Հայկական կինոյի աղետալի վիճակի, Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնում հաստատված բարքերի մասին մեր բազում ահազանգումներն այս անգամ որոշեցինք ներկայացնել սոս­կական փաստերի հիշատակումով՝ հուսալով, որ դրանց լուծմանը կոչված մարդիկ գոնե շարադրման այս ձևին ուշադրություն կդարձնեն ու դուրս կգան քնած վիճակից:

Բայց չշեղ­վեմ: Վե­րա­դառ­նամ բա­ցա­հայ­տում­նե­րի հար­ցում մեր ան­խտ­րա­կան կեց­ված­քին: Կարևոր ա­սե­լիք ու­նեմ այս ա­ռու­մով, քան­զի դա­րա­կազ­միկ բա­ցա­հայ­տում եմ կա­տա­րել:

Հա­յաս­տան նոր կո­րո­նա­վի­րու­սի (COVID-19) ներ­թա­փանց­ման, դրա հնա­րա­վոր տա­րած­ման ու ծանր հետևանք­նե­րի հա­մար անձ­նա­կան պա­տաս­խա­նատ­վու­թյուն են կրում ՀՀ ա­ռող­ջա­պա­հու­թյան նա­խա­րար Ար­սեն Թո­րո­սյա­նը և նրա հո­վա­նա­վո­րը` վար­չա­պետ Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը:

Թվում էր` հա­յաս­տա­նյան «թավ­շյա» հե­ղա­փո­խու­թյու­նը, որն ա­լե­կո­ծել էր զանգ­ված­նե­րին, կու­նե­նա թավ­շյա ըն­թացք, քան­զի ի­րա­պես մեծ էր փո­ղոց դուրս ե­կած­նե­րի ոգևո­րու­թյու­նը և հա­վա­տը:

2020 թ. փետր­վա­րը յու­րո­վի ա­ռանձ­նա­հա­տուկ դար­ձավ հայ ժո­ղովր­դի հա­մար։ Ցա­վոք, փաս­տերն ու ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րը ոչ միայն դրա­կան էին։ Ա­ռա­ջար­կում ենք Հա­յաս­տա­նի բո­լոր քա­ղա­քա­ցի­նե­րին, հա­յե­րե­նին տի­րա­պե­տող բո­լոր հա­յե­րին. մեզ հետ ըմ­բռ­նել այս տար­վա փետր­վա­րին երկ­րում ու նրա­նից դուրս կա­տար­վա­ծը և գնա­հա­տա­կան տալ։ Թե­կուզ խոր­հել, թե հա­յերն ինչ հե­ռան­կար­ներ ու­նեն աշ­խար­հում և... Հա­յաս­տա­նում։ Միան­գա­մից ա­սենք. բա­ցա­սա­կանն ա­վե­լի շատ է։

«Ի­րա­տե­սի» զրու­ցա­կիցն է ռազ­մա­կան փոր­ձա­գետ ՎԻ­ՏԱ­ԼԻ ՄԱՆ­ԳԱ­ՍԱ­ՐՅԱ­ՆԸ։

Քա­ղա­քա­գետ ԱՐԾ­ՐՈՒՆ ՊԵ­ՊԱ­ՆՅԱ­ՆԸ վս­տահ է՝ սահ­մա­նադ­րա­կան փո­փո­խու­թյուն­նե­րի հան­րաք­վե ա­նե­լու փո­խա­րեն հար­կա­վոր է բու­ժել բնակ­չու­թյան՝ օ­տա­րի լծի հետևան­քով ա­ռա­ջա­ցած հո­գու ձևա­խե­ղու­մը և վե­րա­կանգ­նել քա­ղա­քա­կան մտա­ծո­ղու­թյան կորս­ված ու­նա­կու­թյու­նը: «Ի­րա­տե­սի» հետ զրույ­ցում նա նշեց՝ բուժ­ման ա­ռա­ջարկն ի­րե­նը չէ, այն 90 տար­վա վա­ղե­մու­թյուն ու­նի:

2017-ի խոր­հր­դա­րա­նա­կան ընտ­րու­թյուն­նե­րում ՀՀԿ-ի հաղ­թա­նա­կը հա­մըն­կավ ապ­րի­լյան քա­ռօ­րյա­յի զո­հե­րի տա­րե­լի­ցի օր­վա հետ։ Այդ գի­շեր Երևա­նի տար­բեր հատ­ված­նե­րում հրա­վա­ռու­թյուն էր կազ­մա­կերպ­վել: Ի­րո­ղու­թյուն, ո­րը խիստ քն­նա­դա­տու­թյան են­թարկ­վեց։

...թե Նի­կոլ Փա­շի­ն­յա­նին թվա­ցել է, որ ՍԴ դա­տա­վոր­ներն ան­պայ­մա­նո­րեն հրա­ժա­րա­կան­ներ են տա­լու, ա­մեն ինչ ա­րել են, որ գո­նե մե­կը գնա այդ քայ­լին, ի­րենք ցույց տան, որ կա­րո­ղա­նում են «ճեղ­քել» ՍԴ միաս­նու­թ­յու­նը, ին­չի հա­մար ջանք չեն խնա­յել, սա­կայն ՍԴ դա­տա­վոր­նե­րը ի­րենց պա­հել են խիստ սկզ­բուն­քա­յին` ա­պա­ցու­ցե­լով, որ ոչ մի գնով մաս չեն կազ­մե­լու իշ­խա­նու­թ­յուն­նե­րի` ի­րենց պար­տադ­րած քա­ղա­քա­կան խա­ղին:

Հա­յաս­տա­նում մշ­տա­պես գեր­տե­րու­թյուն­ներն ի­րենց ազ­դե­ցու­թյան գո­տի­նե­րը մե­ծաց­նե­լու պայ­քա­րի մեջ են։ Մե­զա­նում ռու­սա­մետ տրա­մադ­րու­թյուն­նե­րը գե­րիշ­խող են ե­ղել, սա­կայն ի­րա­վի­ճա­կը վեր­ջին տա­րի­նե­րին փոխ­վել է։