«Իրատես de facto»-ի հյուրն է ԵՊՀ աշխարհագրության և երկրաբանության ֆակուլտետի դեկան, երկրաբանական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ ՄԱՐԱՏ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԸ:

Ոչինչ, որ Արոնյանը սայթաքեց։ Անգամ լավ է, քանզի բավ է իրական Հայաստանի հրաշքներն անտեսելով` տեսիլքներին հետևենք։ Չէ՞ որ վաղուց ունենք 1,5 աշխարհի չեմպիոն. 1-ը Տիգրանն է` Պետրոսյան, 0,5-ը` Կասպարովը` Գարիկ։ Բավական չէ՞։ Ոմանց կարծիքով` ոչ։ Եվ ահա մի խումբ ազգային ցավագարներ (կուսակցություններից մեկի հույժ գաղտնի առաջադրանքով) Նորվեգիայում են։ Մագլցել են ամենաբարձր լեռան` Գալհյոպիգենի գագաթը, խորասուզվել-հասել են Մյուսա լճի հատակը։ Ինչո՞ւ։ Դե, մի՞թե պարզ չէ, ժամանակն է շախմատային Մեսի Մագնուսի արմատներում հայկական զարկերակը գտնելու։ Ինչո՞ւ։ Դե, մի՞թե պարզ չէ, երբ հանրությունը հոգնել-գազազել է աշխարհից, նրան վարդագույն տեսիլքներ են պետք, ազգային-սնափառական տեսիլքներ։ Զի բնավ էական չէ, որ ապրում ես գոյատևման սկզբունքով, գոյատևում և ապավինում թանապուրին։

Երկու օրից կավարտվի Գեղեցկության և մայրության` կանանց տոնի միամսյակը։ Կանանց գեղեցկությունը գովերգելը, կին-տղամարդ հարաբերությունները վերլուծելը ավելի շատ գրչի վարպետների գործն են։ Սակայն այս անգամ որոշեցինք ճշտել օրենսդիր տղամարդկանց տեսակետները։

Պատմությունը մեզ համար այն հրաշալի ու տարողունակ աղբարկղն է դարձել, որտեղ սիրում ենք ամեն ինչ լցնել` հուսալով, որ աղբամանները երբևէ չեն բացվում: Իսկ նրանք բացվում են:

Րաֆֆի Հովհաննիսյանի շուրջ հետաքրքրությունն ու էներգետիկան մարեցին: Րաֆֆին հացադուլ էր հայտարարել, որովհետև արդեն իսկ փակուղի էր: ՍԴ-ն որոշումն ընդունել էր: Վերջ: Միակ կենդանի բանը դրանից հետո, որ կար Րաֆֆու շուրջը, իսկ իրականում` նրա թիկունքում, «անհնազանդության» օջախներն էին, որոնք իրենց առաջին «օպրոբացիաներն» էին անում բոլոր մակարդակներում: Ասել, որ այդ «օպրոբացիան», չնայած ներդրված ջանքին, պսակվեց հաջողությամբ, անհեթեթություն կլինի: Չնայած այն հանգամանքին, որ յուրաքանչյուր դետալ մանրակրկիտ գծված էր, բոլոր հաշվարկներն արված էին, փողը կար, կատարողները` նույնպես: Եվ այնուհանդերձ, փորձենք հասկանալ` ինչու այդքան շուտ մեռավ «անհնազանդության արքան», նրա իրական ոգին:

Երևանի ավագանու ընտրություններում վճռական տրամադրություններ ունեն ՀՀԿ-ն, ԲՀԿ-ն և Րաֆֆի Հովհաննիսյանի «Բարև, Երևան»-ը: Մինչդեռ հաղթանակի իրական հնարավորություններ ունի միայն իշխող ՀՀԿ-ն: Սա պայմանավորված է ոչ միայն այն հանգամանքով, որ 2012 թ. խորհրդարանական և 2013 թ. նախագահական ընտրությունների շրջանում ՀՀԿ-ն հաղթանակ է տոնել և դա շարունակական է լինելու, այլև նրանով, որ ՀՀԿ թեկնածուն գործող քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանն է, ով բավականին բարձր վարկանիշ ունի մայրաքաղաքի բնակիչների շրջանում: Բացի դրանից, ԲՀԿ և «Բարև, Երևան» դաշինքի ցուցակների առաջին համարներ Վարդան Օսկանյանն ու Արմեն Մարտիրոսյանը երբեք աչքի չեն ընկել համայնքային կառավարման ոլորտներում, դրանով իսկ հարաբերական առավելություն ստեղծելով Տարոն Մարգարյանի համար:

-Ձեր կարգախոսն է` «Մենք կարող ենք ավելին»: Ի՞նչ կարող է ՕԵԿ-ն ավելի անել, որը չի արվում: -Կարգախոսը կբացատրենք քարոզարշավը սկսելուց հետո: Ապրիլի յոթից Դուք Ձեր բոլոր հարցերի պատասխանը կստանաք: Հիմա մի փոքր շուտ է փակագծերը բացելու համար: Ամեն ինչ` քարոզարշավի ընթացքում:

Մեր հստակ տեղեություններով` հունիս ամսին Սերժ Սարգսյանը կմեկնի Լեհաստան: Ինչ ասել է Լեհաստան` բոլորը գիտեն: Վերջինս հետխորհրդային երկրների արևմտյան կուրատորն է, այնտեղից են «ծագել» բոլոր կարգի «գունավոր» հեղափոխությունների արևները: Սերժ Սարգսյանի այցն այս փուլում հետաքրքիր է մի շարք առումներով. նախ` դարի դիլեմայի. այն է` Մաքսային միությո՞ւն, թե՞ ԵՄ հարևանություն և ասոցացման համաձայնագիր: Եվ ապա, ԵՄ երկրների դոնորների` նոյեմբերին սպասվող համաժողով:

Ի՞նչ կլինի ավագանու ընտրություններին: Հե՛չ: Նույնը: Որքան էլ այն հռչակվի համապետական, «Ազգային ժողովի Երևանի ընտրություններ», այն է` ԱԺ-ին հավասար ընտրություններ: Որքան էլ այլընտրանքային «կորիֆեյները» դիտարկեն այդ ընտրությունների բոլոր` քաղաքական, քաղաքային, ճանաչողական, բարոյական և մնացած «պլաստները», այս ընտրություններում փոքր է ֆորս-մաժորի հավանականությունը: Մեկ «նո»-ով: Երբեք մի ասա` երբեք: Եվ այնուհանդերձ, փորձենք հասկանալ այս ընտրությունների «էությունը»:

«Իրատես de facto»-ի հյուրն է «Աշխատավորների շահերի պաշտպանության շարժում» հասարակական կազմակերպության նախագահ ԿԱՐԵՆ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԸ: