էլի զբաղեցնում, շեղում են

Մեր դարդն ու ցավը, իհարկե, ո՛չ Տոնոյանն է, ո՛չ էլ նրա ուշացած, պղծաբարո արդարացումները: Կարծում եմ՝ էլի զբաղեցնում, շեղում են:

Մենք սարի պես դարդ Արցախ ու արնաքամ լինող 120 հազար ժողովուրդ ունենք, ծայրագույն վտանգված երկիր, խորապես թքած ունենք իր ու իրպեսների նողկալի ստերի վրա. լսելն էլ հանցանք է:

Բայց… Մի բայց կա. Տոնոյանին փետրողները շատացել են, նույնիսկ խղճացողներ կան:

Իսկ երբ 18-ին աղաղակում էի, որ Տոնոյան չեղածը բանակը դրած քանդում է ու սկսել է Սյունիք կարևորագույն դարպասից, որ տասնյակ հարյուրավոր պրոֆեսիոնալ սպաներին ու զինծառայողներին, տասնյակ մարտական գնդեր ու գումարտակներ, առանց աչքը թարթելու, կրճատում, դեն է նետում, միտումնավոր թուլացնում ու քայքայում Զինված ուժերը, արձագանքող չկար, ձայն բարբառո անապատի էր:

Այնպես որ, միայն ինքը չէ, բոլորդ էլ, այս կամ այն կերպ, ուղղակի, թե անուղղակի՝ պարել եք Նիկոլ Փաշինյանի առաջ՝ ճոճվող կամրջին: ՈՒ որքան էլ ջնջեք 18-ը ձեր էջերից, հիշողությունը չեք ջնջի:

Թե չէ՝ հետին թվով խելքի գալը, ինչն արդեն անօգուտ է, մի մեծ հերոսություն չէ. ընկածին հեշտ է խփելը, ով էլ ասես՝ կխփի, նույնիսկ՝ մեկ տարեկան երեխան:

Իսկ Տոնոյանին խղճացողները լավ կանեն իրենք իրենց խղճան, մեզ բոլորիս, էսօրվա հոգեվարքող Արցախը, երկիրն ու ազգին խղճան, միտումնավոր թուլացրած բանակը հիշեն, հազարավոր դեռափթիթ տղերքին, որոնց տարան ջախջախիչ պարտության ու կոտորածի:

Տոնոյանին ու բոլոր «էլիտար» պարողներին, իրենց կամանդիրի հետ միասին, պետք է նետել Խոր Վիրապ, դուռն ամուր կողպել մի քանի տասնյակ տարի՝ ո՛չ սնունդ, ո՛չ լույս:

Թող գնան իրենց մեղքերին էնքան թողություն խնդրեն, որ մի հազար սերունդ տեսնի ու դաս առնի, իմանա, որ հայրենիք, երկիր, ազգ դավաճանողների վերջը սա է՝ ողջ-ողջ բանտել, թաղելը:

Սուսաննա Բաբաջանյան

Մեկնաբանություններ