Իշ­խա­նու­թյան ներ­սում կաս­կա­ծի որ­դը սկ­սում է գլուխ բարձ­րաց­նել։ Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը սկ­սել է չվս­տա­հել ան­գամ իր նեղ շր­ջա­պա­տին, ո­րոնք նախ­կի­նում ո­րո­շա­կի վս­տա­հու­թյուն էին ներ­շն­չում։ Այս թե­մա­յով վեր­ջերս ըն­դուն­ված օ­րեն­քի առն­չու­թյամբ կա­ռա­վա­րու­թյու­նից բա­վա­կան ու­շագ­րավ տե­ղե­կու­թյուն մեզ հայտ­նե­ցին։

Դժ­վար է ա­սել, թե իշ­խա­նու­թյու­նը երբ կո­րո­շի հան­րա­յին տրանս­պոր­տի աշ­խա­տան­քի սահ­մա­նա­փա­կու­մը հա­նել, բայց դա մեծ պա­տու­հաս է դար­ձել աշ­խա­տող քա­ղա­քա­ցի­նե­րի, հատ­կա­պես պե­տա­կան ծա­ռա­յող­նե­րի հա­մար։ Նրանք այս ի­րա­վի­ճա­կում համ աշ­խա­տում են, համ ա­ռող­ջու­թյու­նը ռիս­կի են­թար­կում, համ էլ ստա­ցած աշ­խա­տա­վար­ձը գրե­թե ամ­բող­ջո­վին տա­լիս են տաք­սի­նե­րին։

Այն, որ քա­ղա­քա­շի­նա­կան, ճար­տա­րա­պե­տա­կան ոչ մի նոր­մի չեն­թարկ­վող բարձ­րա­հա­րկ շի­նու­թյուն­ներ են կա­ռուց­վում Երևա­նում, նո­րու­թյուն չէ։ ՈՒ թող ներ­կա­յիս քա­ղա­քա­յին իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը հա­կա­ռա­կի մա­սին ան­հար­կի հա­վաս­տում­ներ չա­նեն։

Գե­ղար­քու­նի­քի մար­զի դպ­րոց­նե­րից մե­կում է աշ­խա­տում ու­սու­ցի­չը, որ հա­նուն Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի պատ­րաստ է մոր­թե­լու բո­լոր-բո­լո­րին:

Կո­րո­նա­վա­րա­կի տա­րա­ծու­մը աշ­խար­հում, հե­տո նաև Հա­յաս­տա­նում ինչ-որ չա­փով հե­տին պլան մղեց ար­տա­քին ու ներ­քին քա­ղա­քա­կա­նու­թյան հիմ­նա­հար­ցե­րը, բայց այդ հար­ցե­րը ոչ մի տեղ չեն ան­հե­տա­ցել:

ՀՀ իշ­խա­նու­թյունն ամ­փո­փում է գոր­ծու­նեու­թյան եր­կու տա­րին, վար­չա­պետ Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը եր­կու լայ­վե­րով ներ­կա­յաց­րեց հա­սա­րա­կու­թյան «Մեծ հիաս­թա­փու­թյուն­նե­րի» պատ­կե­րը, որ իր գնա­հա­տա­կա­նով, թերևս, մեծ հիա­ցում­նե­րի պատ­ճառ պի­տի լի­ներ:

Աս­կէ ա­ռաջ Պուլ­կա­րիոյ Գեր. Ա­ռաջ­նոր­դին հրա­հան­գած էինք, որ մեր գրու­թեանց պա­րու­նա­կու­թիւ­նը հա­ղոր­դէր նաև Ձե­զի, Ա­մե­րի­կա­յի հա­յու­թիւ­նը ի­րա­զեկ ը­նե­լու հա­մար այն ահ­ռե­լի ե­ղեռ­նին, որ տե­ղի կ՛ու­նե­նար Թուր­քիոյ մէջ՝ ամ­բողջ ազգ մը բնա­ջինջ ը­նե­լու հա­մար: Պատ­մու­թիւ­նը չեմ կար­ծեր թէ ար­ձա­նագ­րած ըլ­լայ այս­պի­սի կո­տո­րած մը:

«Եր­ջա­նիկ» ազգ պետք է լի­նես, որ վեց հա­րյուր տա­րի պե­տու­թյուն չու­նե­նա­լուց հե­տո մի կերպ ա­վե­րակ­նե­րից եր­կիր հյու­սես, պե­տա­կան ինս­տի­տուտ­ներ կա­ռու­ցես, վեց հա­րյուր տա­րիե ի վեր ա­ռա­ջին ան­գամ պա­տե­րազ­մով հո­ղեր հետ բե­րես, մեկ ազգ եր­կու պե­տու­թյուն ու­նե­նաս (թե­կուզ` մե­կը չճա­նաչ­ված), ու մեկ էլ` հո՛պ, քո իսկ ե­րան­քից գա­լար­վե­լով մե­կը վեր բարձ­րա­նա, սկ­սի քան­դել այն ա­մե­նը, ին­չը սե­րունդ­նե­րի կյանք, հո­գու «ա­րյուն» է ար­ժե­ցել, հատ առ հատ գլո­բա­լիս­տիա­կան-ան­բա­րո դե­տո­նա­տոր­ներ դնի բո­լոր ար­ժեք­նե­րիդ տակ` հա­նուն ու­րի­շի, գե­րա­գույն նպա­տակ ու­նե­նա­լով սր­բու­թյուն սր­բոց Ար­ցա­խը:

«Իրա­տես» պար­բե­րա­կա­նի ս.թ. ապ­րի­լի 21-ի հա­մա­րում, ինչ­պես նաև պար­բե­րա­կա­նի կայ­քում հրա­պա­րակ­ված հոդ­վա­ծում տեղ է գտել ապա­տե­ղե­կատ­վու­թյուն, մաս­նա­վո­րա­պես նշ­վել է, որ «Հայ­փոստ» ՓԲ ըն­կե­րու­թյան ժա­մա­նա­կա­վոր պաշ­տո­նա­կա­տա­րի նշա­նա­կու­մը տե­ղի է ու­նե­ցել օրեն­քի խախտ­մամբ»: