Ի վերջո Իդլիբում տեղի ունեցավ անխուսափելի բախումը: Սիրիական բանակի ռմբակոծությունների հետևանքով 6 մարդու մահից հետո Թուրքիան երկուշաբթի պատասխան հարված հասցրեց՝ խոցելով «վարչակարգի 52 դիրքեր ու չեզոքացնելով 76 սիրիացի զինվոր»՝ Թուրքիայի ՊՆ-ի տվյալներով:

«Իրատեսի» հետ զրույցում անդրադառնալով բանակում վերջին շրջանում տեղի ունեցող մահվան դեպքերին՝ ասաց ռազմական փորձգատե Վիտալի Մանգասարյանը:

ՔՊ-ի գործերը այնքան են լավ չեն՝ երկար ժամանակի մեջ առաջին անգամ քաղաքական սկանդալի հեղինակ է դառնում ոչ թե ՔՊ-ն, այլ՝ «նախորդ հանցավոր ռեժիմի» ներկայացուցիչը:

Թուրքիան հաղորդել է, որ 4 զինվոր է սպանվել և 9-ը վիրավորվել Սիրիայի կառավարական ուժերի կրակից Իդլիբում: Պատասխան կրակով սպանվել է 35 սիրիացի զինվոր՝ պնդում են Թուրքիայի իշխանությունները:

Հար­գե­լի ըն­թեր­ցող, նա­խորդ հա­մա­րի «Մենք ար­տա­կարգ ի­րա­վի­ճակ­նե­րի նա­խա­րա­րու­թյու­նում ենք» հոդ­վա­ծից տե­ղե­կա­ցաք, որ «Ջր­հե­ղեղ­նե­րը, տա­րած­քա­յին հր­դեհ­նե­րը, սո­ղանք­նե­րը, հո­ղա­տար­ման երևույթ­նե­րը կան­խե­լու մեր» «գյու­ղատն­տե­սու­թյան մե­քե­նա­յաց­ման ԳՀԻ»), մշա­կած տեխ­նո­լո­գիան, մե­քե­նան պի­լո­տա­յին որևէ ծրագ­րով նա­խա­րա­րու­թյան ա­ջակ­ցու­թյամբ ներդ­նե­լու մա­սին» դի­մում-խնդ­րան­քին գործ­նա­կա­նում լու­ծում չտր­վեց:

Հուն­վա­րի 25-ին և 26-ին շատ տա­րօ­րի­նակ բա­ներ էին կա­տար­վում, այն էլ հա­կա­ռա­կի պես, հուն­վա­րի 28-ի՝ հայ­կա­կան բա­նա­կի ստեղծ­ման տո­նի նա­խօ­րեին։ Պա­կաս տա­րօ­րի­նակ չէր և այն, որ ա­մեն ինչ սկս­վեց, երբ Ստե­փա­նա­կեր­տից հայ­տա­րա­րե­ցին՝ Ար­ցա­խի Հան­րա­պե­տու­թյան նա­խա­գա­հի հեր­թա­կան ընտ­րու­թյու­նը նշա­նակ­ված է 2020 թ. մար­տի 31-ին, իսկ թեկ­նա­ծու­նե­րի պաշ­տո­նա­կան գրան­ցու­մը կլի­նի փետր­վա­րի 15-25-ին։

Այն, որ Հա­յաս­տա­նում տե­ղյակ չեն, թե ին­չի մա­սին են եր­կու օր բա­նակ­ցել Հա­յաս­տա­նի և Ադր­բե­ջա­նի արտ­գործ­նա­խա­րար­նե­րը, ինչ­պես ժո­ղո­վուրդն է ա­սում, «ջհան­դա­մը», բայց գո­նե դրա­նից Ար­ցա­խում տե­ղյա՞կ են, գի­տե՞ն ինչ ծրագ­րեր են ի­րենց հաշ­վով կազ­մում։

Սահ­մա­նադ­րա­գետ­նե­րը սա հա­մա­րում են հա­կա­սահ­մա­նադ­րա­կան քայլ և խոր­հր­դա­րա­նին կոչ են ա­նում չըն­դու­նել այս օ­րեն­քը։ Քա­ղա­քա­կան այ­սօր­վա ի­րա­վի­ճա­կի շուրջ ենք զրու­ցել քա­ղա­քա­գետ ԳԱ­ԳԻԿ ՀԱՄ­ԲԱ­ՐՅԱ­ՆԻ հետ։

Հե­տաքր­քիր է՝ ԱԱԾ-ն հայտ­նա­բե­րե՞ց սա­տա­նա­յի հետ հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թյան դեպ­քեր, կամ՝ դեմ­քե­րին: Հա­մե­նայն դեպս՝ այդ մա­սին տե­ղե­կու­թյուն­ներ, կար­ծես, չկան: Փաս­տո­րեն՝ սա­տա­նան ոչ միայն ման­րա­մաս­նե­րի մեջ է, այլև ա­նոր­սա­լի է: Կամ՝ ԱԱԾ-ն վար­չա­պե­տին զե­կու­ցել է, որ Հա­յաս­տա­նում սա­տա­նա չի հայտ­նա­բեր­վել, բայց այդ տե­ղե­կու­թյու­նը հրա­պա­րակ­ման են­թա­կա չէ, ո­րով­հետև ա­մեն պա­հի կա­րող է հերք­վել:

Բա­նա­կան մար­դու ո՞ր տե­սա­կը պետք էր լի­նել` այս­քան խն­դիր­ներ քո տա­րած­քում «հա­վա­քագ­րե­լու» հա­մար: Հաս­կա­նա­լի է` քաո­տիզ­մը, քվան­տը նոր ժա­մա­նակ­նե­րի բնո­րո­շիչ­ներն են, սա­կայն «տր­վել» դրանց այդ­քան «հա­խուռն ու տա­րե­րա­յին»` ա­ռա­ջին հեր­թին վտանգ է քո` ա­ռանց այն էլ խիստ խա­խուտ իշ­խա­նու­թյան հա­մար, որն ա­հա­վոր ա­հար­կու է ե­րե­րում ու չի տա­պալ­վում լոկ այն պա­տա­ճա­ռով, որ որևէ մե­կը չի ցան­կա­նում այն «վերց­նել»: