Եթե չլիներ մի «բայց»

Վարդգես Սուրենյանցի «Սալոմե» կտավի նկատմամբ մեր հասարակության ընդգծված հետաքրքրությունը միայն ողջունել կարելի է: Լավ է, երբ գեղանկարչական գլուխգործոցը տեսնելու համար նույնիսկ հերթեր են գոյանում: Այս պատկերը կարող էր շատ ոգևորիչ լինել, եթե չլիներ մի «բայց»:

Հավանաբար, տեղին կլինի վերհիշելու մի պատմություն՝ կապված մեկ այլ գլուխգործոցի հետ: Երբ 1911 թ. օգոստոսի 22-ի առավոտյան հայտնի դարձավ, որ Լուվրից հափշտակել են Լեոնարդո դա Վինչիի «Ջոկոնդա» կտավը, Լուվր այցելել ցանկացողների թիվը միանգամից բազմապատկվեց: Մեծ հերթեր գոյացան: Մարդիկ գնում էին տեսնելու այն դատարկ տեղը, որտեղ կախված էր Մոնա Լիզայի կտավը: Իսկ երբ կտավն իր տեղում էր, ցանկացողների թիվն այդքան մեծ երբևէ չէր եղել:

Հիմա վերադառնանք մեր կտավին: «Սալոմեն» Հայաստանի պատկերասրահում ցուցադրվում է 1929 թվականից, այսինքն, մոտ մեկ դար: Ու հանկարծ… Մնացածը թողնում եմ ձեր երևակայությանը:

Հովիկ Չարխչյան

Մեկնաբանություններ