«Բայց ես ո՞նց կարող եմ երջանիկ լինել, երբ շուրջս դժգոհություն է ու թշվառություն»

Շուտով լույս կտեսնի արձակագիր Լևոն ՋԱՎԱԽՅԱՆԻ «Վերնիսաժ» գրքի երկրորդ` լրամշակված հրատարակությունը: Նոր գրքում տեղ են գտել գրողի «Я раб, я трус, я Левон Джавахян», «Կյանքը միզուղիով», «Պատերազմ», «Մրցանակ», «Խաչագողերի նրբանցք» պատմվածքները: Շապիկի ձևավորումը Արտակ Բաղդասարյանինն է: Արձակագիրը մեզ հետ զրույցում ասաց, որ նախորդ հրատարակությունը, որ լույս էր տեսել 2013-ի տարեվերջին, սպառվել է: «Վերնսիաժը» վաճառվում է «Նոյյան տապան» և «Բուկինիստ» գրախանութներում, կարելի է ձեռք բերել նաև Վերնիսաժից` անձամբ հեղինակից:

Պատմաբան, պրոֆեսոր Ալբերտ ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ բնորոշմամբ` Լևոն Ջավախյանը հետաքրքիր գրող է. «Ոչ քաղաքային, ոչ գյուղական, գրում է առանց սյուժեի, ստեղծագործական, միայն իր ինտուիցիային տրվելով: Կեցության ամենատարբեր շերտեր, մակարդակներ, հարթակներ փորձում է միացնել իրար, ստեղծում է տարասեռ պատումային միջավայր, որտեղ ամեն ինչ կարծես թե գտնվում է սահքի մեջ, ինչպես Վերնիսաժում. ապրանքը փոխվում է կնոջ, կինը` ապրանքի, ապրանքը փոխվում է խաչի, փոխվում է արծաթի, խոսքի, հավատի, մարդկության, դավաճանության: Սա մեր ամբողջ համակեցական միջավայրն է, որ գրողը կարողանում է բարձրացնել»: Ալբերտ Ստեփանյանը նկատեց նաև, որ գրողը ցույց չի տալիս ու չի էլ ուզում ցույց տալ, որ ինքն այդ աստիճանի կարդացած է, քաղաքակիրթ՝ նշելով, որ առանձնակի ուշադրություն պետք է դարձնենք նրա լեզվական արտահոսքի վրա` ամենակեղտոտ հայերենից մինչև ամենաբարձր փիլիսոփայական լեզուն:
«Վերնսիաժը» հենց Վերնիսաժն է, մեր քաղաքի անցյալն ու ներկան, մեր կողքին ապրող մարդիկ, ծանոթ, հայտնի անուններ:
Գրողը «Վերնսիաժում» իր կյանքն է պատմում` գեղարվեստական վարպետությամբ, անսովոր անկեղծությամբ ու հումորով: «Ես կյանքի գրող եմ»,- ասում է Լ. Ջավախյանը: «Ո՞վ է տեսել երջանիկ գրող» հարցին նա իր պատասխանն ունի. «Բայց ես ո՞նց կարող եմ երջանիկ լինել, երբ շուրջս դժգոհություն է ու թշվառություն: Ես ոսկու շուկայում արծաթ եմ վաճառում, որտեղ շուրջս բոլորն են ոսկի վաճառում: Այստեղ թշվառությունը ոսկեղենիկ է...»:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ