Ինչքան շատ ենք մենք տառապում, այնքան շատ ենք ոչ այս աշխարհից
Քահանա Ալեքսանդր ԵԼՉԱՆԻՆՈՎ
(1881-1934)
Հարազատների մահը անսահմանությանը մեր հավատալու փորձնական հաստատումն է։ Սերը դեպի հեռացածը այլ աշխարհի գոյության հաստատումն է։ Մենք մեռնողի հետ հասնում ենք երևակայական և իրական աշխարհների սահմանին։ Մահն ապացուցում է մեզ այն բանի իրական լինելը, որը մենք համարում ենք երևակայական, և այն բանի երևութականությունը, ինչը համարում էինք իրական։
Մարդը, որը մերժում է իր հարազատությունն Աստծո հետ, հրաժարվում է Նրան որդի լինելուց, իսկական մարդ չէ, պակասավոր է, մարդու միայն ուրվագիծ է, որովհետև այդ որդիությունը ոչ միայն տրվում է մեզ որպես պարգև, այլև նախապես տրվում է, առաջադրվում է, և միայն այդ առաջադրանքը կատարելով, գիտակցաբար ընդունելով Քրիստոսին և Աստծուն` կարող են կատարվել լիակատար բացահայտումն ու ծաղկումն ամեն մի մարդկային անձնավորության։
Հաճախ վշտանում ես, նկատելով, որ քեզ մոտիկ մարդիկ թառամել են, ծերացել։ Սակայն չէ՞ որ դա մարդկային հոգևոր տարերքի քայքայումն է, որը խորքից բարերար, ոգեղեն ուժերի բարձրանալու ճանապարհն է բացում։ Այն ծաղկումը, որի նվազումը մենք ցավով տեսնում ենք մեր և ուրիշների մեջ` աչքերի փայլը, երեսի առողջ կարմրությունը, քաղցրալուր ձայները, այդ ամբողջը մեր մարմնավոր-հոգևոր կողմի ծաղկումն է և էական նշանակություն չունի։ Ինչքան շատ է արտաքին մարդը կորցնում, այնքան շատ է ներքին մարդը վերածնվում։ Բայց դա լավ է, եթե ծերանալը չի տանում դեպի տրտմություն, սարսափ ծերությունից ու մահից, հոգևոր անկում։
Ապրել հարկավոր է ոչ թե «թեթևակի», այլ բոլոր ուժերի հնարավոր լարվածությամբ` և ֆիզիկական, և հոգևոր։ Ծախսելով ուժերի առավելագույնը` մենք չենք «հյուծում» ինքներս մեզ, այլ բազմապատկում ենք մեր ուժերի աղբյուրները։
Այն բանում, թե ինչպես են մարդիկ խուսափում մենակությունից, ես տեսնում եմ թաքնված վախը մահից։
Համոզել որևէ մեկին, որ Աստված գոյություն ունի, անհնարին է, որովհետև այն ամենը, ինչը կարելի է բառերով ասել հավատի մասին, որևէ կերպ չի կարող հաղորդել այն, ինչն ընդհանրապես անպատմելի է և ամենակարևորն է։ Հավատի փաստարկումները ոչ թե դեմ են բանականությանը, այլ անկախ են նրանից։ Միայն սիրո լույսի ներքո է բանականությունն ընդունում հավատի թվացյալ անհեթեթությունները։
Հրապարակման պատրաստեց
Պավել ԱՆԱՆՅԱՆԸ
Հեղինակի նյութեր
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
-
Ասում են… Եթե չլիներ մեր չարամիտ միջամտությունը, ապա հայերի բացարձակ մեծամասնությունը, ըստ Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի, հայտնվելու էր Ռուսաստանի պաշտպանության ներքո
-
Ասում են… Պարադիգմի կտրուկ փոփոխությունը և անցումը դեպի Եվրամիության հարթակ, մեր կարծիքով, անխուսափելիորեն կապված կլինի ՀՆԱ-ի անկման և հայկական բիզնեսին, տնտեսությանն ու Հայաստանի հասարակ քաղաքացիների կենսամակարդակին լուրջ հարվածների հետ։
-
Ասում են… Դոնալդ Թրամփի գլխավորած հանրապետական վարչակազմի ԱՄՆ-ում իշխանության վերադարձով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո միջազգային գործընթացների Վաշինգտոնի ըմբռնումը նոր հարթություն է ձեռք բերել: Հունվարի 15-ին Սենատում այս հարցի վերաբերյալ նոր պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոն շատ խոսուն հայտարարություններ արեց։
-
Ասում են Եթե ինչ-որ մեկը սեփական պատմությունը խեղաթյուրում է թշնամու բարեհաճությանը արժանանալու համար, նա հարգանքի արժանի չէ: Թուրքիան Հայաստանի հավերժական թշնամին է, նրանք հավերժական անեծքի տակ են հայոց կոտորածը կազմակերպելու համար:
-
Ասում են… «Զանգեզուրի միջանցքը» ներկայիս տեսքով մաքուր թուրքական պրոյեկտ է: Այդ միջանցքով Ադրբեջանը ոչնչից ստանալու է տարեկան 1,5 մլրդ դոլար եկամուտ, իսկ Թուրքիայի առջև բացվելու են Կասպից ծովի դարպասները, և մուտք է գործելու Կենտրոնական Ասիա
-
Ասում են Ռուսաստանի նախագահ Պուտինը Զանգեզուրի միջանցքի մասին ոչ մի նոր բան չի ասել Ղարաբաղյան երկրորդ պատերազմից հետո, որն ավարտվել է 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի հայտարարությամբ։ Միևնույն ժամանակ, հայտնի չէ, թե այս հարցում Հայաստանը, Ադրբեջանը, Իրանը, Ռուսաստանն ու Թուրքիան ինչպես են «ընտելանալու» միմյանց:
Տարածաշրջանային
