Օրերս մի միջոցառման ժամանակ միմյանց հանդիպած ոչ անհայտ Արտաշես Թումանյանը բարևելուց անմիջապես հետո ՀՅԴ ֆրակցիայի ղեկավար Աղվան Վարդանյանին հարցրեց. -Հը, մտնո՞ւմ եք:

Մեզ հետ զրույցում ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության անդամ ԿԱՐԻՆԵ ԱՃԵՄՅԱՆԸ խոստովանեց, որ այսօր իշխանությունների խոստումներ տալու ժամանակն ավարտվել է, պետք է աշխատել, քանի որ վերընտրված նախագահից հասարակությունն այդ է ակնկալում:

Մինչ մարզերում և մայրաքաղաքում մարդկանց ժպտալն ու բարևելը, Րաֆֆի Հովհաննիսյանը ճիշտ կանի նախ իր որոշ թիմակիցներին «բարեկրթության դասեր» տա: Զորօրինակ, ԱԺ «Ժառանգություն» խմբակցության քարտուղար Զարուհի Փոստանջյանին: Կին, որն ամենատարբեր ամբիոններից սրան-նրան պիտակավորելու գեշ խասիաթ ունի, բայց առանց վարանելու կարելի է փաստել. հենց ինքն է արժանի կրելու գործընկերներին (և ո՛չ միայն) իր իսկ տված որակումները։

Այսօր աշխարհում ոչ մի ժողովուրդ այնքան քաղաքականացված չէ, և ոչ մի հասարակությունում այնքան ատելությամբ լցված չեն միմյանց նկատմամբ, որքան հայերս: Ժողովուրդ հասկացությունը բարդ և տարողունակ է: Եվ այդ տարողունակ կաթսայում ամեն ինչ կա: Անբարո, ծախու, դավաճան, տքնաջան աշխատող, արարող մարդուց մինչև հանճարեղ բանաստեղծ, մտավորական, երգահան:

2013 թ. նախագահական ընտրությունների հետընտրական փուլում իսկական խզվածք է առաջացել իրականության և պատրանքի միջև: Րաֆֆի Հովհաննիսյանի գլխավորած «Բարև» շարժումը հավակնում է վերածվելու թիվ մեկ ընդդիմադիր ուժի: Իրականում, նախագահական ընտրությանը մասնակցություն չցուցաբերած ՀԱԿ-ը, ԲՀԿ-ն և ՀՅԴ-ն, ունենալով խորհրդարանական ամբիոն և ընդդիմադիր գործունեություն վարելու պոտենցիալ, դեռևս խաղի մեջ են, և դժվար է պատկերացնել մի իրավիճակ, երբ այս ուժերը ճանաչեն Րաֆֆի Հովհաննիսյանի առաջնայնությունն ընդդիմադիր դաշտում: Քաղաքական գործունեություն վարելու հիմնական նպատակն ու գործառույթը իշխանություն ձեռք բերելն է:

Նախագահական ընտրություններից արդեն անցել է երկու շաբաթ: Ի՞նչ է կատարվել այդ երկու շաբաթում: Ոչինչ: Նոր` ոչինչ: Կարևոր` ոչինչ: Մնայուն` ոչինչ: Ես, իհարկե, տեղեկատվական վակուումի մեջ չեմ եղել, ոչ էլ առավոտյան նիհիլիստ եմ արթնացել: Առավել ևս` քաղաքական կուրության պատճառ չունեմ: Ոչ էլ օրիգինալության պահանջ: Հայաստանի Հանրապետությունում մնայուն ոչինչ չի կատարվում: Կատարվում է սովորական և, ինչպես փորձն է ցույց տալիս, վտանգավոր գործընթաց:

Մեր թերթը, որը հիանալի հասկանում է, թե ինչ դեր ունեն էներգետիկան և էներգակիրները ոչ միայն առանձին մարդկանց ու երկրների ճակատագրերում, այլև դրանց նշանակությունը համաշխարհային քաղաքական իրադարձություններում ու հակամարտություններում, կանոնավորապես անդրադառնում է այդ ոլորտի նոր միտումներին ու հայտնագործություններին։ Այսպես, առանց համեստություն խաղալու նշենք, որ դեռ մի քանի տարի առաջ մենք Հայաստանում առաջիններից մեկն սկսեցինք լուսաբանել գազի ու նավթի արդյունահանման ասպարեզում տեղի ունեցող փոփոխությունները, խոսել «թերթաքարային հեղափոխության» և գլոբալ գործընթացների համար նրա նշանակության մասին։ Այն ժամանակ շատերը բավական հոռետեսորեն ընդունեցին դա, առավել ևս, որ նույն տրամադրություններն ունեին նաև մեր «ավագ եղբայրները»։

Իշխանությունում այս օրերին շունչները պահած սպասում են սպասվելիք հրաժարականներին ու վերադասավորումներին: Ըստ որոշ լուրերի, մինչև Երևանի ավագանու ընտրությունները լուրջ փոփոխություններ չեն լինի:

Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը Փարիզում հանդիպել է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահներ Իգոր Պոպոպովի, Ժակ Ֆորի, Յան Քելիի հետ:

Հետընտրական գործընթացներին առնչվող հարցեր են քննարկվել Աժ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանի հրավիրած խորհրդակցությունում` Աժ բոլոր խմբակցությունների ներկայացուցիչների մասնակցությամբ: Այլ մանրամասներ չեն հաղորդվում: