Ադրբեջանն ամփոփել է վերջին մեկ ամսվա ընթացքում Արցախ մուտք գործած Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի և Արցախում տեղակայված ռուսական խաղաղապահ առաքելության մեքենաների թիվն ու «եզրահանգումներ» արել, որ իրականում դեպի Արցախ հումանիտար բեռների ու քաղաքացիական անձանց տեղաշարժի խնդիր գոյություն չունի։
Նորություն չէ, որ արցախցին տարիներ շարունակ մնացել է բլոկադայի մեջ, բայց չի ընկրկել: Ավելի դաժան իրավիճակներում, անդադար պատերազմի պայմաններում, արցախցին Արցախը պահել է հայկական:
Գիտեք ինչի՞ց է ամենաշատն անհանգստանում Բաքվի բարբարոսական վարչախումբը՝ Հայաստանի անզուգաչափ և անսպասելի գործողություններից ու քայլերից։ Դանցից մեկը կարող է լինել Հայաստանի անվտանգության մակարդակի միանգամից մի քանի աստիճանով բարձրացումը՝ Իրանի հետ ռազմաքաղաքական դաշինքի ստեղծմամբ և գործարկումով։
Աջուձախ «պայծառատես-քաղվերլուծաբան»՝ անխտիր բոլոր խնդրիրներին լուծում տվող, ամեն հարցի պատասխանն ունեցող, տեղը տեղին ասող-խոսող, սակայն նման մտքի գիգանտներին, «ափսոս» որ, չկա լսող:
Միշտ հիշենք, որ անկախ բոլոր դժվարություններից, հայերի նոր ցեղասպանություն իրագործել ցանկացողների և իրենց արևմտյան տերերի ճանապարհին կանգնած մեկ խոչընդոտող ուժ կա՝ Ռուսաստանը և իր զինվորը։
Երկբևեռ աշխարհակարգի փլուզումից հետո մոտ մեկ տասնամյակ ձգվեց ԱՄՆ-ի գերակայությամբ միաբևեռ միջազգային կարգը: 2000-ական թթ. սկզբներից Ռուսաստանը, Չինաստանը, Հնդկաստանը, Եվրոպական Միությունը, Բրազիլիան և, իհարկե, Ճապոնիան, հենվելով կա՛մ ռազմական, կա՛մ էլ տնտեսական կարողությունների վրա, մեծացրին իրենց ազդեցությունն ու դերակատարումը գլոբալ գործընթացներում...