Ալիևի օրակարգը՝ Երևանի կատարմամբ

«Քաղաքական մակարդակում մենք խնդիրներ չունենք, խնդիրներ ունենք սոցիալ-հոգեբանական մակարդակում։ Ներքին կապ եմ տեսել, որ օրինակ ինչքան Ադրբեջանում հնչում է Բասարգեչար անունը, այնքան ՀՀ-ում հնչում է Արցախ անունը»,-հայտարարել է Նիկոլ Փաշինյանը։

Այս խոսքերը, փաստացի, արդարացում են Ալիևի վերջին ելույթի համար, որը վերաբերում էր ժողովրդագրական էքսպանսիային և Ադրբեջանի տարածքային նկրտումներին Հայաստանի նկատմամբ։

Փաշինյանի այս մոտեցումը վտանգավոր է ոչ միայն քաղաքական, այլև բարոյահոգեբանական մակարդակում․

● եթե «Արցախ» ասելը նույնացվում է «Բասարգեչար» ասելու հետ, ապա դրանով մերժվում է Արցախի պատմական և իրավական գոյության հիմքը, իսկ ազգային հիշողությունը ներկայացվում է իբրև «հոգեբանական խանգարում»։

● Սա այլևս պարտվողական քաղաքականություն չէ, սա վասալային մտածողություն է, որտեղ իշխանությունը ոչ թե հակադրում, այլ հարմարեցնում է սեփական խոսույթը Ալիևի օրակարգին։

Տպավորությունն այնպիսին է, որ Հայաստանը ամբողջությամբ գտնվում է ադրբեջանական վասալիտետի ներքո։

Նույն օրը, երբ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, որ առաջադրվում է ԱԺ ընտրություններում, Ալիևը Բաքվից ձևակերպեց նրա ապագա նախընտրական օրակարգը՝ խաղաղության, սահմանների և «հոգեբանական խնդիրների» թեմաներով։

Այս ամենը վկայում է, որ գործող իշխանությունը փորձում է հասարակությանը համոզել՝ իբր հարմարվելը խաղաղություն է, իսկ հիշողությունը՝ խնդիր։

Պետությունները չեն ապրում սեփական պատմության ուրացման հաշվին․ նրանք գոյատևում են հիշողությամբ, արժանապատվությամբ և ինքնագիտակցությամբ։

Հայաստանի հոգեբանական խնդիրն այս իշխանությունն է, որը կորցրել է ինքնահարգանքի զգացումը։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր
• Ալիևի առաջ «չոքածը»՝ սեփական ժողովրդի դեմ ագրեսիվ
• «Սա միջամտություն չէ»․ Մակրոնի վտանգավոր ցինիզմը Երևանում
• ԵՄ օրակարգում չկա և չի կարող լինել Հայաստանի անդամակցության հարց
• Արայիկի քինախնդիր վախերը
• «Պրահա-2»՝ Երևանում

Մեկնաբանություններ