Նախագահական թեկնածուների նախընտրական քարոզարշավի առաջին իսկ օրերին արդեն իսկ ակնհայտ է, որ ամենահետաքրքիր քարոզարշավը վարում է Րաֆֆի Հովհաննիսյանը` տնից տուն, բակից բակ, վարսավիրանոցից վարսավիրանոց, կարուսելից կարուսել. մարտավարությունը նորույթ է, ընտրողին գործընթացի անմիջական մասնակից դարձնելու արևմտյան «փիս խասիաթ»:

Գեո և տարածաշրջանային զարգացումները հայաստանյան նախագահական ընտրությունների շուրջ բավականին նուրբ բնույթ են կրում: Առայժմ:

Նախընտրական քարոզչության առնչությամբ Երևանի կինոյի և թատրոնի պետական ինստիտուտի ռեկտոր ԱՐՄԵՆ ՄԱԶՄԱՆՅԱՆԸ «Իրատես de facto» ակումբում նկատեց, որ այս ընտրություններում գաղափարների, սկզբունքների շուրջ պայքար չի ընթանում: Թեկնածուներից առանձնացնելով Րաֆֆի Հովհաննիսյանին և Պարույր Հայրիկյանին, որոնք բարոյական նկարագրով կարող են հավակնել նախագահ դառնալուն, ակումբի հյուրը շեշտեց, որ լինելու են շատ նորմալ, ակտիվ և օբյեկտիվ ընտրություններ: Ըստ բանախոսի, ընդդիմադիր դաշտը չկարողացավ համախմբվել մեկ մարդու շուրջը և հիմա իր սեփական խնդիրն է լուծում, նույնիսկ ՀԱԿ-ում հենց սկզբից բոլորն էլ հասկանում էին, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի աստեղային պահը երկրորդ անգամ չի գալու:

«Իրատես de facto»-ի հարցերին պատասխանում է «Հանրապետություն» կուսակցության նախագահ ԱՐԱՄ Զ. ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ:

Պարույր Հայրիկյան: Կա՞ արդյոք նրան ներկայացնելու կարիք: Խելահեղ մի անձնավորություն, որը մերկ ձեռքերով նետվեց մի հսկայական կայսրության դեմ պայքարելու` հանուն Հայաստանի անկախության: Անազատության երկար ու ձիգ տարիները չկարողացան կոտրել նրա մեջ անկախության երազանքը: Կիրթ է, բազմակողմանի զարգացած: Հաստատակամ է, որևէ մեկի հետ երբեք չի գնա փոխզիջման հանուն պաշտոնի: Կարելի է ասել` միակ անհատ գործիչն է վերջին 20 տարվա հայ իրականության մեջ, որին իշխանավորները չկարողացան կաշառել որևէ պաշտոնով:

«Իրատես de facto»-ի հյուրը` ՀՀԿ փոխնախագահ ՌԱԶՄԻԿ ԶՈՀՐԱԲՅԱՆԸ, նախընտրական քարոզչության մի քանի օրերը նորմալ է գնահատում, սակայն որոշ թեկնածուների առումով վերապահում ունի. «Կան մի քանիսը, որ չգիտես` թեկնածո՞ւ են, թե՞ ինչ: Մեկը հացադուլ է հայտարարել, մյուսը նորից էպոսներ է գրում»:

Դժվար չէ նկատել, որ Ռուսաստանի ու Բելառուսի բուռն «եղբայրական» հարաբերությունների պատմությունը շատ հեռու է գունեղ լինելուց և վաղուց լի է ամեն տեսակի էքսցեսներով` փոխադարձ հանդիմանություններից մինչև վարկաբեկիչ լուրերի տարածում, քրեական հիշեցնող տնտեսական պատերազմներից մինչև ամենասովորական շանտաժ: Ընդ որում, շատ հաճախ Մոսկվան բելառուսական իշխանություններին քննադատելիս ավելի կոշտ է լինում, քան ազատական Եվրոպան:

Միառժամանակ առաջ Հարավային Կովկասում ռազմական համագործակցության հարցերի վերաբերյալ առաջարկությունների մշակման գործում մեծ դեր էր խաղում Ջ. Հոփքինսի համալսարանին (Վաշինգտոն) առընթեր Կենտրոնական Ասիայի և Կովկասի ինստիտուտը: 2000-ականներին Կովկասում ԱՄՆ-ի քաղաքականության մշակումներում այդ ինստիտուտի նշանակությունն այնքան էլ մեծ չէր, բայց նրա փորձագետներն ունեն սառը պատերազմի ժամանակներից եկող նշանակալի փորձ, և նրանց կարծիքը, անշուշտ, հետաքրքրություն է ներկայացնում Կովկասի նկատմամբ հայացքների ու գնահատականների քննարկման ընթացքում:

ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ հանդիպումից հետո Վրաստանի պատրիարք Իլիա Երկրորդը Մոսկվայում այցելել է Զուրաբ Ծերեթելիի արվեստանոցը, որտեղ էլ մեկնաբանելով այցը լրագրողների համար` ասել է

Շոտլանդիայի վարչապետ Ալեքս Սելմոնդը արմատապես սխալ է համարում Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Դևիդ Քեմերոնի դիրքորոշումը Եվրամիության ապագայի հարցում: Սելմոնդը գտնում է, որ Քեմերոնը փորձում է համատեղել անհամատեղելին` ուզում է ԵՄ-ի ապագայով մտահոգ բարենորոգչի տպավորություն թողնել, բայց եվրաինտեգրմանը դեմ կուսակիցների որոշ մասի համար պատրաստվում է հանրաքվե անցկացնել ԵՄ-ին անդամակցության հարցով: