Մայ­րա­քա­ղա­քի կա­ռա­վա­րու­մը ստանձ­նած քա­ղա­քա­յին իշ­խա­նու­թյան գոր­ծու­նեու­թյան, գոր­ծա­րար­նե­րից նվեր ստա­ցած «Կա­մազ»-նե­րի, ա­մա­նո­րյան գերշ­քեղ ծախ­սե­րի ու հա­րա­կից այլ հար­ցե­րի շուրջ «Ի­րա­տե­սը» զրու­ցել է Երևա­նի ա­վա­գա­նու «Լույս» խմ­բակ­ցու­թյան ղե­կա­վար ԴԱ­ՎԻԹ ԽԱ­ԺԱ­ԿՅԱ­ՆԻ հետ:

Ան­ցած շա­բաթ խոր­հր­դա­րա­նը վա­վե­րաց­րեց չորս վար­կա­յին ծրա­գիր, ո­րոնք, ինչ­պես միշտ, ո­չինչ չա­սող ա­նուն­ներ ու­նեն։ Ընդ­հա­նուր առ­մամբ, Հա­յաս­տանն այդ հա­մա­ձայ­նագ­րե­րով 152 մլն դո­լա­րի վարկ է ստա­նում։ Ար­տա­քին պարտ­քի հեր­թա­կան չա­փա­բաժ­նի ա­վե­լաց­ման միակ հիմ­նա­վո­րու­մը, ըստ իշ­խա­նա­կան պատ­գա­մա­վոր­նե­րի, այն է, թե մեզ է­ժան փող են տա­լիս։

Հայտ­նի խոսք կա. «Փե­սու տա­նը տե­ղյակ չեն, հար­սի տա­նը հար­սա­նիք է»։ Սա հա­յաս­տա­նյան քա­ղա­քա­կան ի­րա­վի­ճա­կին շատ բնո­րոշ է, երբ խոս­քը ար­ցա­խյան հա­կա­մար­տու­թյան մա­սին է։ Ար­տա­խոր­հր­դա­րա­նա­կան ընդ­դի­մու­թյու­նը հիմ­նախ­նդ­րի շուրջ զար­գա­ցում­նե­րը խիստ վտան­գա­վոր է հա­մա­րում, կար­ծում է, որ ար­դեն կար­միր գծեր են խախտ­վել, բա­նակ­ցու­թյուն­ներն ամ­բող­ջո­վին տա­պալ­վել են, իսկ իշ­խա­նու­թյու­նը դա­վին ան­տե­ղյակ, ցա­վին ան­տար­բեր, հան­գիստ նա­յում է, թե ինչ են ու­զում ա­նել աշ­խար­հի մե­ծե­րը մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նում։ Այս հան­գս­տու­թյու­նը, բնա­կա­նա­բար, մտա­հո­գիչ է։ Ա­ռա­վել ևս, որ եր­բեմն այն­պի­սի հայ­տա­րա­րու­թյուն­ներ են հն­չում իշ­խա­նու­թյան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րի կող­մից, որ ա­վե­լի լավ է ո­չինչ չա­սեն։ Ադր­բե­ջա­նա­գետ ԱՆ­ԺԵ­ԼԱ Է­ԼԻ­ԲԵ­ԿՈ­ՎԱ­ՅԻ հետ զրու­ցել ենք վե­րո­հի­շյալ հար­ցե­րի շուրջ։

...թե ա­ռա­ջի­կա­յում կա­ռա­վա­րու­թյան ռեբ­րե­դինգ տե­ղի կու­նե­նա, սա­կայն Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը կանգ­նած է ան­լու­ծե­լի դի­լե­մա­յի ա­ռաջ` որ­տե­ղի՞ց վերց­նել կադ­րեր: Կադ­րա­յին «աշ­խար­հագ­րու­թյու­նը» մեծ չէ` նրա թիմն ա­պա­ցու­ցել է, որ դի­լե­տանտ ու ան­մեղ­սու­նակ է։

Նա­խա­գահ Ար­մեն Սարգ­սյա­նի շուրջ բա­վա­կան հե­տաքր­քիր ի­րա­վի­ճակ է ստեղծ­վել. քա­ղա­քա­կան բևեռ­նե­րը նրան չեն հա­մակ­րում, իսկ հան­րու­թյու­նը, խո­շոր հաշ­վով, դրա­կանորեն է վերաբերվում։

ԱԱԾ նախ­կին պետ Ար­թուր Վա­նե­ցյա­նը պաշ­տո­նան­կու­թյու­նից հե­տո պար­բե­րա­բար խո­սում է Հա­յաս­տա­նում դր­սից ֆի­նան­սա­վոր­վող քա­ղա­քա­կան ու­ժե­րի, թե­լադր­ված օ­րա­կար­գե­րի մա­սին, ո­րոնք մեր երկ­րի հա­մար վտանգ են ներ­կա­յաց­նում։

Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թյան բո­լոր քա­ղա­քա­ցի­նե­րը պո­տեն­ցիալ հան­ցա­գործ են՝ ո­մանք բա­ցա­հայտ­ված, ո­մանք չբա­ցա­հայտ­ված: Ո­րով­հետև ապ­րել ու աշ­խա­տել են «նա­խորդ հան­ցա­վոր ռե­ժի­մի ժա­մա­նակ­նե­րում»:

Վերջ, ո­րոշ­ված է՝ 2020-ը սկ­սում եմ նոր կար­գա­վի­ճա­կով: Կու­սակ­ցու­թյուն եմ ստեղ­ծում: Կկոչ­վի «Շա­բաթ»: «Շա­բաթ» կու­սակ­ցու­թյու­նը բաղ­կա­ցած կլի­նի 7 կու­սակ­ցու­թյուն­նե­րից՝ Եր­կու­շաբ­թի օր­վա կու­սակ­ցու­թյուն, Ե­րեք­շաբ­թի, Չո­րեք­շա­բի, Հինգ­շաբ­թի, ՈՒր­բաթ. Շա­բաթ, Կի­րա­կի:

Ի­հար­կե, կա­րե­լի էր ընկ­նել «դա­վադ­րու­թյուն­նե­րի տե­սու­թյան» գիր­կը և պն­դել՝ այս իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը, ո­րոնց մե­քե­նան «ար­տադր­վել» է ա­ռանց ար­գե­լակ­նե­րի և այն­պես, որ ղե­կա­վար­ման վա­հա­նա­կը մեկն է, և այն ա­մենևին էլ օր­վա անձ­նիշ­խա­նի ձեռ­քում չէ, և հա­մա­ձայ­նել տե­սա­կե­տին, թե Զոհ­րապ Մնա­ցա­կա­նյա­նի ՝ «Hard Talk»-ի շա­րու­նա­կու­թյուն դար­ձած հան­դի­պում­նե­րը այ­սու­հետ կազ­մա­կեր­պում է կլոու­նա­դա­յի իս­կա­կան «պրո­ֆե­սիո­նալ» Իո­նի­սյա­նը, բա՞յց…