Առեղծվածային Ազնավուր

Ֆրանսահայ երգահան, երգիչ Մարկ Արյանին քչերն են հիշում: Արտիստը մեղադրվել է թուրքամետության մեջ: Հստակ չգիտեմ, պատճառը սիրավե՞պն է թրքուհու հետ, Թուրքիայում նրա համեգնե՞րը, թե՞ Ստամբուլին նվիրված երգը: Այս օրերին, երբ հայկական մամուլը ողողված է Ազնավուրի անհավանական հարցազրույցի մասին տարատեսակ դատողություններով, չգիտես ինչու, հիշեցի հին ու մոռացված երգչին: Ասում են, որ Ազնավուրը պատժել է նրան, գնել է համերգի տոմսերն ու երգիչը «Օլիմպիա» համերգասրահում մնացել է առանց հանդիսականների:

Իրականում Մարկ Արյանը մինչ օրս էլ առեղծված է հայ հանրության համար: Ցավալի է, որ այսօր ասեկոսեների կիզակետում մեծ շանսոնիեի անունն է շրջանառվում: Փաստը մնում է փաստ, որ թուրքական լրատվամիջոցներին (և ոչ միայն) նրա տված հարցազրույցները համեմված են սենսացիոն հայտարարություններով:
Հարց է առաջանում` թուրքերը հմտորեն աղավաղո՞ւմ են Ազնավուրի խոսքը, շանսոնիե՞ն է անզգույշ, թե՞ մենք չենք ըմբռնում նրա խոսքերի ենթատեքստը: Բոլոր դեպքերում, հայկական կողմի կարծիքները ծայրահեղ են. ոմանք հակված են մեղադրելու Ազնավուրին` ենթատեքստեր ու արդարացումներ չփնտրելով, ոմանք էլ հակադիր նժարի վրա են դնում Հայաստանն ու Ազնավուրին: Վերջինս, իհարկե, միշտ վերևում է:
Տարբեր առիթներով Ազնավուրը այցելում է Հայաստան, հարցազրույցներ է տալիս, ինչո՞ւ չենք կարողանում սենսացիոն հայտարարություններ կորզել` գրավելով համաշխարհային լրատվամիջոցների ուշադրությունը, անհանգստություն պատճառելով Թուրքիային:
Կարող ենք միայն, ինչպես հարկն է, քննարկումներ ծավալել սոցցանցերում, տարածել Ազնավուրի առեղծվածային հարցազրույցը, որը գուցե Թուրքիայի լավ աշխատանքի արդյունք է` ընդառաջ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ