Վերջին օրերի թիվ մեկ թեման Թուրքիայում անսպասելի բռնկած հուզումներն են: Թուրքիան մեր հարևանն է, որտեղ ընթացող իրադարձություններն ուղղակիորեն կապված են մեր տնտեսական, արտաքին անվտանգության խնդիրների հետ: Թուրքիան նաև առանցքային պետություն է տարածաշրջանում` իր հավակնոտ դերով: Բնականաբար, Թուրքիայում տիրող իրավիճակով կարող են պայմանավորված լինել նաև ադրբեջանական զարգացումները, մանավանդ որ առաջիկայում այստեղ սպասվում են նախագահական ընտրություններ:

Հիշո՞ւմ եք Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի «Մի հայտարարված սպանության ժամանակագրություն» վիպակը: Հրաշալի պատմություն մարդու մասին, որ դառնալու է մարդասպան, բոլորն այդ մասին գիտեն, սպասում են, ծրագրում են, աջակցում ու խանգարում են, իսկ նա ոչինչ չգիտի:

Շատ քիչ է պատահում, որ Սերժ Սարգսյանն այսքան «անկեղծ» լինի: Այո, խոսքը նախորդ օրը ԱԱԽ նիստում նրա հնչեցրած` «տարածաշրջանում երեք-չորս տարի հետո տեղի կունենան վերադասավորություններ» մտքի մասին է: Հասկանալի է, ակնարկն առաջին հերթին Թուրքիային ու Ադրբեջանին է վերաբերում, բայց քանի որ սիրիական զարգացումները հասել են իրենց «ապոգեյին», իսկ Իրանում հունիսի 14-ին ընտրություններ են, թուրքական պայթյունն էլ իր հերթին «հղի» է քրդական պետության ստեղծման ամերիկյան երազանքով, ստացվում է, որ, իսկապես, տարածաշրջանը «ձև չունի» չվերադասավորվելու:

Հրապարակի վերակառուցմանն առնչվող քննարկումները կարծես ստվերել են Փակ շուկայի թեման: Օրերս մեզ հայտնի դարձավ, որ Սամվել Ալեքսանյանը` Լֆիկը, մի լավ «քցել» է պատկան մարմիններին: Պարզվում է, երբ նա գնել է շուկան և այնտեղ շինաշխատանքներ սկսել, խոստացել է, որ «մատով չի կպնի» պատմական հուշարձան հիշեցնող ոչ մի դեկորի, մինչդեռ այսօր ունենք լիովին քանդված, ավերված պատմամշակութային կառույց:

Գորիսյան վերջին իրադարձություններից հետո հերթական անգամ հասարակությունն ակնկալում է, որ իշխանությունը համարժեք արձագանք կտա կատարվածին: «Իրատես de facto»-ի հետ զրույցում ՀՀԿ փոխնախագահ, ԱԺ պատգամավոր ՌԱԶՄԻԿ ԶՈՀՐԱԲՅԱՆԸ կարծիք հայտնեց, որ մինչ գնահատականներ հնչեցնելը պետք է սպասել նախաքննության ավարտին:

Հարցազրույց «Իրատես de facto» թերթի քաղաքական մեկնաբան ԿԱՐՄԵՆ ԴԱՎԹՅԱՆԻ հետ:

Վերջին տարիներին հանրային գիտակցության մեջ աստիճանաբար արմատավորվում է այն կարծիքը, որ երկիրն անցել է անկախության առաջին շրջանը` իր լավ ու վատով, և այժմ դոփում է տեղում` խնդիրներ ունենալով նոր արժեհամակարգով տնտեսություն կառուցելու և հասարակական հարաբերություններ զարգացնելու հարցերում: Այստեղ նորից ցցուն է դառնում հայկական օլիգարխիայի խնդիրը: Ըստ էության, Հայաստանը հայտնվել է սոցիալ-բարոյական-տնտեսական այնպիսի իրավիճակում, երբ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո առաջ եկած օլիգարխների դասակարգը լուրջ խոչընդոտ է թե՛ պետության, թե՛ հասարակության զարգացման համար: Օլիգարխներն այն աստիճանի են հզորացել, որ իրենց ներկայացուցիչ-համախոհներն ունեն խորհրդարանում, կառավարությունում, անվտանգության մարմիններում, անգամ բանակում: Բարձրաստիճան սպայակազմի մի հատվածն էլ իր բնույթով օլիգարխ է և շահագրգռված է փոփոխությունները արգելափակելով:

«Իրատես de facto»-ի զրուցակիցն է ՍԱՐԳԻՍ ՀԱՑՊԱՆՅԱՆԸ:

Երբ սպորտի և երիտասարդության նախարար նշանակվեց Յուրի Վարդանյանը, ակնհայտ էր, որ նա ազատվելու է նախարարության ԲՀԿ-ական «կաստայից»: Այս մասին նեղ շրջապատում ասել է անգամ նախարարը, որ պետք է ազատվել «բհկականացված» սպորտից: Արդյունքը շատ սպասել չտվեց: Երեկ աշխատանքից ազատվեցին սպորտի և երիտասարդության նախարարության աշխատակազմի ղեկավար Վահե Էլոյանը և, իր դիմումի համաձայն, փոխնախարար Սամվել Խաչատրյանը:

Թեև գաղտնաբանության հակում չունեմ, սակայն, այդուամենայնիվ, չեմ կարող ուշադրություն չդարձնել այն հանգամանքին, որ Մերձավոր Արևելքում բոլոր «պայթուցիկ սցենարները» ասես պատճենված լինեն։