Պրովինցիայի պատմության մեջ եղել են հիշարժան, «պատմական ժամանակահատվածներ» և իրավիճակներ, որոնք տարիների հեռվից այնքա՜ն ծիծաղելի են թվում, այնքա՜ն զավեշտալի, ինչու չէ այնքա՜ն ամոթալի...
«Պրովինցիան, ավելի ճիշտ ծայրագավառը լրագրողի աչքերով» հիշողությունների շարք է, որը կհրապարակեմ իմ ֆեյսբուքյան այս էջում՝ այսօրվանից, հիմա։ Այնտեղ ծանոթ պատմություններ են, դեմքեր, դեպքեր, իրադարձություններ...
Սեպտեմբերի 22-ը գրող, թարգմանիչ, նանսենագետ Ֆելիքս Բախչինյանի ծննդյան օրն է:
Այո, կան անուններ, որոնք ամենուր ճառագում են, նրանց տեսակը շրջապատի համար մշտնջենական կանաչ լույս է: Նրանք իրենց կերպարով ուսուցանող, մեծ դպրոց թողնող տեսակ են...
Ասում են, թե անկախությունն ազգին հնարավորություն է տալիս պետություն կառուցել, դաշնակիցներ ընտրել և, հետևաբար, թշնամիներին ճանաչել, իսկ ամենակարևորը՝ սահմաններն ամրագրել ու պաշտպանել...
Պատմում են, որ հորական պապիս հորեղբորը՝ մեր Արտուշ պապին, ով հայտնի դաշնակցական էր, երբ կալանավորում են, որպեսզի Զորավար Անդրանիկի նկարն իր մոտ մնա, դաջում է կրծքավանդակին՝ սրտին մոտ...
նիկոլը քաշով մեկ ոսկի էլ դառնա, իր սարքած դպրոցների պատերը ոսկեջրի էլ, օրական մի մեգաաստղի կանչի, բերի Հայաստանում երգցնի, պարացնի, մեկ ա, չենք մոռացել ու չենք մոռանալու...
Եթէ Դաշնակցութիւնը իրօք այլեւս ընելիք չունի, նա պիտի մեռնի ճակատագրօրէն։ Եւ ոչ մէկ դաշնակցական այնքան յիմար չէ, որ մտածէ, թէ հնարաւոր է արուեստական միջոցներով պահպանել, մշտնջենաւորել կուսակցութեան գոյութիւնը...
Հարգելի Դիլիջանի համայնքապետարան, կուզենայի հասկանալ կոնկրետ ի՞նչ քայլեր են արվել ՍԵՐԻԿ ԴԱՎԹՅԱՆԻ անվան, թողած մշակութային ժառանգության պահպանմանն առնչվող...
ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի 81-րդ նստաշրջանի գլխավոր թեման Մերձավոր Արևելքում և Ուկրաինայում ստեղծված իրավիճակներն են:
Ընդհանուր ելույթներ, հասցեական ու անհասցե կոչեր և ոչ մի կոնկրետ առաջարկություն: ՄԱԿ-ը, որպես միջազգային թիվ մեկ կառույց, կորցնում է իր լրջությունն ու ազդեցիկությունը: Այն դարձել է պետությունների ղեկավարների հավաքատեղի, զրուցատաղավար, որտեղ դեռ ավանդույթի ուժով ձգտում են միջազգային պրոբլեմների համար համատեղ լուծումներ գտնել...