Գյումրու ռուսական ռազմաբազան վաղն էլ չի լինի Հայաստանում, եթե Երևանը շահագրգռված չէ դրա ներկայությամբ՝ Բիշքեկում լրագրողների հետ զրույցում հայտարարել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը։ «Բայց արդյո՞ք Հայաստանը պատրաստ է դրան։ Խնդրեմ, մենք ոչ ոքի ոչինչ չենք պարտադրելու։ Իսկ եթե հայ ժողովուրդը ցանկանում է, որ նրանց կողքին ռուսական ռազմական որևէ թև լինի, ապա մենք կմնանք, կաշխատենք ու կհամագործակցենք»,- հավելել է Պուտինը։               
 

Մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում

Մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում
12.11.2025 | 12:00

2010-2011 թթ. հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն լույս տեսավ իմ «Ապրոյան գերդաստանի պատմություն» գիրքը: Դա դժվար գործ էր, որովհետև Բագրատունի արքայական տոհմից սերող, ազնվական, եվրասիական այդ գերդաստանը առաջին անգամ հիշատակվում է 1521 թվականից:

Բայց խոսքն այդ գրքի մասին չէ, այլ այն փաստի, որ գրքումս չկա և նորերս եմ հայտնաբերել:

Կասկածից վեր է, որ Նուբարյանները ղարաբաղցիներ էին, և իրենք էլ դա շատ լավ գիտեին:

Եգիպտոսի առաջին վարչապետ Նուբար Նուբարյանի հայրը ղարաբաղցի Մկրտիչ Մելիքյանն էր, որ առևտրական գործերով Արցախից հասել էր Զմյուռնիա ու բնակություն հաստատել:

Պահպանվել է Զմյուռնիայի հոգևոր առաջնորդ Մարտիրոս եպիսկոպոսի 1804 թ. ձեռագրի տեքստը, որտեղ նա գրում է. «Են եւ ԱՌԱՔԵԼԻՆ, որ տակաւին կենդանի է եւ նախկին թարգման Անգլիացւոց, երեք որդիք` ԳԱԼՈՒՍՏ, ԱԲՐԱՀԱՄ եւ ՍԷԹ. եւ երեք դստերք` ԿԻՒԼՀԱՆ, ՄԷՆԷՆՏ եւ ԱՆՆԱ»:

Եվ ահա պարզեցի, որ Մ. Մելիքյանն ամուսնացել էր ԿԻՒԼՀԱՆ-ի հետ:

Ապրոների ու Նուբարների խնամիական կապը հետագայում էլ է շարունակվել. Պողոս Նուբարի քույր Զիբան ամուսնացել էր Եգիպտոսի մեկ այլ վարչապետի` Տիգրան Ստեփանի դ'Ապրոյի հետ (վերջին լուսանկար):

Նման գյուտերն են ինձ ոգևորում, մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում...

Խաչատուր ԴԱԴԱՅԱՆ

Դիտվել է՝ 43827

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ