար արտասահմանից վարձկաններ էր հավաքում Լիբիայում, հատկապես տուարեգներին իր «Իսլամական լեգիոնի» շարքերում:

ՖԻ­ՖԱ-ի նա­խա­գահ Ջա­նի Ին­ֆան­տի­նոն ա­ռա­ջար­կել է քն­նար­կել ֆուտ­բո­լի վե­րա­կա­ռուց­ման եր­կու հա­մար­ձակ նա­խա­գիծ. ա. սահ­մա­նել խա­ղա­ցող­նե­րի վար­ձատր­ման վե­րին շեմ, բ. սահ­մա­նա­փա­կել տրանս­ֆեր­նե­րից ա­ռա­ջա­ցող նրանց գու­մա­րի չա­փը։

30-րդ տու­րը բուն­դես­լի­գա­յի մր­ցա­շա­րա­յին ա­ղյու­սա­կում փո­փո­խու­թյուն­ներ չմտց­րեց, բայց այն­պես էլ չէ, թե հե­տա­գա պայ­քա­րի լար­վա­ծու­թյու­նը թու­լաց­րեց։ Փաս­տո­րեն ստեղծ­վել է մի ի­րա­վի­ճակ, որ­տեղ սե­փա­կան հա­ջո­ղու­թյու­նը կամ սայ­թա­քումն ի­րենց հետևան­քով դեռևս ա­մեն ինչ չեն նշա­նա­կում, քան­զի պայ­քա­րի մեջ ներգ­րավ­ված­նե­րը կապ­ված են բախ­տի տե­սա­նե­լի ու ան­տե­սա­նե­լի բազ­մա­թիվ թե­լե­րով։

Մինչ ռու­սա­կան գե­ղա­սահ­քի դպ­րո­ցը կո­րո­նա­վի­րու­սի պատ­ճա­ռով եր­կամ­սյա հար­կա­դիր դա­դա­րի մեջ էր, անվ­տան­գու­թյան կա­նոն­նե­րը խս­տո­րեն պահ­պա­նե­լով, նրանց մր­ցա­կից­նե­րը՝ հան­րա­հայտ մյուս դպ­րոց­նե­րի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը, շա­րու­նա­կում էին մար­զում­նե­րը։

«Ի­րա­տե­սի» զրու­ցա­կի­ցը Վա­նա­ձո­րի Հով­հան­նես Ա­բե­լյա­նի ան­վան դրա­մա­տի­կա­կան թատ­րո­նի նո­րան­շա­նակ տնօ­րեն ԼՈՒ­ՍԻ­ՆԵ ՍԱ­ՀԱ­ԿՅԱՆՆ է։

Երի­տա­սարդ դրա­մա­տուրգ ԱՐ­ՇԱԿ ՍԵ­ՄԻՐՋ­ՅԱ­ՆԻ հետ զրու­ցի ա­ռի­թը նրա «Դու էիր պա­կաս» պիես­նե­րի ա­ռա­ջին ժո­ղո­վա­ծուն է։ Գիր­քը լույս է ըն­ծա­յել «Է­դիթ պրինտ» հրա­տա­րակ­չու­թ­յու­նը։

Ինչ-ինչ, բայց այդ մե­կը Փա­շի­նյա­նի մոտ փայ­լուն է ստաց­վում: Որևէ կաս­կած չու­նեմ, որ ե­թե Ադր­բե­ջանն ա­ռա­ջի­կա­յում պա­տե­րազմ սկ­սի ու կա­րո­ղա­նա հաղ­թել մեզ, նույ­նիսկ հա­յե­րիս մի նոր ցե­ղաս­պա­նու­թյան են­թար­կի, ՀՀ վար­չա­պե­տի պաշ­տո­նը զբա­ղեց­նող գե­րա­գույն գլ­խա­վոր դե­մա­գո­գը, ե­թե, ի­հար­կե, հասց­նի ճո­ղոպ­րել և ողջ մնա, դար­ձյալ փոր­ձե­լու է ար­դա­րա­նալ և ողջ մեղ­քը բար­դել ժո­ղովր­դի, նախ­կին­նե­րի և, ընդ­հան­րա­պես, ընդ­դի­մու­թյան վրա:

Ես` ՀՀ հպարտ քա­ղա­քա­ցի Ստյո­պա Խո­յե­ցյանս, ծն­ված 1935 թ. Ար­թի­կի շր­ջա­նի Հնա­բերդ գյու­ղում, ան­կու­սակ­ցա­կան, մաս­նա­գի­տու­թյամբ գյու­ղատն­տե­սու­թյան ին­ժե­ներ-մե­խա­նիկ, տեխ­նի­կա­կան գի­տու­թյուն­նե­րի թեկ­նա­ծու, ան­կա­խու­թյան 25 տա­րի­նե­րին գյու­ղատն­տե­սու­թյան մե­քե­նա­յաց­ման ԳՀԻ-ի տնօ­րեն, խնդ­րում եմ, իմ քվեով վար­չա­պետ դար­ձած, քա­ղա­քա­ցի Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նին, ծա­ռա­յո­ղա­կան հե­տաքն­նու­թյուն սկ­սել է­կո­նո­մի­կա­յի նա­խա­րար Տիգ­րան Խա­չատ­րյա­նի նկատ­մամբ, վեր­ջի­նիս կող­մից մեր գիտ­նա­կան­նե­րի ստեղ­ծած, բնա­պահ­պան, շու­կա­յում մր­ցու­նակ, ո­րա­կյալ, կա­թի ու մսի ար­տադ­րու­թյան ա­ճը խթա­նող ՏԵԽ­ՆՈ­ԼՈ­ԳԻԱ­ՅԻ ԵՎ ՄԵ­ՔԵ­ՆԱ­ՅԻ ներդ­րու­մը կա­սեց­նե­լու հա­մար` «ա­ռա­ջար­կու­թյու­նը նպա­տա­կա­յին չէ» չբա­ցատր­վող, ան­հաս­կա­նա­լի պատ­ճա­ռա­բա­նու­թյամբ: