Երևան-Փա­րիզ-Բ­ր­յու­սել. այս­պի­սի աշ­խար­հագ­րու­թ­յուն է ան­ցել կոմ­պո­զի­տոր, դաշ­նա­կա­հար, երգ­չու­հի, դե­րա­սա­նու­հի ՆԱ­ՌԱ ՆՈ­ՅԱ­ՆԸ: Մաս­նա­գի­տա­կան այս ուղղ­վա­ծու­թ­յուն­նե­րը մե­կը մյու­սին լրաց­նում են: «Դաշ­նա­մու­րը, ի­հար­կե, այն հիմքն է, ո­րից ծն­վում են իմ ֆիլ­մե­րը, ե­րաժշ­տու­թ­յու­նը, երևա­կա­յա­կան ճամ­փոր­դու­թ­յու­նը: Ե­թե դրան­ցից մե­կը չլի­ներ, ես չէի լի­նի այն­պի­սին, ինչ­պի­սին կամ այ­սօր»,- ա­սում է Նա­ռա Նո­յա­նը: Նշենք, որ փետր­վա­րի 22-ին հայ հան­դի­սա­տե­սը հնա­րա­վո­րու­թ­յուն ու­նի ներ­կա լի­նե­լու երգ­չու­հու երևա­ն­յան հեր­թա­կան հա­մեր­գին: Նրա կա­տա­րում­նե­րը մեծ տա­րա­ծում ու­նեն նաև հա­մա­ցան­ցի շնոր­հիվ, թեև ոչ բո­լո­րը գի­տեն, որ սիր­ված եր­գե­րի ինք­նա­տիպ կա­տա­րո­ղը հա­յու­հի է, ա­վե­լին՝ Ժան­նա Բլ­բու­լ­յա­նի դուստ­րը, Լևոն Բլ­բու­լ­յա­նի զար­մու­հին:

«Ի­րա­տե­սի» հյուրն է հան­րա­յին ռա­դիո­յի «Ապ­րե­լու բա­նաձև» ու հա­մա­նուն հան­րա­գի­տա­րա­նա­յին հրա­տա­րա­կու­թյան խմ­բա­գիր, զոհ­ված ա­զա­տա­մար­տիկ Ա­շոտ Չա­խո­յա­նի մայ­րը՝ ԳՈ­ՀԱՐ ՄԱՐ­ՏԻ­ԿՅԱ­ՆԸ:

Հայ կոմ­պո­զի­տո­րա­կան ար­վես­տի 11-րդ փա­ռա­տո­նի բաց­ման հա­մեր­գին Հա­յաս­տա­նի պե­տա­կան սիմ­ֆո­նիկ նվա­գա­խում­բը և Հա­յաս­տա­նի ազ­գա­յին ա­կա­դե­միա­կան երգ­չա­խում­բը ներ­կա­յաց­րել են Ա­լեք­սանդր Հա­րու­թյու­նյա­նի վո­կալ-սիմ­ֆո­նիկ ստեղ­ծա­գոր­ծու­թյուն­նե­րը՝ «Ասք հայ ժո­ղովր­դի մա­սին» վո­կալ-սիմ­ֆո­նիկ պոե­մը (խոսք՝ Ա­շոտ Գրա­շու‚ է­պիգ­րաֆ­ներ՝ Սիլ­վա Կա­պու­տի­կյա­նի և Գևորգ Է­մի­նի) և «Կան­տատ հայ­րե­նի­քի մա­սին» ստեղ­ծա­գոր­ծու­թյու­նը (խոսք՝ Ա­շոտ Գրա­շու և Սար­մե­նի)։

Սա­կա­վա­հող Հա­յաս­տա­նի 450 հա­զար հեկ­տար վա­րե­լա­հո­ղե­րի ու­ղիղ կե­սը չի մշակ­վում, ուս­տի ՀՀ կա­ռա­վա­րու­թյու­նը գյու­ղատն­տե­սա­կան նշա­նա­կու­թյան վա­րե­լա­հո­ղերն ա­ռա­վել նպա­տա­կա­յին օգ­տա­գոր­ծե­լու հա­մար մտա­դիր է փո­փո­խու­թյուն­ներ կա­տա­րել Հա­յաս­տա­նի հո­ղա­յին օ­րենս­գր­քում, ո­րով չմ­շակ­վող հո­ղե­րը վար­ձա­կա­լու­թյամբ կտ­րա­մադր­վեն նրանց, ով­քեր կկա­րո­ղա­նան մշա­կել դրանք:

Մենք ար­դեն քն­նար­կել ենք կո­ռուպ­ցիա­յի երևույ­թը՝ նշե­լով դրա վնա­սա­կար ազ­դե­ցու­թյու­նը եր­կր­նե­րի տն­տե­սա­կան, մշա­կու­թա­յին, ա­ռող­ջա­պա­հա­կան, սո­ցիա­լա­կան ու մնա­ցած բո­լոր կարևոր բնա­գա­վառ­նե­րի վրա:

Չնա­յած ողջ իշ­խա­նու­թյու­նը խառն­վել է ի­րար, էլ բան չի մնա­ցել գոր­ծի դնե­լու, որ վերջ­նա­կա­նա­պես ա­զատ­վի Հրայր Թով­մա­սյա­նից ու ՍԴ մյուս դա­տա­վոր­նե­րից, իսկ ընդ­դի­մա­խոս­ներն էլ ա­նընդ­հատ հայ­տա­րա­րում են, թե հա­կա­սահ­մա­նադ­րա­կան քայ­լեր են ա­նում, կար­միր գծեր են խախտ­վում, պարզ­վում է՝ միակ խա­ղաղ «օա­զի­սը» ՍԴ-ն է։

2020 թ. փետր­վարն է, և քն­նար­կում ու լու­սա­բա­նում պա­հան­ջող ի­րա­դար­ձու­թյուն­ներն ու փաս­տե­րը չա­փա­զանց շատ են։ Բայց հենց հուն­վա­րի ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րը նա­խադ­րյալ­ներ ստեղ­ծե­ցին, որ քա­ղա­քա­կան ի­մաս­տով փետր­վա­րը ևս բուռն զար­գա­նում է։ Դա վե­րա­բե­րում է ինչ­պես Հա­յաս­տա­նի և Ար­ցա­խի ներ­սում, այն­պես էլ ողջ աշ­խար­հում կա­տար­վող ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րին։

ՀՀ նա­խա­գահ Ար­մեն Սարգ­սյա­նը, հիմք ըն­դու­նե­լով Ազ­գա­յին ժո­ղո­վի 2020 թվա­կա­նի փետր­վա­րի 6-ի «Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թյան Սահ­մա­նադ­րու­թյան փո­փո­խու­թյուն­նե­րի նա­խա­գի­ծը հան­րաք­վեի դնե­լու մա­սին» Ա­ԺՈ-001-Ն ո­րո­շու­մը և 09.02.2020 թ. իր հրա­մա­նագ­րով Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թյան Սահ­մա­նադ­րու­թյան փո­փո­խու­թյուն­նե­րի հան­րաք­վե նշա­նա­կե­լով, մաս­նա­կից դար­ձավ մեր հան­րա­պե­տու­թյան սահ­մա­նադ­րա­կան կար­գի տա­պալ­ման փա­շի­նյա­նա­կան իշ­խող վար­չախմ­բի հան­ցա­փոր­ձին:

Ապրիլի 5-ին նշա­նակ­ված սահ­մա­նադ­րա­կան փո­փո­խու­թյուն­նե­րի հան­րաք­վեի չե­ղար­կու­մը, ո­րը, ըստ էու­թյան, Հրայր Թով­մա­սյա­նին ու ևս հինգ դա­տա­վո­րի պաշ­տո­նանկ ա­նե­լու քվեար­կու­թյուն է, ՍԴ-ն կա­րող է վի­ճար­կել միայն մեկ պա­րա­գա­յում, ե­թե պատ­գա­մա­վոր­նե­րի ընդ­հա­նուր թվի 1/5-ը, այ­սինքն՝ 27 պատ­գա­մա­վոր, ստո­րագ­րու­թյամբ դի­մեն ՍԴ-ին: «Ի­րա­տե­սը» խոր­հր­դա­րա­նա­կան ընդ­դի­մա­դիր եր­կու խմ­բակ­ցու­թուն­նե­րից հե­տաքր­քր­վեց՝ պատ­րաստ­վու՞մ են նման գոր­ծըն­թաց սկ­սե­լու:

Այն, որ իշ­խա­նա­փո­խու­թյու­նից հե­տո «հե­ղա­փո­խա­կան­ներն» ի­րենց եր­բեմ­նի գոր­ծըն­կեր-դաշ­նա­կից­նե­րի հան­դեպ սկ­սել են բա­վա­կա­նին սուր ար­տա­հայտ­վել, հաս­կա­նա­լի է, բայց նրանք մո­ռա­նում են, որ շատ հա­ճախ մեր­կաց­նե­լով նրանց, բա­ցա­հայ­տում են նաև ի­րենց։