Օ­րերս Ազ­գա­յին ժո­ղո­վում երկ­րորդ ըն­թերց­մամբ ըն­դուն­ված ծխե­լու մա­սին օ­րեն­քը բա­վա­կան բուռն քն­նար­կում­նե­րի, ան­գամ վե­ճե­րի պատ­ճառ է դար­ձել հենց իշ­խող խմ­բակ­ցու­թյան ներ­սում: Պատ­գա­մա­վոր­նե­րի մի մասն ընդ­գծ­ված բա­ցա­սա­կան վե­րա­բեր­մունք է ու­նե­ցել նա­խագ­ծի առն­չու­թյամբ: Ոչ միայն ներ­քին խո­սակ­ցու­թյուն­նե­րում, այլև հենց նա­խագ­ծի քն­նարկ­ման ու քվեար­կու­թյան ժա­մա­նակ մի քա­նի պատ­գա­մա­վոր­ներ բա­վա­կան կոշտ ար­տա­հայտ­վե­ցին՝ այն հա­մա­րե­լով խո­ցե­լի ու թե­րի մշակ­ված:

Հան­րաք­վեն ի­րա­կա­նաց­նե­լու հա­մար կա­ռա­վա­րու­թյու­նը Կենտ­րո­նա­կան ընտ­րա­կան հանձ­նա­ժո­ղո­վին կհատ­կաց­նի 2 մի­լիարդ 553,049 հա­զար դրամ, 660 մի­լիոն դրամ էլ՝ հան­րաք­վեի քվեար­կու­թյան ժա­մա­նակ առն­վազն 1500 տե­ղա­մա­սե­րից քվեար­կու­թյան ըն­թաց­քի և քվեար­կու­թյան ար­դյունք­նե­րի ամ­փոփ­ման գոր­ծըն­թա­ցի տե­սան­կա­րա­հան­ման և միա­ժա­մա­նա­կյա հա­մա­ցան­ցա­յին հե­ռար­ձակ­ման գոր­ծըն­թացն ա­պա­հո­վե­լու նպա­տա­կով։

Հով­հան­նես Թու­մա­նյա­նի ծնն­դյան օ­րը՝ փետր­վա­րի 19-ը, հայ­տա­րար­վել է գիրք նվի­րե­լու օր: Սքան­չե­լի նա­խա­ձեռ­նու­թյուն է: Գու­ցե մար­տի 13-ն էլ՝ Ե­ղի­շե Չա­րեն­ցի ծնն­դյան օ­րը, հայ­տա­րար­վի գիրք ԿԱՐ­ԴԱ­ԼՈՒ՞ օր:

Վեր­ջին շր­ջա­նում բա­նա­կում մե­կը մյու­սին հա­ջոր­դող ող­բեր­գա­կան դեպ­քե­րը մի խումբ ի­րա­վա­պաշտ­պան­նե­րի ու մտա­վո­րա­կան­նե­րի են փո­ղոց հա­նել: Նրանք ան­հան­գս­տա­ցած են. պա­տաս­խա­նա­տու մար­մին­նե­րը կա՛մ ան­գոր­ծու­թյան են մատն­ված, կա՛մ պա­տաս­խա­նատ­վու­թյան զգա­ցում չու­նեն, որ պա­տաս­խան տան, թե ին­չու են ան­հաս­կա­նա­լի պայ­ման­նե­րում ու ոչ հա­կա­ռա­կոր­դի գն­դա­կից սպան­վում կամ ինք­նաս­պա­նու­թյուն գոր­ծում մեր զին­վոր­նե­րը:

Քա­նիցս ար­ձա­նագ­րել ենք` պետք է ու­շադ­րու­թյուն դարձ­նել մի­ջազ­գա­յին «աուկ­ցիո­ներ­նե­րի» նշա­նա­յին հա­մա­կար­գին: Վեր­ջերս Օս­կա­րի հաղ­թող հա­մար­վեց «Մա­կա­բույ­ծը» բա­վա­կա­նին խո­սուն վեր­նագ­րով ֆիլ­մը: Ժա­մա­նա­կին «Եվ­րա­տե­սի­լում» հաղ­թեց դի­վա­յին ինչ-որ ռոք խումբ, հե­տո Կոն­չի­տան էր, և այդ­պես շա­րու­նակ:

Այս խոս­քե­րը մարդ­կանց աչ­քից հե­ռաց­նում են Աստ­ծուն և թող­նում անն­վա­ճե­լի բար­ձուն­քի վրա. ա՛յն մարդ­կանց աչ­քից, ով­քեր մտա­դիր էլ չեն որևէ քայ­լով նվա­զեց­նելու այդ հե­ռա­վո­րու­թյու­նը:

Անցար իմ կողքով, Տեսար արյան մեջ, անօգ ու տկար Մահվան ձեռները համրորեն բռնած…. -Ապրի՛ր,- ասացիր, Թանկ ես ինձ համար։

Լսե­ցե՛ք Տի­րոջ խոս­քը, իս­րա­յել­ցի­նե՛ր, ո­րով­հետև Տե­րը դատ ու­նի երկ­րի բնա­կիչ­նե­րի հետ. «Չկա ճշ­մար­տու­թյուն, չկա ո­ղոր­մու­թյուն և չկա Աստ­ծու ճա­նա­չում երկ­րի վրա։ Ա­նեծք, ստու­թյուն, սպա­նու­թյուն, գո­ղու­թյուն և շնու­թյուն ո­ղո­ղել են եր­կի­րը և ա­րյու­նը ա­րյան են խառ­նում։

Պե­տա­կան գե­րա­տես­չու­թյուն­նե­րում մի­մյանց վրա «գործ տա­լու» սո­վո­րու­թյունն ան­պատ­կե­րաց­նե­լի չա­փե­րի է հա­սել։ Տար­բեր նա­խա­րա­րու­թյուն­նե­րի աշ­խա­տա­կից­ներ բո­ղո­քում են, թե էլ չեն կա­րո­ղա­նում աշ­խա­տել այդ մթ­նո­լոր­տում, մի բառ չեն կա­րո­ղա­նում խո­սել, «ծած­կա­գիրն» ան­մի­ջա­պես դր­վում է վե­րա­դա­սի սե­ղա­նին։