France Inter ռադիոկայանը մայիսի 4-ին իր կայքում զետեղել է Միշել Ուելբեկի նամակը: Ժան Պոլ Սարտրի ու Ալբեր Կամյուի ժամանակներից ամենահայտնի ֆրանսիացի գրողը նկարագրում է իրականությունը COVID-19-ի պանդեմիայից ու կարանտինից հետո:

Հետկորոնավիրուսային դարաշրջանը վերջ կդնի չափազանց երկարած շրջանին, որում գտնվում էր աշխարհը համարյա երկու տասնամյակ դեպտեմբերի 11-ի իրադարձություններից հետո: 19 տարի գլոբալ վտանգների ժանյակը այս կամ այն կերպ մնում էր այդ «բացարձակ իրադարձության» ստվերում, որ այդքան ողբերգական սկսեց նոր դարը:

Կո­րո­նա­վի­րու­սի պատ­ճա­ռով ընդ­հատ­ված եվ­րո­պա­կան ֆուտ­բո­լա­յին ա­ռաջ­նու­թ­յուն­նե­րը պատ­րաստ­վում են վե­րա­դառ­նա­լու աշ­խա­տան­քա­յին ռե­ժիմ։ Հաս­կա­նա­լի պատ­ճառ­նե­րով չենք ա­սում բնա­կա­նոն աշ­խա­տան­քա­յին ռե­ժիմ, քան­զի դա լի­նե­լու է մի շարք սահ­մա­նա­փա­կում­նե­րի պայ­ման­նե­րում։ Ի մի­ջի այ­լոց, սույն ո­րոշ­մա­նը բո­լո­րը չէ, որ հա­մա­ձայն են։ Մաս­նա­վո­րա­պես ֆուտ­բո­լա­յին մեծ տե­րու­թ­յուն­նե­րից Ֆրան­սիան նա­խա­գահ Մակ­րո­նի մա­կար­դա­կով է դեմ ի­րա­կա­նաց­վե­լի­քին և մտա­դիր է իր ի­րա­վա­ցիու­թ­յան հա­մո­զու­մին բե­րե­լու մնա­ցած­նե­րին, թե­պետ դժ­վար թե ա­ջակ­ցու­թ­յուն գտ­նի։ ՈՒ ­քա­նի որ նման ռազ­մա­վա­րու­թ­յա­նը դեմ է Ֆրան­սիան, հենց նրա­նից էլ սկ­սենք։

Հա­յաս­տա­նի կոմ­պո­զի­տոր­նե­րի միու­թյան նա­խա­ձեռ­նու­թյամբ` վեց տա­րի շա­րու­նակ մա­յի­սի 10-12-ին անց­կաց­վում է պա­տա­նի կոմ­պո­զի­տոր­նե­րի հան­րա­պե­տա­կան մր­ցույթ, ո­րը կրում է մե­ծա­նուն կոմ­պո­զի­տոր Էդ­վարդ Միր­զո­յա­նի ա­նու­նը:

ՀԱՍ­ՄԻԿ ՄԻՐ­ԶՈ­ՅԱՆՆ Ա­րա­րա­տյան հայ­րա­պե­տա­կան թե­մի ե­րի­տա­սար­դաց հոգևոր խոր­հր­դի ան­դամ է, աշ­խա­տում է Ա­րա­րա­տյան հայ­րա­պե­տա­կան թե­մի տե­ղե­կատ­վա­կան բաժ­նում: Ներ­կա­յումս ֆի­զար­ձա­կուր­դում է:

«Ա­պօ­րի­նի գույ­քի բռ­նա­գանձ­ման մա­սին» օ­րեն­քի‚ դրա նպա­տակ­նե­րի և հետևանք­նե­րի մա­սին զրու­ցում ենք «Օ­մեր­տա» փաս­տա­բա­նա­կան գրա­սե­նյա­կի գոր­ծա­դիր տնօ­րեն, ի­րա­վա­բան‚ Armenia First նա­խա­ձեռ­նող խմ­բի ան­դամ ՊԱ­ՐՈՒՅՐ ԽԱ­ՉԱՏ­ՐՅԱ­ՆԻ հետ։

Ինձ կան­խո­րոշ­ված է լի­նել և՛ Ալ­ֆան, և՛ Բե­տան, և Օ­մե­գան, իմ մեջ են ամ­փոփ­ված Ծնն­դյան ու Մահ­վան եր­կու վեհ գա­ղա­փար­նե­րը՝ և՛ հե­րո­սա­կան և՛ ող­բեր­գա­կան, և տնօ­րի­նել դրանց միջ­նա­մա­սում ծա­վալ­վող ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րը, ո­րոնք պա­րու­նա­կում են մեծ ռիս­կեր: Ինձ է վս­տահ­ված դրանց կա­ռա­վա­րու­մը, քան­զի իմ առջև ի չիք կդառ­նա ցան­կա­ցած ան­կա­ռա­վա­րե­լի ռիսկ, նույ­նիսկ ժան­տախտ ու թա­գա­ժահ­րախտ:

Աշ­խար­հը դար­ձել է բազ­մավ­տանգ։ Ար­դեն հայտ­նի վտանգ­նե­րին՝ պա­տե­րազ­մի, տն­տե­սա­կան ճգ­նա­ժա­մե­րի, քա­ղա­քա­կան ան­կա­յու­նու­թյան, ա­վե­լա­նում են նո­րե­րը, ան­կան­խա­տե­սե­լի՝ ի­րենց ծագ­մամբ ու դրսևոր­ման ձևե­րով, ան­վե­րահս­կե­լի՝ տեխ­նի­կա­պես և տեխ­նո­լո­գիա­պես, ան­կա­ռա­վա­րե­լի՝ կազ­մա­կեր­պա­բա­նո­րեն։

Ա­ռող­ջա­պա­հու­թյան նա­խա­րա­րու­թյու­նում պատ­րաստ­վում են ա­մե­նաան­կան­խա­տե­սե­լի սցե­նա­րին: «Ի­րա­տե­սի» հետ զրույ­ցում նա­խա­րա­րու­թյան բարձ­րաս­տի­ճան պաշ­տո­նյա­նե­րից մե­կը հու­սադ­րող տե­սա­կետ չհայտ­նեց կո­րո­նա­վի­րու­սով վա­րակ­ված ան­ձանց թվի նվազ­ման ա­ռու­մով.

Վեր­ջերս մենք հայտ­նել էինք մեր ըն­թեր­ցող­նե­րին, որ, «հան­գա­մանք­նե­րի տա­րօ­րի­նակ բե­րու­մով», մո­լո­րա­կում Covid-19 կո­րո­նա­վի­րու­սի տա­րա­ծումն ըստ ժա­մա­նա­կի հա­մընկ­նում է նավ­թա­յին ա­նո­ղոք պայ­քա­րի հետ, ո­րում ներգ­րավ­ված են մի կող­մից` ԱՄՆ-ը և Սաու­դյան Ա­րա­բիան, մյուս կող­մից` Ռու­սաս­տա­նը, Ի­րա­նը և Չի­նաս­տա­նը։