Հայկական պետականությունը երբեք չի ունեցել անկախ ու արդար դատարանի ավանդույթ. դա եղել է երազանք, որ մերթ ընդ մերթ՝ արտահայտվել է տարբեր գործիչների՝ պատմիչների, վարդապետների, հոգևոր պետերի գրվածքներում։

Նայում ես պաշտոնական կենսագրությունը, գրված է. «Արցախյան երեք պատերազմների մանակից»: Նայում ես՝ մի ամբողջ շարք մեդալներ ու շքանշաններով է պարգևատրված: Այդ թվում՝ մարտական:

Երանի՜ նրանց, որ սրտով մաքուր են, որովհետեւ նրանք Աստծուն պիտի տեսնեն: Մատթ.5;8

Թուրքական ցեղերը հայտնվել են 10-րդ դարում, 11-րդ դարում հասել են պատմական Հայաստանի տարածք: Այս հողի վրա հայերն ապրել են մ.թ.ա. 15-րդ դարից:

Ռուսաստանի ղեկավարությունն այսօր փորձում է հնարավոր ամեն ինչ անել Արցախի բնակչությանն Ադրբեջանի մեծամասշտաբ ագրեսիայից և ցեղասպանությունից փրկելու, Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի նկատմամբ պատերազմի սանձազերծումը և առնվազն նորանոր տարածքների բռնազավթումը կանխելու համար: Հետևաբար այս առումով բնավ զարմանալի չէ, որ խիստ քննադատության ու հանիրավի մեղադրանքների է արժանանում Ադրբեջանի ղեկավարության, օրերս, մասնավորապես, Ադրբեջանի արտգործնախարարության կողմից:

Քաղբանտարկյալ ԱՐՄԵՆ ԱՇՈՏՅԱՆԸ կալանավայրից նոր հոդվածաշար է սկսել, տեղեկացնում է «168.am+»-ը: Ի՞նչ տեսլական է ունենալու վերածնվող հայ հասարակությունը: Ո՞րն է մեր իղձը, ազգային երազանքը:

․․․ Ես սիրում եմ Պերճին, որովհետև նա իսկապես տաղանդավոր գրող է, այդ բնորոշման չարժեզրկված իմաստով։ Նրա «Արշակ Երկրորդ», ինչպես նաև նորահայտ «Ծնվել է ու մահացել» պատմավեպերը, «Կլոդ Իգերլի» ստեղծագործությունը, «Կատակերգություն առանց մասնակիցների» վիպակների ժողովածուն, «Մեծ լռություն» պիեսների, «Վերջին արևագալը» վավերագրական վեպի էջերը ընթերցելիս ապրել եմ ոչ միայն հիացմունքի պահեր, այլև տողերի տակ տեսել հայրենասերի, հայրենի մեծ ու ծանր հոգսերի և նրա բեկված ճակատագրի ծանրության տակ, ասես, ճկվող, բայց հարատևմանը հավատացող, անպարտ գրողին։

Կանխավ ասեմ, որ բոլոր երեխաներին ամենալավն եմ ցանկանում: Նիկոլի Ալենն իր դստերը Դիսնեյլենդ է տարել:

1968 թ. նոյեմբերին իր առաջին հովվապետական այցով Միացյալ Նահանգներում էր գտնվում Վազգեն Առաջին վեհափառը:

Մարդ պետք է հաստատուն արժեքներով ապրել գիտենա: Ասացին, թե մարդասիրությունը, հայրենասիրությունը, բարությունը, գեղեցիկն ու հուզականը, հոգևորն այս աշխարհի արժեքներն են...։ Ապրեցի՜, ապրեցի դրանցով ու հասկացա դրանցից յուրաքանչյուրի արժեքը: Մի օր էլ երբ հասնում ես գիտակցական մի աստիճանի,հասկանում ես, որ չընկրկելդ տեսակ է, լավատեսությունդ և կամքդ բնավորություն, ուժեղ մնալը՝ գենետիկ ու ճակատագրական, սկզբունքներդ հիմնավոր, անխախտ և խորը, իսկ հոգիդ՝ հաստատուն... Թումանյանը կասեր՝ Իմ հոգին հաստատ է, ինչքան էլ ալեկոծություններ ունենա: