ԵԱՀԿ գլխավոր քարտուղարի մասնակցությամբ ձայնագրության հրապարակումը սովորական դիվանագիտական սկանդալ չէ: Սա գլոբալ դիվանագիտության դիմակազերծումն է, աշխարհաքաղաքական բացահայտ դավադրության ապացույցը և ուղիղ սպառնալիք Հայաստանի ազգային անվտանգությանը:
Երբ միջազգային առանցքային կառույցի ղեկավարը փակ խոսակցությունում պատրաստակամություն է հայտնում միջամտել Հայ Առաքելական Եկեղեցու ներքին գործերին և աջակցել Գահակալի հեռացմանը, նա գործում է ոչ թե հանուն ժողովրդավարության, այլ հանուն Հայաստանը պետականության հենասյուներից զրկելու:
Ի՞նչ է սա նշանակում ռազմավարական տեսանկյունից.
*Հարված երկրի ողնաշարին. արտաքին ուժերը հստակ գիտեն՝ Հայաստանն ու Սփյուռքը վերջնականապես կլանելու և կազմաքանդելու համար նախ պետք է գլխատել մեր ազգային ինքնության վերջին անառիկ ամրոցը:
*Արցախի հարցի վերջնական փակում. Հայ Եկեղեցին Արցախի պատմամշակութային իրավունքների միակ միջազգային իրավատերն է: Եկեղեցու թուլացումը ձեռնտու է բացառապես Թուրքիային և Ադրբեջանին՝ տարածաշրջանից մեր հետքը վերացնելու համար:
*Աշխարհաքաղաքական տգիտություն, ցինիզմ և խամաճիկային համակարգ. օտարներին պետք չէ ուժեղ պետություն և ինքնիշխան եկեղեցի: Նրանց պետք է կառավարելի տարածք, հնազանդ հոգևոր դաս և ծնկած պետություն:
Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին և Վեհափառ Հայրապետի Գահը կրոնական սովորական ինստիտուտներ չեն, դրանք մեր պետության ինքնիշխանության և գոյության աշխարհաքաղաքական վերջին վահանն են: Եկեղեցու և Վեհափառ Հայրապետի դեմ ցանկացած ոտնձգություն՝ լինի ներսից, թե դրսից, ուղիղ հարված է Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանությանն ու անվտանգությանը:
Իշխանությունները ժամանակավոր են, աշխարհաքաղաքական կոնյունկտուրան՝ փոփոխական, բայց Հայոց Պետականությունն ու Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը հավերժ են:
Մենք տեր ենք մեր Սրբություններին և մեր Երկրին:
Օտարի ծրագիրը չի՛ անցնելու:
ՍԹԱՓՎԵ՛Ք, ազգային դիմադրության և միասնության ժամանակն է
Գևորգ ԳԵՎՈՐԳՅԱՆ