«Armenia First» նա­խա­ձեռ­նող խմ­բի ան­դամ, կով­կա­սա­գետ, տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին փոր­ձա­գետ ԲԱԲ­ԿԵՆ ՂԱ­ԶԱ­ՐՅԱ­ՆԻ հետ զրու­ցում ենք Ար­ցա­խյան խնդ­րի շուրջ վեր­ջին օ­րե­րի զար­գա­ցում­նե­րի մա­սին։

...Հաշ­վե­ցի՜, հաշ­վե­ցի՜ ու... հա­շիվս կորց­րի։ «Զանգ ըն­կե­րոջս» տար­բե­րա­կով վե­րա­դար­ձա ել­ման կետ` ճիշտ եզ­րա­կա­ցու­թյան հան­գե­լու. ճշ­մար­տու­թյու­նը ո­րո­նել քա­ղա­քա­կան մե­ծա­մաս­նու­թյան մահ­ճու՞մ, թե՞ դեռևս չպարզ­ված մեր ի­րա­կա­նու­թյու­նում։

Մա­յի­սին Գա­ֆես­ճեան ար­վես­տի կենտ­րո­նում նա­խա­տես­ված էր ֆրան­սաբ­նակ դե­րա­սա­նու­հի, ե­րա­ժիշտ ԺԱՆ­ՆԱ ԲԼԲՈՒ­ԼՅԱ­ՆԻ հե­ղի­նա­կա­յին հա­մեր­գը: Աշ­խարհն ի­րար խառ­նած կո­րո­նա­վի­րու­սը ի թիվս այլ ծրագ­րե­րի, անհ­նար դարձ­րեց նաև այս սպաս­ված ե­րե­կոն:

Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պետ Նի­կոլ Փա­շի­նյանն իր ե­լույթ­նե­րից մե­կում զգու­շաց­րեց եվ­րո­պա­մետ և ռու­սա­մետ ու­ժե­րին, որ նրանք շատ չհ­րա­պուր­վեն ի­րենց հա­վակ­նու­թյուն­նե­րով: Եվ ա­սես ի ար­ձա­գանք նրա հայ­տա­րա­րու­թյան, հա­յոց հե­ռուս­տա­տե­սու­թյամբ հար­ցազ­րույ­ցի էր դուրս ե­կել մի­ջին ծե­րու­թյան մի կին քա­ղա­քա­գետ:

Մինչ ա­մե­րի­կա­ցի լրագ­րող­ներն ու աշ­խար­հի տար­բեր եր­կր­նե­րում ա­մե­րի­կյան խա­մա­ճիկ­նե­րը հեր­թա­կան ան­հե­թու­թյունն են դուրս տա­լիս, մնա­ցած աշ­խար­հը կա­րող է զբաղ­վել իր ըն­թա­ցիկ գոր­ծե­րով։

Ըստ շր­ջա­նառ­վող ա­սե­կո­սե­նե­րի, սա­տա­նա­յա­կան սև գույնն ա­նըն­դու­նե­լի, ան­թույ­լատ­րե­լի, քրեո­րեն պատ­ժե­լի է մեր ի­րա­կա­նու­թյան մեջ, որ­պես պե­տա­կան դա­վա­ճա­նու­թյան, հա­կա­հե­ղա­փո­խա­կա­նու­թյան, տա­րա­տե­սակ ա­հա­բեկ­չա­կան գոր­ծո­ղու­թյուն­նե­րի խթան ու հան­ցան­շան, մեր բո­լոր ձա­խո­ղում­նե­րի և դժ­բախ­տու­թյուն­նե­րի պատ­ճառ, հետևա­բար, քա­նի դեռ օ­րի­նա­պաշտ­պան­նե­րը ջո­կա­տա­յին­նե­րից չեն տրոհ­վել տխ­րահռ­չակ ե­ռյակ­նե­րի, ա­ռա­ջարկ­վում է շու­տա­փույթ ձեռ­նար­կել կան­խար­գե­լիչ մի­ջո­ցա­ռում­ներ:

«Ի­րա­տե­սի» (03.04.2020) «Թո­շա­կա­ռուն տե­ղին հի­շեց ան­դաս­տիա­րա­կի մո­րը» հրա­պա­րա­կու­մից ան­ցել է 20-22 օր, և լիա­հույս էինք, որ խայ­տա­ռակ վի­ճա­կում գտն­վող հու­շար­ձա­նը` նվիր­ված 2006 թ. Երևան-Սո­չի չվեր­թի զո­հե­րի հի­շա­տա­կին, ու­շադ­րու­թյան կար­ժա­նա­նար։

Կո­րո­նա­վի­րու­սա­յին, այս­պես կոչ­ված, պան­դե­միա­յի շուրջ ո­դի­սա­կա­նը բա­վա­կա­նին լուրջ տե­սու­թյուն­նե­րի, կար­ծիք­նե­րի բախ­ման ա­ռար­կա դար­ձավ։ Հրա­պա­րակ ե­կան տար­բեր վար­կած­ներ՝ սկ­սած նրա­նից, որ սա բնա­կա­նոն ծա­գում­նա­բա­նու­թյամբ չղ­ջի­կից ա­ռա­ջա­ցած վի­րուս է, վեր­ջաց­րած դա­վադ­րու­թյան տե­սու­թյուն­ներ պա­րու­նա­կող ա­մե­նա­տար­բեր են­թադ­րու­թյուն­նե­րով։

(Հար­գար­ժան ըն­թեր­ցող­ներ, նյու­թի շա­րադ­րանքն ու բո­վան­դա­կու­թյու­նը մաս­նա­կի փո­փո­խու­թյան են են­թարկ­վել մի պարզ պատ­ճա­ռով, Հա­յաս­տա­նը «Կեր­պար­վես­տի Ե­րու­սա­ղեմ» եր­կիր կդառ­նա միայն երկ­րի տն­տե­սու­թյան հա­մա­կարգ­ված զար­գաց­ման դեպ­քում` ան­կախ գոր­ծող կա­ռա­վա­րու­թյան և խոր­հր­դա­րա­նի գերն­վի­րա­կան նկր­տում­նե­րից)։

Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի «տա­կից» իշ­խա­նու­թյու­նը փախ­չում է։ Նա սե­փա­կան թի­մում այլևս չի կա­րո­ղա­նում միաս­նա­կա­նու­թյուն ա­պա­հո­վել, թևե­րի միջև լա­րու­մը գա­գաթ­նա­կե­տին է հա­սել, թի­կուն­քում ստ­վե­րա­յին կա­ռա­վա­րու­թյուն է աշ­խա­տում, իսկ ի­րա­վա­պահ հա­մա­կարգն էլ չի կա­րո­ղա­նում «օ­դից կախ­ված» լու­րե­րով քրեա­կան գոր­ծե­րին ցան­կա­լի ըն­թացք տալ։