Նոյեմբերի 5-ին ոստիկանները Շանթ Հարությունյանին և իր համախոհներին Ազատության հրապարակում ձերբակալելուց հետո ոստիկանական բաժանմունքներ քարշ տվեցին նաև տարբեր քաղաքացիների, որոնք հանգամանքների բերումով ներկա էին Շանթ Հարությունյանի նախաձեռնած հեղափոխությանը: Նրանցից մեկն էլ 2005 թվականից անտուն մնացած, Բուզանդի փողոցի նախկին բնակիչ, վեց երեխաների մայր Մարիամ Գիշյանն էր: Հիշեցնենք, որ Մարիամը տարիներ առաջ դիմել էր հուսահատ քայլի` մեկնել էր Թուրքիա և այնտեղի իշխանություններից քաղաքական ապաստան խնդրել: Ամիսներ անց, սակայն, նա վերադարձել էր Հայաստան, իր երեխաների մոտ: Քանի որ irates.am-ի ընթերցողներին հետաքրքրում էր Մարիամի ճակատագիրը, մենք փորձեցինք գտնել նրան և իմանալ եղելությունը:

2013-ին Իտալիան շրջանցել է Ֆրանսիային` դառնալով ամենաշատ գինի արտադրող երկիրը` շնորհիվ խաղողի լավ բերքի: Coldiretti գյուղատնտեսական կազմակերպության վկայությամբ` Իտալիայում արտադրվել է 45 միլիոն հեկտոլիտր գինի, Ֆրանսիայում` 44 միլիոն, 3-րդ տեղում Իսպանիան է` 40 միլիոն:

Գեղարքունիքի մարզի համայնքների սեփական եկամուտների հավաքագրման միջին ցուցանիշը անցած տարվա համեմատ 2013-ի հունվար-հոկտեմբերին կազմել է 76,6 տոկոս, հավաքագրվել է 725 միլիոն դրամ, որը 221 միլիոնով պակաս է ծրագրված գումարից: Մարզի վեց համայնքներում` Ծովակում, Ծաղկունքում, Ծովագյուղում, Ներքին Գետաշենում, Արտանիշում և Վաղաշենում, տեղական եկամտային բյուջեները կատարվել են ամբողջ տարվա կտրվածքով:

Հարգելի «Իրատես de facto»-ի խմբագրություն, կներեք, որ առաջին անգամ նամակ եմ հղում մի այնպիսի առիթով, որն այնքան էլ հաճելի չէ, սակայն անհրաժեշտ է այն առումով, որ մեր ժամանակակից մամուլի էջերում հաճախ են տպագրվում նյութեր` շարադրված ավելի շատ սուբյեկտիվ դրդապատճառներով, փաստերի ու իրադարձությունների անտեղյակությամբ կամ երևույթը ժխտելու միտումով:

Նախկին պրոկտոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտը վերանորոգումից և արդիականացումից հետո վերջերս վերաբացվել է և վերանվանվել «Իզմիրլյան» բժշկական կենտրոն: Այն Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության կողմից 2000 թ. մասնավորեցվել, ապա մեկ տարի հետո նվիրաբերվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնին: Հայ եկեղեցու հովանու ներքո գործող այս բժշկական հաստատությունը վերակառուցվել է բարերարներ «Իզմիրլյան» հիմնադրամի և Լուիզ Սիմոն Մանուկյանի աջակցությամբ:

«Ձուկը գլխից է նեխում, բայց մաքրում են պոչից»։ Խոսքն այս, դարերով թրծված, ձեզ եմ առաքում, արգո իշխանապետեր, այն դարձրեք ձեր հակինթ ականջներին օղ և կշահեք մեծապես (հանրության ձայնին ականջ դնելը անհետևանք չի մնա), մի շնչում կվերածնվեք ու կդառնաք մեր պարծանքն ու զմայլանքը, քաղցր, ինչպես դդմի մուրաբա, մշտադալար, հանց վաղգարնանային վարունգը, և աշխատասեր` ասֆալտապատ սարքի պես։

Սույն հոդվածը գրվել է դեռևս 1997 թ. և արժանացել հայ մեծ լեզվաբան, ակադեմիկոս Գևորգ Ջահուկյանի դրվատանքին: Նույն` 1997 թ. Երևանում հրավիրվել էր «Պարմանի» համահայկական ուսանողական երկրորդ վեհաժողովը, որի մասնակից մեր երիտասարդների նախաձեռնությամբ հոդվածը տարածվել էր հայկական գաղթօջախներում և տպագրվել սփյուռքահայ բազմաթիվ թերթերում ու հանդեսներում: Կարծում ենք՝ հոդվածի լրացված ու նորացված տարբերակի վերահրապարակումը ներկայումս կարևոր է ու տեղին, քանզի հայրենական պետական այրերը, ինչպես նաև սփյուռքահայ շահագրգիռ կազմակերպությունները, որ մինչ օրս ուշադրության չէին արժանացրել պատմական այս իրողությունը` օտարին ներկայացնելու սույն հնարավորությունը, հուսանք որ այն ըստ պատշաճի կօգտագործվի: Հարկ է արժանին հատուցել և ըստ պատշաճի օգտագործել թշնամուն դիմակայելու ցանկացած միջոց ու հնարավորություն:

ՍՈՒՐԵՆ ՂԱԶԱՐՅԱՆԸ ծնվել է Կարսում: Կարսեցու ազնվությունն ու սկզբունքայնությունն ուներ, բարությունը ու նուրբ հումորը: Կարսի ուսումնարանն ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ աշխատել է, ապա տեղափոխվել Ալեքսանդրապոլ, ուր նա մասնակցել է բոլշևիկյան ընդհատակյա կազմակերպության աշխատանքներին: Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո մինչև ձերբակալվելը աշխատել է Հայաստանի, Վրաստանի, Անդրկովկասի հատուկ հանձնաժողովում, գլխավոր քաղաքական վարչությունում, ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատում, զբաղեցրել է պատասխանատու պաշտոններ:

Այն, որ աղանդները Հայաստանում մեծ տարածում ունեն, անհերքելի է։ Աղանդավոր քարոզիչները ոչ միայն հոգեբանական ճնշումների են ենթարկում սովորական քաղաքացիներին, այլև, պարզվում է, խոչընդոտում են նրանց ազատ տեղաշարժին։

Երեկ Ազատության հրապարակը կրկին մարդաշատ էր։ Հանրահավաքի կազմակերպիչներն ազատամարտիկներն էին։ Ելույթ ունեցողներն անդրադարձել են Շանթ Հարությունյանի «հեղափոխությանը», Խաչիկ Ավետիսյանն էլ նշել է. «Շանթը կամովին վերցրեց իր վրա կենդանի դետոնատորի առաքելությունը։ Նրան հաջողվեց աշխուժություն մտցնել հանրային կյանքում։ Այն տեխնոլոգիան, որ նա կիրառեց, նախատեսվում է նոր ակցիաներում օգտագործել։ Աստիճանաբար ժողովուրդը կսովորի այդ ոճին»։