Անվանի թուրք ցեղասպանագետ Թաներ Աքչամն ընդդիմադիր «T24» լրատվամիջոցում հրապարակած իր հոդվածում անդրադարձել է Թուրքիայի արխիվներում պահվող մի փաստաթղթի, որը հայերի մասսայական ոչնչացման վերաբերյալ մինչ օրս հայտնի ամենահին օսմանյան փաստաթուղթն է...
Վեհափառի՝ իր խորությամբ ու վեհությամբ առանձնացող երեկվա ուղերձում կար նման ձևակերպում. «Ցեղասպանության աղետալի դեպքերից հարյուրամյակ անց, երբ թվում էր, թե նման սոսկալի հանցագործությունները մնացել են անցյալում, ցավոք, նոր ցեղասպան գործողություններով հայաթափվեց Արցախը»...
Օրվա խորհուրդը բոլորիս ակամայից տանում է 111 տարի հետ, և ամեն իրեն հայ համարող մարդ խորհում է՝ ինչո՞ւ տեղի ունեցավ ցեղասպանությունը, և ի՞նչ պետք է անել, որ այն երբեք չկրկնվի...
Թուրքիայի և Ադրբեջանի պաշտոնական դիրքորոշումը Հայոց ցեղասպանության մասին բոլորս էլ գիտենք: Մեկ բառով ասած ՝ ժխտողականություն, մերժում և թուրքերին ու նրանց պետականությունն ու պատմությունը խեղաթյուրելու մեղադրանք՝ ուղղված ճանաչող երկրներին...
Սան Ստեֆանոյից հետո մենք պետություն չենք կորցրել, որովհետև այդ ժամանակ պետություն չունեինք: Բայց, նույնիսկ պետություն չունենալով, մեր այդ տարիների պայքարը ծնեց Հայոց հարցը, արթնացրեց հայրենիք ու պետություն ունենալու հույսն ու տեսլականը...
Գլոբալ աշխարհաքաղաքական պայքարը ազդեցության, հարստության և ռեսուրսների համար եղել է, կա և կլինի անողոք, անկախ նրանից, հաղթելն ու պարտվելը եղել են տաք, թե սառը պատերազմում։
Սառը պատերազմում պարտված Ռուսաստանի նկատմամբ հաղթող Արևմուտքի անողոք վերաբերմունքը ԽՍՀՄ-ի մնացորդների, այդ թվում՝ ռուսների նկատմամբ, մեր աչքի առաջ է...