Օզջան Ալփերի նոր ֆիլմը հայ բանաստեղծի մասին է

Սկսվել են համշենահայ ռեժիսոր Օզջան Ալփերի «Քամու հիշողությունները» ֆիլմի նկարահանումները: Ֆիլմը հայ բանաստեղծ Արամի մասին է, ով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին հեռանում է Թուրքիայից: Նկարահանումները տեղի են ունենում Վրաստանի Բաթում քաղաքում և կշարունակվեն Պորչքայում, Հոփայում: Ֆիլմի նկարահանմանը օժանդակում են Թուրքիան, Ֆրանսիան, Գերմանիան և Վրաստանը: Նախագիծն արդեն իսկ մեծ արձագանք է գտել միջազգային կինոշուկայում:

Հիշեցնենք, որ «Ոսկե ծիրան» 9-րդ միջազգային կինոփառատոնի շրջանակներում համշենահայ ռեժիսորի «Ապագան ձգվում է հավերժ» (Թուրքիա, 2011 թ.) ֆիլմն արժանացավ ժյուրիի էկումենիկ մրցանակին: Հավերժական սեր, քրդական հարց. այս երկու թեմաներն էին միահյուսվում ֆիլմում: Երբ irates.am -ը հետաքրքրվեց` հայկական հարցը կա՞ ֆիլմի ենթատեքստում, ռեժիսորն ասաց, որ Ֆիլմը հայկական հարցի մասին չէ, այն հասարակական հիշողության մասին է. «Մոռացության տրված հարցեր են բարձրացվում: Քաղաքները, հերոսների անցած վայրերն ինձ համար շատ կարևոր են, դրանք նույնպես պետք է կերպարների պես գործածել: Դիարբեքիրում բնակվող վերջին հայի նկարագիրը շատ բան է ասում: Մեկ հայ է մնացել այն քաղաքում, որտեղ հայությունն այդչափ մեծ հետք է թողել։ Սա Ձեր հարցի պատասխանն է: Մարդիկ պետք է մտածեն այդ մասին: Թեև հայկական հարցը ֆիլմի բուն նյութը չէ, բոլոր այս վայրագությունները, սպանությունները մտորելու առիթ են տալիս: Ազգությունն ինձ համար կարևոր չէ` քուրդ է, հայ, հույն, թուրք: Այստեղ մարդիկ են, այդ ապրումներն ունեցող մարդիկ: Ինչպե՞ս է մարդ այս վիճակին հասնում` սա՛ պետք է հարցնեք: Քաղաքական հարցերից դուրս պետք է այս փոքր թվացող հարցերի պատասխանները գտնել»:
Օզջան Ալփերն առաջինն է, ով ֆիլմ է նկարահանել համշենահայերենով: «Մոմի» (Մեծ մայրիկ) վավերագրական կարճամետրաժ ֆիմին հաջորդած «Աշուն» և «Ապագան ձգվում է հավերժ» խաղարկային ֆիլմերը մեծ ճանաչում են բերել ռեժիսորին:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ