Վլադիմիր Լեպեխին. Ռուսաստանում տարատեսակ տեսակետներ ու գաղափարներ կան
«Ինտեգրացիա և զարգացում» հետազոտության և վերլուծության հասարակական կազմակերպության հրավերով Հայաստանում էր ԵվրաԶէսի ինստիտուտի տնօրեն, Զինովևյան ակումբի համակարգող, քաղաքական վերլուծաբան Վլադիմիր ԼԵՊԵԽԻՆԸ՝ Գյումրու մանկավարժական ինստիտուտում մասնակցելու «Հայ-ռուսական ռազմավարական դաշինքին արդիական սպառնալիքներ և մարտահրավերներ. Քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական վիճակի վերլուծություն» կոնֆերանսին: Նրա հետ իմ հարցազրույցը, որ կտպագրվի «Իրատեսում», Երևանում էր՝ մեկնումից առաջ: Վերջին հարցս նրա համար անսպասելի էր՝ հույժ քաղաքական հարցերից հետո ես հարցրի.
-2017-ը Աքաղաղի տարի է, Ռուսաստանն ի՞նչ է անելու:
-Հեղափոխության 100 տարին է նշելու:
-Ռուսաստանը նշելու է Ռոմանովյան դինաստիայի վախճանի՞ 100 տարին, թե՞ բոլշևիկյան իշխանության հաստատումը:
-Ռուսաստանի պատմության մեջ այնքան պատմական փաստեր կան, դինաստիայի վախճանը մեկն է այդ փաստերից, դա պատմաբանների գործն է, բնակչության մեծ մասը ծնվել ու ապրել է խորհրդային ժամանակներում և այլ հոգեբանություն, այլ մենթալիտետ ունի: Ոմանք հավատում են Ռոմանովների կայսրությանը, ոմանք՝ սովետական իշխանությանը, ոմանք կարծում են՝ ցարն էլ էր վատը, բոլշևիկներն էլ: Հիմնական հեղափոխությունը փետրվարյանն էր: Ռուսաստանում տարատեսակ տեսակետներ ու գաղափարներ կան: Կայսրությունները գալիս ու գնում են, դինաստիաներ շատ են եղել, նրանց գլխավոր քարտուղարներն են հաջորդել, հիմա նախագահներ են: Դա չէ գլխավորը: Գլխավորը՝ ի՞նչ վիճակում է պետությունը և ի՞նչ վիճակում է ժողովուրդը, կարևորը, որ պետությունը բնականոն զարգանա:
-Ռուսաստանում չափազանց շատ չե՞ն մուսուլմանները:
-Ո՞Ւմ տեսակետից:
-Ռուսաստանը համարվում է ուղղափա՞ռ երկիր:
-Պաշտոնապես Ռուսաստանի Դաշնությունը բազմակրոն երկիր է, չորս ավանդական կրոնների՝ ուղղափառներ, մուսուլմաններ, բուդդայականներ ու հուդայականներ: Իհարկե, կան ազատամիտներ, որ հայտարարում են՝ ցանկացած կրոն գոյության իրավունք ունի, ես դրա կողմնակիցը չեմ: Գոյության իրավունք ունի, բայց մշակութային զարգացման տեսակետից մենք պետք է առավելություն տանք չորս ավանդական կրոններին, որ համապատասխանում են բազմազգ Ռուսաստանի մշակութային արժեքներին ու մենթալիտետին:
Անահիտ ԱԴԱՄՅԱՆ
Հեղինակի նյութեր
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
