Հարցաքննություն. Զորայր Խալափյան (1933-2008)

Սևի Չալյանին հարցաքննողն այս անգամ նիհար, երկարավուն դեմքով մի երիտասարդ էր.
-Հիմա պատմիր «Հայկական ազգային կոմիտեի» մասին: Ովքե՞ր են այն մարդիկ, որոնց ցուցումով հավաքագրում էր կատարվում՝ Արցախում ապստամբություն բարձրացնելու ու Հայաստանի հետ վերամիավորվելու համար:
-Այդպիսի բան ես չեմ լսել: Առաջին քննության ժամանակ էլ եմ ասել:

Առավոտյան կողմ քննիչը նկատելի հոգնել էր, ու դրանից գազազած ու չարացած վեր թռավ.
-Նավթ եմ լցնելու, բոլորիդ վառեմ: Ժողովրդի թշնամիներ, դավաճաններ, դաշնակներ, տեռորիստներ, է՛լ ասե՞մ: Արցախ եք ուզո՞ւմ, ա՛ռ քեզ Արցախ,-ձեռքը գրպանից հանելով ու հայհոյանշանը դեպի Սևին շպրտելով` ասաց նա:-Գիտե՞ս սա ինչ է... Ադրբեջանի եղբայրական աշխատավոր գյուղացիությունը մարզին ինքնավարություն է տվել, ամեն ինչ տալիս է. ա՛ղ տալիս է, նա՛վթ տալիս է, մանուֆակտուրա՛ և տրիկոտա՛ժ, իրենցից կտրում՝ ձեզ են տալիս, էլի՛ ձեր աչքը կռոների վրա է: Անաղուհաց, նացիոնալիստ շան որդինե՛ր...

(«Միջնաշեն», վեպ, Եր., «Նաիրի» հրատ., 1991)
Կարլ Յալանուզյանի ֆեյսբուքյան էջից

Մեկնաբանություններ