Բոլորն անկասկած արձանագրել են, որ հայոց առաքելական սուրբ եկեղեցին սրբազան պայքարի է դուրս եկել ՀՀ իշխանությունը նվեր ստացած խմբակի դեմ։ Հակասությունը եկեղեցու և այդ խմբակ-խունտա-աղանդի միջև հասել է գագաթնակետին, ընդ որում 1722 տարեկան եկեղեցու թշնամի 1500 օրեկան խունտան որոշել էր իր առաջնորդի լեզվով հրավիրել եկեղեցուն քաղաքական պայքարի, մանուկների հետ խարույկի կողքին աղանդավորական քարոզի ընթացքում, որտեղ եկեղեցուն բացահայտ առաջարկվեց գալ քաղաքական դաշտ, ստեղծել կուսակցություն և փորձել հասնել իշխանության։

Հայոց Եկեղեցու մեծ տոներից է Ս. Գրիգոր Լուսավորչի տեսիլքով Կաթողիկե Սուրբ Էջմիածնի հիմնադրման տոնը:

Պաշտոնական Բաքվի բարձրաստիճան ներկայացուցիչները պնդում են, որ հայկական Արծվաշենը տարածքով և նշանակությամբ հավասարազոր չէ «ադրբեջանական» ութ (՞) գյուղերին: Վերջիններս վստահ են նաև, որ Ադրբեջանն «իրենց» գյուղերը կստանա, իսկ Արծվաշենը չի վերադարձնելու: Ավելին՝ նրանց կարծիքով, Հայաստանը Ադրբեջանին պետք է ռազմատուգանք (ռեպարացիա) վճարի: Արծվաշենն էլ Ադրբեջանին պետք է որպես ռազմատուգանքի մի չնչին մաս հատկացվի:

Վերջ տվեք երեխայական խաղիկներին, հիմա էլ, թե՝ Ամերիկան համաձայն չէ, որ ազգային փոքրամասնությունը լքի Ադրբեջանը։

Այն, որ հայր և որդի Ալիևները բացարձակ նման չեն իրար՝ փաստ է: Նրանք տարբեր են թե՛ մտածելակերպով, թե՛ գործելաոճով, թե՛ խոսույթով և թե՛ պահվածքով: Հեյդարը լուրջ էր, զուսպ, ինչ-որ տեղ՝ անկեղծ, համակերպվող էր, գիտակցող ու քիթը գետնին կպնող: Դրա համար ընկալելի կերպար էր և հարգանք էր վայելում սովետմիության բարձրաստիճան ղեկավարների կողմից:

Այս հրապարակման վերտառությունում փաստված խնդրի լուծումը, սակայն, կախված որևէ մարդու գիտակցության և ինքնագիտակցության մակարդակից, շատ հաճախ լինում է ո՛չ կյանքի օգտին: Կյանքը մեր ծննդյան պահից մինչև մեր մահվան պահն ընկած մի ժամանակահատված է. գիտակցական կյանքը սկսվում է ծննդից շատ ավելի ուշ, իսկ ինքնագիտակցական կյանք ոչ բոլորին է հաջողվում ապրել, շատ շատերն էլ, ցավոք, իրենց և այլոց կյանքը վերածում են մի ամբողջ կյանք տևող ժամանցի:

Հարգելի տիկին Անդրեասյան, Բոլորովին վերջերս պարզել եմ, որ Գիտութոյւնների ազգային ակադեմիայի պատմության ինստիտուտի Հայրենական մեծ պատերազմի կաբինետի հարյուրավոր ԲՆՕՐԻՆԱԿ լուսանկարներ հայտնվել են թղթի վերամշակման արտադրամասում՝ իսկ ավելի ստույգ՝ զուգարանի թղթի արտադրամասում։ Լուսանկարչական այդ նյութը առնչվում է Հայրենական պատերազմում հայերի մասնակցությանը և հիմնականում արված է 1941-1945 թթ․, ներկայացնելով հայ զինվորների ու սպաների, օդաչուների, զորահրամանատարների բնօրինակ լուսանկարները։

Աներևակայելի մի պատմություն։ Կինոռեժիսոր Լաերտ Վաղարշյանը ծանր հիվանդ էր: Գրեթե ամեն օր կինոգործիչների շրջանում շշուկներ էին պտտվում, որ բժիշկները նրան հաշված ամիսների, օրերի կյանք են տվել: ՈՒստի հաշվի առնելով նրա ունեցած մեծ վաստակը հայկական կինոյում, որոշվեց Վաղարշյանին ներկայացնել ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչման:

Բարեկամական շրջանակի մը մէջ, իբրեւ թէ «գիտական» հիմքի վրայ ամրագրուած «առողջ» վէճի մը ներկայ գտնուելու դժբախտութիւնը ունեցայ վերջերս: