Թա­լի­նի շր­ջա­նի Աշ­նակ գյու­ղում է ծն­վել Մկր­տիչ Խա­չի­կի Ղա­զա­րյա­նը, 1958 թվա­կա­նին: Բնա­կա­վայր, ո­րը միայն մեծ բա­նաս­տեղծ Գևորգ Է­մի­նի մե­ծա­րած, «չո­լում կո­րած» գյու­ղը չէ, այլ առ Աստ­ված սևեռ­ված բա­րու­թյան և հույ­սեր ապ­րեց­նող գա­ղա­փար­նե­րի շե­փո­րա­հար է, Էրգ­րի ա­մուր սյու­նե­րի պա­հա­պա­նը, պատ­մա­կան սոս­կա­լի, դա­ժան հի­շո­ղու­թյուն­նե­րի տե­րը, իր ե­րա­զանք­նե­րի սահ­մա­նը՝ սկ­սած Սաս­նա ծռե­րից մինչև Գևորգ Չա­վուշ, ի­րա­կա­նը՝ Սա­սու­նից մինչև Ար­ցախ:

Նախ՝ Ա­ՆԱՆ­ՑԻ մա­սին. այ­սօր Շու­շիի ա­զա­տագր­ման օրն է: Տա Աստ­ված, որ 21-րդ դա­րում էլ ու­նե­նանք այդ­պի­սի մի օր ու այդ­պի­սի հաղ­թա­նակ: Թեև ա­սում են՝ պար­տու­թյունն է որբ, հաղ­թա­նա­կը ու­նի բա­զում տե­րեր, մեր պա­րա­գա­յում ստաց­վեց, որ հաղ­թա­նա­կը թե որբ էր, թե բա­զում տե­րեր ու­նի:

Պա­տե­րազ­մի բո­թը հա­սավ նաև մեր գա­վա­ռա­կան փոքր բան­վո­րա­կան քա­ղաք՝ Ա­լա­վեր­դի, ո­րը մինչ այդ ապ­րում էր իր դժ­վա­րին, բայց խա­ղաղ ա­ռօ­րյա­յով:

Երբ ժա­մա­նակ­ներն ա­ռա­վել բա­րեն­պաստ կլի­նեն, անհ­րա­ժեշ­տու­թյուն կլի­նի Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նին «հաշ­վել» որ­պես «հա­յու գեն», որն այդ­պես շռն­դա­լից տար­վեց-դր­վեց հա­մաշ­խար­հա­յին, չեր­կն­չենք ա­սել, գլո­բա­լիզ­մի հա­յե­լա­յին ար­տա­ցո­լան­քում` նոր հա­յի կեր­պար բաշ­խե­լով նա­րե­կյան որմ­նա­խոր­շե­րում տե­սակն աշ­խար­հի վրա տա­րու­բե­րող այս հին, կար­ծես ան­դառ­նա­լի հոգ­նած, «լոք» ա­նե­լում ծու­լա­ցող էթ­նո­սին:

Շա­տե­րը հույս ու­նեին, թե քրիս­տո­նեու­թյու­նը հենց Քրիս­տո­սի գե­րեզ­մա­նում էլ կմ­նա Նրա հետ, բայց նրանց հույ­սե­րը չար­դա­րա­ցան, հե­տո շա­տե­րը հույս ու­նեին, թե քրիս­տո­նեու­թյու­նը կմեռ­նի ա­նօ­րի­նու­թյան սրի ե­րա­խում, բայց քրիս­տո­նյա­յի ա­րյու­նը սերմ դար­ձավ ու ա­ճեց ա­ղոթ­քի ո­ռո­գու­մով:

Սա­րե­րը ա­ղոթք են մա­ղում կա­մա­ցուկ, Լույ­սը բեկ­բեկ­վում` Աստ­ծո փե­շե­րից, Իջ­նում է մեղ­միվ` մարդ­կու­թյան ան­զոր, Դե­գե­րում­նե­րի, ցա­վե­րի վրա:

Ար­դարև, ի­մաս­տու­թյու­նը հա­մա­պա­տաս­խա­նում է իր ան­վա­նը և շա­տե­րին չէ, որ հայտ­նի է։ Լսի՛ր, որ­դի՛ս, և ըն­դու­նի՛ր իմ խրա­տը, մի՛ մեր­ժիր իմ այս խոր­հուր­դը։ Դի՛ր քո ոտ­քը նրա ոտ­նա­կա­պե­րի մեջ և քո պա­րա­նո­ցը` նրա շղ­թա­նե­րի մեջ։ Խո­նար­հեց­րու՛ քո ու­սը, վերց­րու՛ այն և մի՛ ձանձ­րա­ցիր նրա կա­պանք­նե­րից։

Չխաբ­վե՛ք. Աստ­ված չի ծաղր­վում, ո­րով­հետև ինչ-որ մարդս սեր­մա­նում է, նույ­նը և կհն­ձի. ով սեր­մա­նում է իր մարմ­նի հա­մար, այդ մարմ­նից էլ կհն­ձի ա­պա­կա­նու­թյուն, իսկ ով Հո­գու հա­մար է սեր­մա­նում, այդ հո­գուց էլ կհն­ձի հա­վի­տե­նա­կան կյանք (Գաղ. 6;7-8)։

Քայնե Ուեսթի ներկայացրած նոր մոդելի սպորտային կոշիկների լուսանկարն ակտիվորեն քննարկվում է համացանցում: Սոցիալական ցանցերի օգտատերերի մեծ մասը դրանք վրացական ուտելիքի՝ «խինկալիի» հետ է համեմատել: