Երրորդ հանրապետության փիլիսոփայությունը փոխարինվում է նոր մոդելով, որը ձևավորվում է արտաքին ուժերի թելադրանքով

2025թ․ սեպտեմբերի 1-ին ԵԱՀԿ նախարարների խորհուրդը լուծարեց Մինսկի խումբը և դրան առնչվող բոլոր կառույցները։

Միաժամանակ անվավեր ճանաչվեցին հայ-ադրբեջանական հակամարտության վերաբերյալ նախկինում ընդունված բոլոր որոշումները։

Սա ոչ միայն իրավական, այլև խորհրդանշական իմաստով վերջնականապես փակեց Ղարաբաղյան հակամարտության միջազգային դոսյեն։

Որոշումը կայացվեց ԼՂՀ հռչակման տարեդարձից մեկ օր առաջ։

Իսկ այսօր՝ ԼՂՀ հռչակման տարեդարձի օրը, վարչապետ Փաշինյանը գրեց․

«Նախկինում Հայաստանի Հանրապետությունը գոյություն ուներ այլ երկրների շնորհիվ, այլ երկրների համար։ Այսօր Հայաստանի Հանրապետությունը գոյություն ունի իր շնորհիվ՝ իր քաղաքացիների շնորհիվ, իր քաղաքացիների համար։ Փառք նահատակներին եւ կեցցե՛ Հայաստանի Հանրապետությունը»։

Այս համադրությունը մի քանի հստակ հետևություն ունի․

1. Ղարաբաղյան հակամարտության էջը փակված է։ Որքան էլ այս փաստը ցավալի լինի, այն արձանագրված է։

2. Ղարաբաղյան նոր շարժման հավանականությունը զրոյական է։ Սուբյեկտը՝ ԼՂ ժողովուրդը, տեղահանված է։ Նոր շարժման քաղաքական, տարածքային և ինստիտուցիոնալ հիմքերը վերացված են։ Այլևս չկա սուբեկտային այն հիմքը, որը կարող է կրել այդ շարժման գաղափարական կամ գործնական ծանրությունը։

3. ԼՂ հակամարտության էջը փակվեց՝ առանց ռազմագերիների հարցի լուծման և առանց խաղաղության ինստիտուցիոնալ երաշխիքների։ Սա ոչ թե կայունության, այլ խոցելիության իրավիճակ է։

4. Հայաստանի Երրորդ հանրապետության հիմքում ընկած ազգային-պետական նախագիծը՝ անկախության հռչակագրի գաղափարական, արժեքային հիմքը, այլևս գոյություն չունի։ Պետականության հիմքը փոխվում է ոչ թե բնական զարգացման, այլ պարտադրված օրակարգերի ներքո։ Այլևս չկա այն միասնական ազգային նախագիծը, որով 1991-ին ձևավորվեց Երրորդ Հանրապետությունը։

5. Փաշինյանի ուղերձը, թեև ներկայացվում է որպես ինքնուրույնության հռչակագիր, ավելի շատ հիշեցնում է հարմարվողականության մանֆեստ՝ ադրբեջանական վասալիտետի պայմանների ներքո։

Երրորդ հանրապետության փիլիսոփայությունը փոխարինվում է նոր մոդելով, որը ձևավորվում է ոչ թե ներքին կոնսենսուսի, այլ արտաքին ուժերի թելադրանքով։

Վերջին հանգամանքը հանդուրժել անկարելի է:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Իրավական «բեսպրեդելի» անտեսանելի զոհերը
• «Խաղաղության» վերսալյան մոդելը՝ տնտեսական դրսևորմամբ
• Գագիկ Ծառուկյանի կողքին՝ որպես սկզբունք, բայց «Դեմոկրատական այլընտրանքի» օրակարգով
• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր
• Ալիևի առաջ «չոքածը»՝ սեփական ժողովրդի դեմ ագրեսիվ
• «Սա միջամտություն չէ»․ Մակրոնի վտանգավոր ցինիզմը Երևանում

Մեկնաբանություններ