1922 թվական, Զմյուռնիա։ Թուրքական զորքերը ներխուժելով քաղաք՝ սրի են մատնում խաղաղ քրիստոնյաներին։ Նրանք ավերում, թալանում եւ ոչնչացնում են հայկական, հունական եկեղեցիներն ու թաղամասերը, իսկ փրկվածների նավերը թշնամու կողմից ջրասույզ են արվում...
Երբ մնում ես ինքդ քեզ հետ ու սկսում ես խորհել եղածի ու չեղածի մասին, հասկանում ես՝ ամենադժվար դատավորը քո խիղճն է։ Այն չի խաբվում բարձր խոսքերից, պաշտոններից, արդարացումներից ու մարդկանց ծափերից...
Մտեք սոցիալական ծառայության ցանկացած տարածքային կենտրոն ու կտեսնեք, թե ս. թ. հունիս ամսից անապահովության (սոցիալական) նպաստից անակնկալ զրկված արդեն նախկին նպաստառուների ինչ ահագնացող բողոք է...
Մենք իրավունք չունենք մեր պետության ապագան զիջելու հուսահատությանը։
Այսօր մեր շուրջը թևածող քաղաքական անկայունությունը, օդում կախված դատարկությունն ու օրվա իշխանության ապազգային, կործանարար կեցվածքը միայն մեկ նպատակ ունեն...
«Որտեղ թուրքի գերեզմանաքար կա, այդ տարածքը մեր հայրենիքն է» («Türk’ün mezar taşının olduğu yer bizim vatanımızdır!»),- հակառակորդի արյունը հեղելով, բեմականացված պաթոսով փիլիսոփայում է ձիուն նստած Օսմանը...
ԱՄՆ-Իրան ռազմական առճակատումը նորից է վերսկսվել առավել մեծ ծավալներով, բալիստիկ հրթիռների և հզոր ավերիչ դրոնների օգտագործմամբ: ԱՄՆ դաշնակից արաբական պետությունները, որտեղ կան ամերիկյան ռազմաբազաներ, հրթիռային հարվածներից մեծ կորուստներ են կրում...